Een middag op de Markt

Een donderdagmiddag in november op de Markt in Den Bosch. In het centrum van een grote stad. Daar sta je dan. Nu niet op een verhoogde kansel. Of achter een veilige lessenaar. Niet in een behaaglijk warm kerkgebouw. Maar midden op straat. Straatevangelisatie. Met folders in de hand. En bovenal met de Bijbel in de hand. De goede Boodschap voor hen die onderweg zijn om boodschappen te doen. Die aan het winkelen zijn. Daar op die Markt als predikant nu een koopman tussen al die andere kooplui, de winkeliers. Maar met goederen waar niet op is af te dingen, want de prijs ervoor is al betaald. Geen concurrent dus van al die andere winkeliers. Gods hemelse goederen worden om niet uitgestald, aangeboden en aangeprezen. En daar op die Markt, dat marktplein, komen in mijn hart de woorden op: komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk! Woorden waarmee op zondag gemeenteleden worden aangezet om Gods genade aan te nemen. Maar op deze Markt is het een zo andere wereld. Niet wat het hart betreft, want daarin zijn we allen gelijk. Maar ’s zondags komen de kerkgangers onder het Woord. En nu? De voorbijgangers tegemoetgaan met het Woord. En hen aanspreken. Mijn hart klopt snel. Niet alleen vanwege het Woord. Maar ook van de spanning. Hoe zal het Woord in ontvangst worden genomen? Hoe zal er worden gereageerd? Want de confrontatie is gelijk zichtbaar. Er zijn er die niet de moeite nemen om de aangeboden folder aan te nemen en die eraan voorbijlopen. Om gehaast of minder gehaast hun weg te vervolgen. Die letterlijk en figuurlijk het Woord links laten liggen. En ondertussen in de hemel? God, Die innerlijk met ontferming is bewogen, ziet hen met verdriet in Zijn hart doorlopen. Aan Hem voorbijgaan. Er zijn er ook die wél een folder aannemen. Verder geen gesprek, maar ze gaan niet met lege handen naar huis. Zal het voor hen werkelijkheid in hun leven worden, die woorden: Gods verborgen omgang vinden? Ik hoop het en de Heere weet het. En wat bij de mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. Evangelisatie is ten diepste Gods werk.

Ook zijn er die openstaan voor een gesprek. Dan denk ik aan die twee vrouwen. Van rooms-katholieken huize. Ze nemen beiden een Bijbel mee. Zou het Woord hen inmiddels hebben meegenomen? Misschien dat ik het nog eens hoor. Want ze geven aan nog eens terug te komen. En dan die man. Af komstig uit Engeland. Op zoek naar onderdak in letterlijke zin. Onderdak kunnen wij hem bieden in het Woord. Maar wat, nu hij met zijn hele bezit buitenstaat? Hoe breng ik die woorden van Christus in praktijk? Want Ik ben hongerig geweest, en gij hebt Mij te eten gegeven; Ik ben dorstig geweest, en gij hebt Mij te drinken gegeven; Ik was een vreemdeling, en gij hebt Mij geherbergd. En dan die vraag: Heere! wanneer hebben wij U hongerig gezien, en gespijzigd, of dorstig, en te drinken gegeven? En wanneer hebben wij U een vreemdeling gezien, en geherbergd? En wat is het antwoord van Christus? Voorwaar zeg Ik u: Voor zoveel gij dit een van deze Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan. Deze woorden, en de les daaruit, zijn mij bijgebleven. Wat te doen wanneer de lichamelijke nood van die ander zo dichtbij komt? De barmhartige Samaritaan wist daar wel raad mee. En ik? Die Engelsman vervolgt zijn weg. Op zoek naar een slaapplaats voor de nacht. Zal ik hem nog eens terugzien?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen