IRS cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van IRS te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van IRS.

Bekijk het origineel

HET VERDWENEN PRIJSKAARTJE

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

HET VERDWENEN PRIJSKAARTJE

5 minuten leestijd

Het is een goed idee van de redactie om een reactie-artikel te plaatsen in ons maandblad. Immers de algemene genade is een belangrijk onderwerp. Het is immers een zaak, waar wij en onze kinderen elke dag mee te maken hebben.

Ik mag veronderstellen dat er in onze gezinnen voor en na de maaltijd gebeden wordt. Maar elk gebed, ook het gebed voor de maaltijden vraagt om visie, beter gezegd geloofs-visie.

Zo'n visie te mogen hebben, betekent dan ook zicht te hebben op het prijskaartje dat aan ons eten en drinken hangt. Het is toch van groot belang dat het prijskaartje dat aan de algemene genade hangt, telkens gezien zal worden. Daar mogen we best om bidden, want het zien hiervan voert ons op tot de grote GEVER van al onze zegeningen. Althans zo hoort het te zijn en onze Weldoener heeft daar ook recht op.

Geschenken zonder prijskaartje, die dus niets gekost hebben, zijn dat wel geschenken? Kunnen zulke geschenken ooit dienen tot verbetering van een relatie? Nee toch. Laat staan dat zulke gaven een mens tot dankbaarheid zullen stemmen?

Toen David het water uit Bethlehems bornput ontving, zag hij opeens ook het prijskaartje van dit water. En dat deed hem zoveel, dat hij het niet eens wilde drinken, maar het uitgoot als een dankoffer voor het aangezicht des Heeren. Hier mag gezegd worden dat deze eenvoudige gave hem op de knieën bracht.

Zou dit ook niet zo moeten met al ons eten en drinken?

Vooral als we er op letten wat het gekost heeft.

Ik zal nog één voorbeeld noemen, dat ook alles te maken heeft met dit prijskaartje:

Adam en Eva hebben na de zondeval bloed zien vloeien, toen de HEERE voor hen rokken van vellen ging maken.

Bloed hadden ze nog nooit eerder gezien. Het moet hun bijzonder aangegrepen hebben toen ze deze dieren zagen sterven.

En dit werd niet minder toen ze zagen dat zij die rokken voortaan ook elke dag moesten dragen….

En zo heeft dit eerste mensenpaar duidelijk zicht ontvangen omtrent het prijskaartje, dat aan hun dagelijkse kleding hing. Dachten ze terug aan hun vijgebladeren, dan beseften ze dat hier nooit een prijskaartje aan gehangen heeft en dat deze kleding alleen maar het bewijs was van een geseculariseerd optreden, als een produkt van een gevallen natuur. Voor die vijgebladeren hebben ze de HEERE ook nooit gedankt.

Wie zal dit kunnen tegenspreken?

Maar de rokken van vellen hadden allereerst de bedoeling, dat ze hun Schepper zouden leren bewonderen en aanbidden.

Het waren om zo te zeggen de eerste relatie-geschenken, die God in het Paradijs reeds uitdeelde. Dat bedoelde ook ds. Ledeboer in vraag 35 van zijn vragen-boekje: Mogen wij ook spijs en drank begeren? En dan is het antwoord: Ja, om daardoor tot God opgeleid te worden.

Het moet een ieder duidelijk zijn dat dit alleen maar kan, wanneer het prijskaartje van ons eten en drinken getoond en gezien wordt.

Een halve eeuw geleden zijn er helaas synode-uitspraken geweest, die het prijskaartje van de algemene genade hebben laten verdwijnen. En dat op dogmatische gronden: Christus heeft Zijn bloed enkel en alleen gestort voor de uitverkorenen. Zij alleen mogen weten van een "bloedrood prijskaartje".

Alles wat de verworpenen hebben is zonder dit prijskaartje.

En deze gedachtengang heeft ons reformatorisch volksdeel tot op de maaltijden toe, steeds dieper in de secularisatie gedreven….

Ossen kennen nog wel hun bezitters en een ezel de kribbe van zijn heer en een hond kwispelstaart nog bij het kleinste stukje brood, maar Mijn volk verstaat niet en reageert nergens meer op. Zie Jesaja 1:3.

Waardoor niet? Omdat het prijskaartje door kerkelijke uitspraken verdonkeremaand is. Dat men dit toen zo heeft willen stellen, is omdat men toen zo beducht was voor de leer van de algemene verzoening. En dat is terecht. Maar men zag toen niet in dat het bin nensluipen van een algemene verharding niet minder erg is.

Wel is het waar dat op die synode niet alle aanwezigen het eens waren met deze uitspraken. Maar de meerderheid legde zich er helaas bij neer. Met al de gevolgen van dien. Laat het daarom duidelijk zijn, dat het oordeel bij het huis Gods begonnen is en waar zal het een einde nemen?

Hoe is nu na 50 jaar?

Met elkaar zwelgen we in spijs en drank en in allerlei welvaart.

Wie heeft er nog enig idee van een prijskaartje?

Wie laat dit zien in woord en geschrift?

Voor hoevelen is God niet dood? Hij staat globaal overal buiten.

Wat stelt Hij nu nog voor?

Wie praat er nog over eten en drinken als dagelijks terugkerende relatiegeschenken?

Zijn deze geschenken niet vreselijk gedevalueerd, zoals ook het teken van de Heilige Doop gedevalueerd is.

Is de doop niet te vergelijken met het voorhoofdsiersel van Rebekka, dat ze als een verrassend relatiegeschenk ontvangen mocht.

We weten ons niet meer te verwonderen en ook niet te verootmoedigen voor Zijn aangezicht.

We weten met elkaar niet meer wat het zeggen wil te zondigen tegen een goeddoend God!

En dat theologen vijftig jaar geleden, deze secularisatie op gang hebben gebracht en daarmee de grote AFVAL ingeluid hebben, zonder dat ze dit wilden, daar valt nog wel een hartig woordje over te praten. Evenals over de drie-urige, kosmische crisis, die de HEERE JEZUS op Goede Vrijdag met Zijn reine klacht doorbroken heeft en waarmee Zijn hemelse Vader aan de hele wereld het prijskaartje te zien geeft van deze door Zijn Zoon verworven algemene genade? Wie profiteert hier niet van?

En wie merkt dit op? Kan het prijskaartje van de algemene genade nog duidelijker aangetoond worden, dan juist door het grote gebeuren op Goede Vrijdag?

Kan men dit wonder straffeloos negeren? Nee toch!

Weet u wat Ledeboer de grootste zonde noemt in vr. 48?

Ondankbaarheid en ongehoorzaamheid.

Moet ik nu de vinger allereerst uitsteken naar de wereld of naar de KERK met haar synode uitspraken?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

HET VERDWENEN PRIJSKAARTJE

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

PDF Bekijken