“Ik ben een echte Maria-vereerder”

Twan Lombarts (52), die bij de groep “Onbevlekte ontvangenis” de kar met Maria voortduwde: “De hele processie heeft iets wat me aantrekt. De muziek, de mensen, de choreografie… Er zijn toch zeker 3500 deelnemers. Kleding en schoenen moeten de mensen zelf betalen. Per persoon is dat toch zo’n 150 euro. Maar dat mensen desondanks meedoen, zelfs tijdens de kredietcrisis, bewijst dat de animo groot is. Het gevoel van saamhorigheid tijdens de processie spreekt mij heel erg aan. Zelfs voor mensen die niet geloven is het mooi om te zien.

Overigens ben ik zelf ook niet erg gelovig. Ik ben rooms-katholiek opgegroeid, maar ga niet regelmatig naar de kerk. Ik ben ook niet constant met het geloof bezig. Begrafenissen, trouwerijen, Kerst en Pasen; tijdens speciale gelegenheden ga ik naar de kerk. Kijk, ik heb zoiets van: óf je gelooft, óf je gelooft niet. Als je gelooft hoef je niet per se naar de kerk. Hoe de paus de laatste tijd bezig is, daar stoot hij alleen maar mensen mee af. Dat hij een kardinaal die beweert dat er in de Tweede Wereldoorlog geen Joden zijn vergast weer in ere wil herstellen, bijvoorbeeld. Dat soort dingen spreekt mij niet aan.

Ik geloof dat er “iets” is, en wij noemen het God. De moslims noemen het Allah. Ik geloof in iemand die altijd over ons waakt. Wie dat is, maakt niet uit. Als je vanbinnen maar gelooft. Aan mensen die zeggen dat alleen de God van de protestanten bestaat, heb ik een hekel. We moeten elkaar accepteren. Of ik tot Maria bid? Maria of God… net wie er wil luisteren op dat moment.”

Pierre Bortels (72), toeschouwer: “Dit is de eerste keer dat ik deze processie meemaak. Ik ben een echte Mariavereerder. Alle dagen bid ik tot haar. Ik vind het moeilijk om te verwoorden wat zij voor mij betekent, maar ik kan zeggen dat ik veel steun van haar ontvang. Rechtstreeks tot Jezus bid ik zelden. Maria zal in mijn plaats voor mij spreken. Daar voel ik me goed bij. Mijn buurman is Jehova’s getuige. Die bidt niet tot Onze-Lieve-Vrouw, maar dat vind ik ook prima. Of ik ervan overtuigd ben dat Maria mij hoort? Nee, maar daar vertrouw ik op. Ik heb er nooit aan getwijfeld.”

Toeschouwer Stepháne Bouveroux: “De 25 muzikanten van de fanfare, waarvan ik interim-voorzitter ben, doen mee. Die moet ik aanmoedigen. Ik kom uit deze omgeving, dus spreekt de processie mij sowieso aan. Mijn moeder doet ook mee. Ik kom niet voor Maria, maar voor het massaspektakel. Zeer gelovig ben ik niet, al wil ik mezelf niet ongelovig noemen. Ik hoop dat er iets is, maar ben te rationeel om te geloven. Ik sta met beide benen in het leven. Dat hele gedoe van het geloof zegt me niet zo veel. Het moeilijke van het geloof is dat er geen bewijzen voor zijn. Ik ben katholiek opgevoed en tien jaar misdienaar bij ons in het dorp geweest. Ik kom graag in de kerk, maar heb meer met het gebouw dan met de religieuze betekenis.”

Zie ook: “Ongelovig en toch devoot”, pag 7, en “Éen rond Maria”, pag 14.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen