Een roepende kerk
Wie een Arabisch land heeft bezocht, zal het niet ontgaan zijn. ’s Morgens in alle vroegte begint het klagelijke gejammer dat de islamitische gelovigen herinnert aan hun plicht tot gebed. De imams steken hun oproep niet onder stoelen of banken: alles doordringend klinkt hun boodschap vanaf de minaret.
Nee, dat zul je in een christelijke kerk niet vaak meemaken. Hooguit kan het voorkomen dat een uitslapende buurtbewoner het lieflijk klokgelui op zondagmorgen als een wrede verstoring van zijn rust zal ervaren. Maar dat is wat anders dan de klaagtoon vanaf een minaret. De christelijke gemeente schreeuwt haar boodschap niet van de daken. Maar ze hééft wel een boodschap. In de christelijke gemeente klinkt de roepstem van het Evangelie. Allen die het Evangelie horen, worden geroepen. Vriendelijk, nodigend, lokkend, dringend, ernstig, welgemeend. Als de kerk op haar plaats is, dan klinkt deze roepstem. Dan mag iedereen het horen: Jezus Christus is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is!
Duisternis
’t Is vaak donker geweest in de kerk. Dan klonk de roeping niet of nauwelijks. Dat begon al in het Oude Testament. Het volk Israël dacht vaak dat het het Evangelie van het Oude Testament niet nodig had. Ze hadden toch ook andere goden? Het gouden kalf, de Baäl. En waarom op God vertrouwen als je ook bij Egypte je heil kunt zoeken? Zo raakte de wet van God in vergetelheid, ergens onder een laag stof in een kamertje van de tempel. De profeten die Gods stem vertolkten, moesten zwijgen.
Eeuwen later ging het opnieuw zo. ‘t Werd donker in de kerk. Het Evangelie klonk niet meer. De priester las de Bijbel in het Latijn, totaal onverstaanbaar voor de gewone man. Maar dat gaf niet; hij had toch genoeg aan de beelden als boeken der leken? Ook de weg om tot genade te komen werd er niet eenvoudiger op. In plaats van de rechtvaardiging door het geloof werd het doen van goede werken aangeprezen als middel om genade te krijgen. Of een duurbetaalde aflaat bracht uitkomst om een ziel toch in de hemel te brengen. Wat een duisternis in de kerk! Wat een arme kerk waar de roepstem van het Evangelie niet meer klinkt!
Bazuin
Het licht van de Reformatie brak door deze inktzwarte duisternis heen. De drie sola’s van Luther vertolkten de kern van de Reformatie. Geen zaligheid door goede werken, maar door genade alleen. Het was Luthers “poort tot het paradijs”, toen hij in Romeinen 1 ontdekte dat de rechtvaardige door het geloof zal leven. En het Woord werd weer aan de mensen teruggegeven, gewoon in hun eigen taal. Zo begon het toch op de pinksterdag? Met de Reformatie brak een heerlijke tijd aan waarin de roepstem van het Evangelie weer klonk. Helder als een bazuin. Ernstig en welgemeend, omdat het gaat om leven of dood.
Zuinig
Laten we zuinig zijn op het Evangelie van Christus. Laten we ons er niet voor schamen, want het is een kracht van God tot zaligheid, voor eenieder die gelooft. Nooit mag de christelijke kerk deze “zeer blijde boodschap” verzwijgen. Onze vaderen hebben beleden dat allen die het Evangelie horen “ernstig worden geroepen, want God betoont ernstig en waarachtig in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen.” Is dat geen bevrijdende boodschap? Is dat geen heerlijk Evangelie?
Nooit mag de kerk ook de scherpe kant van het Evangelie verzwijgen. Want het mag dan een blijde boodschap zijn, maar ze is wel gericht tot doden! Het is een verschrikkelijke werkelijkheid dat allen die het Evangelie verwerpen, verloren gaan. Voor velen is het een ergernis en een dwaasheid. Het is de bittere klacht van de Koning van de Kerk: “Maar Mijn volk wou niet naar Mijn stem horen, ze verlieten Mij!” Ook dat is werkelijkheid.
Medicijn
Sola Scriptura, dat was een van de grote ontdekkingen van de Reformatie. Alleen de Schrift. De roepstem van het Evangelie. De bazuin die nooit zwijgen mag. Dit Evangelie is hét medicijn tegen alle kerkelijk verval in onze tijd. Waar dit Evangelie klinken mag, daar vinden verloren zondaren een volkomen Zaligmaker. Daar horen doden de stem van de Zoon van God. Daar vindt een zwarte bruid een Bruidegom Die schoner is dan alle mensenkinderen. Daar wordt de Kerk gebouwd.
Gods scheppingswerk
– Creatie
– Deformatie
✓ Reformatie
– Transformatie
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 oktober 2011
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 oktober 2011
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
