Een plek van veiligheid en hoop

Tijdens de jaarlijkse evangelisatieweek in de zomer treedt de gemeente De Stem van de Goede Herder op een bijzondere manier naar buiten. Kinderwerkers, onder wie een aantal vrijwilligers uit Nederland, trekken de wijk Paspoel in om kinderen uit te nodigen voor een dagelijks programma met zingen, een Bijbelverhaal en knutselen.

Ander geloof

De algehele leiding van het kinderwerk berust bij Wilma Samyn, lid van de gemeente. Ze heeft zich laten inspireren door de Amerikaanse evangelist Bill Wilson. Dat betekent: een vast programma met veel structuur. Kinderen mogen op gezette tijden lawaai maken, maar moeten ook op bepaalde momenten stil zijn. En daar houden ze zich aan. “Medewerkers zeggen vaak dat het opvalt dat het tijdens het vertellen van het Bijbelverhaal stil is, al is het verder soms rumoerig”, zegt Samyn. Ze ziet dat kinderen “hunkeren naar kennis van God en geborgenheid bij Hem.”

Soms krijgt ze een reactie van een kind. “Mag ik ook naar dat feest?” Pas vroeg een moslimjongen: “Mag ik ook naar de hemel?” Blijkbaar hebben ze geproefd dat de hemel iets moois is. Ze willen erbij horen. Een meisje zei dat ze katholiek gedoopt was. Ze vroeg of ze dan wel naar dat feest mocht. Niet-protestantse kinderen voelen aan dat wij het over een ander geloof hebben.”

Met het kinderwerk begon de gemeente in 1999. Het werd opgezet door Bram Dingemanse, iemand van buiten de gemeente. Sindsdien organiseert de gemeente elke zomer een kinderprogramma. De jaren daarna nam Wilma Samyn de coördinatie over van Dingemanse. Ze werd daarin geholpen door haar man, Marc.

Probleemgezinnen

Na elf jaar vindt Wilma Samyn het tijd om een sabbatical te houden. Vrijwilligers uit Nederland zullen volgend jaar een groot deel van haar taak overnemen. Inmiddels rekenen de kinderen uit de omgeving van de gemeente al op de evangelisatieweek, merkt Samyn. Afgelopen zomer bezocht een recordaantal van maar liefst zestig kinderen de programma’s.

Velen van hen komen uit probleemgezinnen. “Er is een meisje van zeven jaar dat elke keer weer naar de kinderclub komt. Haar oudere broers waren er eerder ook altijd. Ze zegt vaak tegen ons dat ze thuis zo bang is. Als ze hier is, bidden we vaak in kleine groepjes. Ze bidt dan vol overtuiging mee.”

Samyn vraagt zich af in hoeverre ze zich mag bemoeien met het gezin waar de kinderen vandaan komen. “ Een schrijnende thuissituatie verander je niet. Ik hoop dat de kinderclub een plekje voor hen is van veiligheid en hoop. Verder moet ik het loslaten.”

Soms is ze bang dat het geloof bij de kinderen thuis niet wordt gevoed. Erger nog, dat een kind daar juist wordt belemmerd om te geloven. “Als je ouders niet bereikt, is er weinig kiemkracht”, zegt ze.

“Na een evangelisatieweek kwam een jongetje lange tijd elke zondag in z’n eentje naar onze diensten. Hij was een van de grootste enthousiastelingen. Altijd zat hij voor in de kerk. Op een gegeven moment bleef hij weg. Judith (een medegemeentelid, red.) bezocht zijn ouders. Zijn moeder is een Jehova’s getuige. Ze zei dat hij van hen gerust naar de club mag gaan, maar dat hij blijkbaar niet meer wil komen. Of dit ook zo is, weten we niet. Onlangs kwam Judith hem tegen op de fiets. Hij zei niets, maar reed hard weg. Ik weet niet hoe het nu met hem gaat. In ieder geval heeft hij veel geleerd over de Bijbel. Het begrip vergeving had hij heel goed door. En hij bad zelf. Waarom hij nu niet meer komt, weten we niet. Hij is een jaar of tien, en op die leeftijd veranderen de meeste jongens heel sterk.”

Onkunde

Niet alleen kinderen van niet-christelijke ouders krijgen thuis weinig mee van het geloof, merkt Samyn. “Kinderen uit christelijke gezinnen hebben soms zo weinig notie van het geloof. Dan denk ik: Praten hun ouders hier niet over? In België is de situatie anders dan in Nederland. Kinderen zitten meestal niet op een christelijke school en ze groeien op in een niet-christelijke omgeving. Daarom is het des te belangrijker dat ouders het geloof aan hun kinderen overdragen.”

Als Samyn het hier met ouders over heeft, proeft ze veel onkunde. “Sommige ouders weten niet hoe ze dat moeten doen.”

Bemoediging

Dit soort situaties is niet bemoedigend. Maar er is ook een andere kant. Soms krijgt Samyn reacties op haar werk die haar verblijden. Onlangs kreeg haar dochter Jedidja een briefje van een jongetje van de kinderclub in haar handen gedrukt. “Daar stond op: “Ik vind de kinderclub cool.” En dat terwijl dit jongetje niet een van de gemakkelijksten is en niet altijd even goed meedoet. Ik dacht dat hij naar de club kwam omdat het moest van zijn ouders, maar blijkbaar wil hij het zelf ook.”

Dat zijn mooie ervaringen. Ze noemt er nog een. “Meestal komen er ongeveer vijftien tot twintig kinderen naar de maandelijkse kinderclub op zaterdag. Een keer waren er maar drie kleuters. Ik vond het heel vervelend, ook omdat er hiervoor speciaal een vrijwilliger uit Nederland was gekomen. Maar de ervaring leert dat God het heel anders kan leiden. Het was een heel bijzondere middag, waarop we de kleuters hebben geleerd hoe ze moeten bidden.”

Daarnaast kunnen de vruchten van het kinderwerk soms pas jaren later openbaar komen, weet Samyn. “Ik hoop dat de kinderen de boodschap die ze hier hebben gehoord, onthouden. Dat sommigen, jaren later misschien, weer op zoek gaan naar het geloof. Ik ontmoette onlangs een vrouw die aan drugs verslaafd was geweest en het heel moeilijk kreeg in haar leven. In haar kinderjaren had ze ooit bij Dabar (Evangelisatiewerk van de Hervormd- Gereformeerde Jeugdbond op campings, red.) iets gehoord over het christelijk geloof. Ze zei dat ze na 25 jaar weer op zoek was gegaan naar christenen. Ergens had ze het idee dat ze bij hen moest zijn. Dat geeft moed.”

De gemeente De Stem van de Goede Herder zoekt vrijwilligers die eens per maand op zaterdagmiddag willen helpen met de kinderclub. Ook zoekt zij kinderwerkers voor de evangelisatieweek van 21 tot 28 juli. Lees hierover meer op de achterzijde van dit nummer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen