Hemelvaart

Hemelvaartsdag, een feest rijk aan roem en rijk aan vreugde, waarop ons de hoogste heerlijkheid van Christus getoond en de grootste geestelijke vreugde geschonken wordt. Want het is de voleinding der overige feesten en een zalig eindpunt van de gehele pelgrimsreis van de Zoon van God. Hij Die neerdaalde, is dezelfde als Die heden opstijgt boven alle hemelen om alles te vervullen.

De aarde heeft Hem erkend als Heer, toen hij op Zijn stem: “Lazarus, kom uit!” de doden teruggaf. De zee heeft Hem erkend, toen hij standhield onder Zijn voeten. De hel heeft Hem erkend, toen Hij zijn deuren en grendels verbrak. Ja, waarlijk, Die de doden opwekte, de bezetenen reinigde, de blinden ziende en de lammen gaande maakte en alle zwakheden genas, was de Heere Jezus van alle dingen.

Om nu de glans van Uw heerlijkheid te volmaken, Heere Jezus, en ons geloof volkomen te bevestigen, ontbrak nog dat U voor het oog van Uw discipelen, als de Heere ook van de lucht, boven alle hemelen opsteeg. Nu hebt U alles in allen vervuld en U komt toe dat in Uw naam zich buigen alle knieën, van hen die in de hemel en op de aarde en onder de aarde zijn. Maar wij, Uw volk, de schapen van Uw weide, willen U volgen door U tot U, want U bent de Weg, de Waarheid en het Leven. De Weg als voorbeeld, de Waarheid in Uw beloften, het leven in Uw loon. “U hebt de woorden van het eeuwige leven, en wij hebben geloofd en bekend dat U bent de Christus, de Zoon van de levende God.”

Pinksterfeest

Heden hebben de hemelen gedruppeld voor het aangezicht van de God van Sinaï, voor het aangezicht van de God van Israël, en een genadige regen is neergevallen op het erfdeel van Christus. De Heilige Geest immers, Die van de Vader uitgaat, is overvloedig over de apostelen gekomen en heeft hun krachten en wondergaven geschonken.

Nadat de Heere Jezus Christus met macht was opgestaan, met roem was opgevaren, met eer had plaatsgenomen, was er niets meer over dan dat de verwachte vreugde over de rechtvaardigen zou komen en dat de hemelse mensen met hemelse gaven vervuld zouden worden.

Wie was Bernardus van Clairvaux?

Bernardus van Clairvaux (1090-1153) is bekend geworden als theoloog, mysticus en begaafd prediker. Hij was stichter en eerste abt van het klooster in Clairvaux (in Frankrijk, departement Aube). Hij stamde uit een hoogadellijk Bourgondisch geslacht. Bernardus trad op als kloosterhervormer.

Luther en Calvijn hadden groot respect voor hem, hoewel ze heel wat theologische opvattingen van hem afwezen, zoals zijn Mariaverering. Toch citeerden zij vaak uit zijn omvangrijke oeuvre. Hij schreef een beroemd commentaar op het Hooglied en oefende daardoor zelfs invloed uit op de Nadere Reformatie. Tot in onze tijd wordt dit commentaar ook door protestanten gelezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen