De geboorte van onze Heere Jezus Christus

Geliefden, onze Heiland is geboren en daarom willen wij vrolijk zijn. Het zou vandaag verkeerd zijn toe te geven aan treurigheid, nu het leven geboren is. Dit neemt voor ons de vrees voor de dood weg en vervult ons met vreugde over het eeuwige leven dat ons beloofd is.

Niemand wordt van het deelnemen aan deze vreugde uitgesloten. Een gemeenschappelijke grond om blij te zijn, is dat onze Heere, de Overwinnaar over zonde en dood, toen Hij niemand vond die vrij was van schuld, Zelf gekomen is om ons te verlossen. Laat de heilige vreugde bedrijven, omdat de palmtak der overwinning voor hem dichterbij is gekomen; laat de zondaar zich verheugen, omdat hij uitgenodigd wordt zich te laten verzoenen; laat de heiden moed vatten, omdat hij tot het ware leven geroepen wordt.

In de volheid des tijds immers, die God in Zijn diepe, onnaspeurlijke raadsbesluit vastgesteld had, nam de Zoon van God de menselijke natuur aan om de mensen met hun Schepper te verzoenen en ook moest de bewerker van de dood, de duivel, juist door deze natuur, waarover hij de overwinning behaald had, zelf weer overwonnen worden. In deze strijd die voor ons werd gevoerd, werd gestreden op basis van een grote en bewonderenswaardige gelijkheid. De almachtige Heere ging de wrede vijand immers niet tegemoet in Zijn majesteit, maar in Zijn nederigheid en kwam tot hem in dezelfde gestalte en dezelfde natuur die deel heeft aan de sterfelijkheid, hoewel Hij geen zonde gekend heeft.

Van deze geboorte geldt namelijk niet wat van ieder in het algemeen gezegd is: “Niemand is rein van smetten, zelfs het kind niet, van wie het aardse leven nog slechts één dag lang is.” Bij deze unieke geboorte was geen vleselijke lust in het spel, hier is niets van de wet der zonde binnengedrongen. De koninklijke jonkvrouw uit het geslacht van David werd uitverkoren: zij zou een heilige vrucht in haar schoot dragen. Zij mocht het goddelijk- menselijke Kind allereerst in de geest en dan in het vlees opnemen. En opdat zij niet onkundig zou zijn van het goddelijk raadsbesluit en niet zou verschrikken van de wonderen die aan haar geschieden moesten, vernam zij uit de mond van een engel wat de Heilige Geest in haar werken ging.

Leo de Grote (overleden 461)

Wie was Leo de Grote?

Leo, bijgenaamd De Grote, wordt in het Italiaanse Toscane geboren. Zijn geboortejaar is onbekend. In 420 komt hij naar Rome, waar hij in 440 tot bisschop gewijd wordt. Het is een tijd waarin kerk en staat in een grote crisis verkeren. Hij oefent het ambt met vaste hand uit en verdedigt het primaat van Rome in de kerk. Leo wordt daarom de eerste paus genoemd. Hij bestrijdt dwaalleringen, zoals het pelagianisme, en komt op voor de rechtzinnige leer. Van hem is op het vierde concilie van Chalcedon de formulering overgenomen: de naturen van Christus zijn “onvermengd en onveranderd” (tegen Eutyches), en “ongedeeld en ongescheiden” (tegen Nestorius). Er zijn vele brieven en preken van hem bewaard gebleven. Hij overlijdt in 461.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen