Vragen bij protest tegen de paus
„Verzwakking Rooms-Katholieke Kerk komt alleen secularisme ten goede”
Het bezoek van de paus aan Spanje riep onder de bevolking felle protesten op. Toch is er voor protestanten weinig reden om daar blij mee te zijn. „De paus vertegenwoordigt een vorm van rooms-katholicisme waarmee ook rooms-katholieke Spanjaarden niets hebben. Hij is dogmatisch, christocentrisch en conservatief.”
IRS definieert zijn Spaanstalige magazine En la Calle Recta (ECR) als bevindelijk-pastoraal, maar is zich ervan bewust dat het nog steeds een blad wil zijn dat zich wil blijven richten tot rooms-katholieke lezers. Echter, hoe is de verhouding van het hedendaagse Spanje met de Rooms-Katholieke Kerk? Iets daarvan werd zichtbaar tijdens het bezoek van paus Benedictus XVI op zaterdag 6 en zondag 7 november aan Spanje. Eerst was hij in Santiago de Compostela, zogenaamd de stad van de heilige Jakobus en daarom een van de belangrijkste bedevaartsplaatsen van het schiereiland. Het is ook het eindpunt van de zogenaamde Jakobsweg, de middeleeuwse pelgrimsroute die van de Pyreneeën naar Noodwest-Spanje loopt. Tegenwoordig is de pelgrimsweg een belangrijke toeristische trekpleister, waar gelovigen en ongelovigen, rooms-katholieken en protestanten verdieping van het geestelijk leven of een groter zelf bewustzijn hopen te verkrijgen. In Barcelona wijdde Benedictus de Sagrada Familia, een ontwerp van de grote architect Antoní Gaudí (1852-1926), tot basiliek, een kerk met een bijzondere status. De bouw begon in 1882 en duurt tot op heden voort. De Catalaanse media besteedden meer aandacht aan het protest tegen de paus en wat hij representeert dan aan de bedoelingen van de kerk. De bezwaren zijn samen te vatten onder twee hoofdpunten.
1. Het protest was gericht tegen de macht en invloed van de Rooms-Katholieke Kerk in de Spaanse geschiedenis en cultuur. Als vertegenwoordigster van de Spaanse historische identiteit staat de Rooms-Katholieke Kerk nog altijd dicht bij het centrum van de macht. Nog steeds gelden bindende afspraken tussen de Spaanse staat en het Vaticaan, waardoor de kerk grote belastingvoordelen ontvangt en haar zielzorg in de gevangenissen, ziekenhuizen en het leger wordt bevoordeeld
2. De paus vertegenwoordigt een vorm van rooms-katholicisme waarmee ook rooms-katholieke Spanjaarden niets hebben. Hij is dogmatisch, christocentrisch en conservatief. Spaanse roomskatholieken hebben doorgaans weinig belangstelling voor de inhoud van het geloof en zijn zeker niet christocentrisch. Ook in het geval dat ze politiek conservatief zijn of cultureel traditioneel heeft het morele conservatisme dat de paus aanhangt inzake huwelijk, gezin en gezinsvorming heel weinig aanhang. Ik kreeg de indruk dat deze ernstige Duitse paus, met zijn diepe zorgen over de toekomst van Europa, misschien zelfs de meest protestantse paus uit de geschiedenis, ook voor Spanjaarden die het pauselijk instituut volledig accepteren een vreemde is.
De meeste Spaanse protestanten zijn radicaal antiklerikaal en maken geen onderscheid tussen het instituut en de personen, en evenmin tussen de personen die de kerk in verschillende tijden van de geschiedenis vertegenwoordigen. Daarbij zijn ze veelal blind voor de morele en geestelijke schade van de secularisatie, evenals voor de bewarende kracht die het rooms-katholicisme in Europa is. Ooit heb ik het dilemma waarin Spaanse protestanten verkeren ten aanzien van de Rooms-Katholieke Kerk als volgt samengevat: verzwakking van de Rooms-Katholieke Kerk komt alleen het door de huidige Spaanse regering verdedigde secularisme ten goede. Alleen de islam profiteert van meer gelijkheid en gelijkberechtiging van de godsdiensten.
Er is bij mij in de jaren dat we in Spanje wonen en het Spaanse rooms-katholicisme observeren het besef gegroeid dat een herleving van het Spaanse christendom ondenkbaar is zonder de Rooms-Katholieke Kerk. Dit besef verplicht me ertoe de Rooms-Katholieke Kerk heel serieus te nemen. Ondanks de grote bezwaren die ik heb tegen haar leer en praktijk, die zeker aan de orde gesteld zullen blijven worden in ECR, blijf ik, zoals eertijds de middeleeuwse hervormingsbewegingen, hopen op een werkelijke doorbraak van het Evangelie in haar hoofd en leden. Op deze toonhoogte hoop ik als nieuwe hoofdredacteur van ECR het getuigend gesprek met Rome voort te zetten.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 2011
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 2011
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
