Maria van altijddurende bijstand

We hebben in de afgelopen weken met Pasen mogen herdenken dat de Heere Jezus geleden heeft, aan het kruis is gestorven en na drie dagen opgestaan is uit het graf.

In deze dagen las ik in het lijdensverhaal het gedeelte waarin beschreven wordt dat Maria, met een aantal volgelingen van de Heere Jezus, bij het kruis staat.

De Heere Jezus spreekt daar die indringende woorden tot Zijn moeder en Zijn discipel Johannes. Tot Maria: “Vrouw, zie uw zoon” en tot Johannes: “Zie, uw moeder”.

De Heere Jezus draagt Johannes op om voor Zijn moeder te zorgen. Zijn moeder die zo’n verdriet heeft over Zijn naderende dood. Maria begrijpt op dat moment ook nog niet waarom haar Zoon zo moet lijden. Verdriet en onbegrip beheersen haar gevoelens.

Dit beeld van Maria deed mij onwillekeurig denken aan een moment uit mijn jeugd. Ik groeide op in een rooms-katholiek gezin en zou binnen een aantal weken starten met de opleiding tot priester. Ik was twaalf jaar oud en weet nog dat ik van mijn moeder een schilderijtje kreeg met daarop de beeltenis van “Maria van altijddurende bijstand”. Haar woorden waren: “Geef dit maar een mooi plekje op je kamer en bid maar veel tot deze Maria, dan zal het allemaal wel goed komen met je.”

Ik vond dat een ontroerend moment van mijn zorgzame moeder, die wist dat ik het niet eenvoudig vond om uit huis te gaan, om een langdurige opleiding te gaan volgen op behoorlijke afstand van mijn ouderlijk huis en gescheiden te worden van mijn ouders en broers en zussen.

Ze gaf mij deze beeltenis van Maria mee in de rotsvaste overtuiging dat die Maria in haar en mijn leven hulp kon bieden in moeilijke tijden. En ik nam die overtuiging van mijn moeder over en hing dat schilderijtje op in mijn kamer en deed wat mijn moeder mij gezegd had.

Jaren later heb ik de Rooms-Katholieke Kerk achter me gelaten, toen ik bij het lezen in Gods Woord tot de ontdekking was gekomen dat Maria weliswaar een bijzondere positie heeft mogen vervullen als moeder van de Zoon van God, maar niet een ander mens is dan u en ik. Dat ook Maria heeft moeten leren om te leven van genade en dat dit enkel maar kan door het geloof in haar eigen Zoon, de Heere Jezus Christus. Dat er alleen verzoening met God mogelijk is vanwege Zijn verlossend lijden en sterven voor zondaren. Ja, want ook Maria was in zonde geboren en had net als wij die Verlosser nodig.

Eigenlijk best wel opvallend dat er desondanks nog steeds heel veel mensen zijn in de wereld die nog steeds geloven dat zij door te bidden tot Maria geholpen zullen worden in dit leven en het leven na hun dood. Dat er nog steeds miljoenen mensen niet of zeer beperkt lezen in Gods Woord. Dat deze mensen daardoor niet ontdekken dat het niet om de moeder van de Heere Jezus gaat, maar om haar Zoon, om de Heere Jezus Zelf.

Laten wij dan maar bidden en hopen dat al deze mensen in mogen gaan zien dat zij niet moeten bidden tot “Maria van altijddurende bijstand”, maar dat zij hun gebeden moeten richten tot de Zoon van deze Maria. Dat zij moeten bidden tot Koning Jezus, dat Hij het enkel is die hun “altijddurende bijstand” kan en wil geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen