Sieraad voor as

Ons eind

Waar ons “eind” is, daar is Gods begin, zeiden de “ouden” vroeger.

Een uitspraak om diep over na te denken. Wij willen zo graag wat doen voor God. Óf met God, óf samen met Maria.

Als God nu maar voor ons wat doen wil… Het schijnt soms van niet.

Als God wat meer gewillig was, dan…
Samen zouden we het wel redden, toch?
Samenwerken, fuseren, samen sterk zijn.
Moderne woorden, actuele woorden.
Ik wat, en God doet heel veel.
Het zit zo diep in de mens.
Soms heel subtiel, heel geraffineerd.
We zijn er heel goed in.
Soms lijkt het zelfs heel ootmoedig.
“Ik kan het immers zelf toch niet?”
“Ik doe mijn best, meer kan ik niet doen.”
“Als God me dan maar helpen wil, toch?”
Dat is natuurlijk de vraag…
Het komt helemaal niet zo hoogmoedig
over.
Toch is het hoogmoed ten voeten uit!
We camoufleren het, net als de oudste
zoon
in de gelijkenis van de verloren zoon.
“Vader, u weet toch zeker wel dat hij het
doorgebracht heeft met hoeren?”
Maar ik? Ik heb voor U… Ik was voor U… Ik
deed voor U…, ik, ik, ik…
Of zoals de Farizeeër: “Ik dank U Heere…”
Ondertussen schreeuwt en roept de mens.
Maar ik, ik wil wat doen…
Wat moet je met deze mens?

Gods begin

Deze mens moet sterven…
Nee, we moeten toch juist leven?
Ook Maria helpt hier niet.
Ook uw zogenaamde godsdienst niet.
Niet meer ik, ik ben gedood, gestorven!
Hoe dan? Gedood door de wet.
Ik voldeed niet (Gal. 2:19).
Gedood? Ja, gedood om Gode te leven.
Hier ergert zich de mens. U toch niet?

As

Ik, Gode leven?
Nee, u niet, ook Maria niet,
maar Christus!
Als Christus in u leeft, leeft u Gode.
Ik hield Gods wet niet, Maria ook niet.
Hier hield alles op.
Gelukkig als er een eind komt,
want daar is het begin (2 Kor. 5:15).
Wat een bevrijding, niet meer ik.
Je wordt er soms zo moe van, u ook?
We moeten zo veel. Er moet niets meer.
Hij doet het voor mij.
In mij!
Ja, als had ik zelf al de gehoorzaamheid volbracht,
die Christus voor mij volbracht heeft.
In zoverre ik zulk een weldaad met een gelovig
hart aanneem (Heidelbergse Catechismus, zondag 23).

Sieraad

Dat is weldadig!
Het is genadig!
Wie roemt, die roeme in Hem.
Vrij te zijn gemaakt, dat is het Leven.
Vrij door het kruis!
Het kruis doodde mij.
God zette het kruis in ons leven.
Wat een eeuwig wonder!
Vrij om “eeuwig slaaf” te zijn van Hem.
Ja, om door het geloof één te zijn met
Hem.
Om zo te leven!
Eeuwig leven in en door Hem.
Kom, laten we roemen in Hem.
Nee, niet door Maria; zij was een mens.
Jawel, moeder des Heeren.
Ja, maar zij was ook as en werd tot as.
Maar, hoor: “Sieraad voor as”…
Hij is zo sierlijk, zo begeerlijk, zo heerlijk.
Ik weet niemand anders die zo de Weg,
de Waarheid en het Leven is dan Hij.
Ziet u Hem? Nee, niet met uw natuurlijke
oog.
Dan ziet u niets.
Maar door het geloof.
Niet te geloven: sieraad voor as.
Hij zit aan Gods rechterhand.
Kom, al bent u nog zo god-loos.
Er is een welkom bij Hem.
Ja, u mag komen. “Zomaar”, het is genade.
Kom, doe het kleed van het Woord aan en
schuil onder Zijn vleugelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen