In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Instrument in Gods handen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Instrument in Gods handen

4 minuten leestijd

Alles wat we doen, heeft normaal gesproken een gevolg. Wie het Evangelie verkondigt, zal hiervan dus duidelijk het effect moeten zien.

Dat dacht althans Janusz, een kennis van ons, die nog niet zo lang geleden bij ons op bezoek kwam. Hij beklaagde zich over het feit dat een vriend van hem nog steeds niet tot geloof was gekomen. Urenlang had hij reeds met hem gesproken over de redding voor verloren zondaren, die mogelijk is door het bloed van Jezus.

Ze hadden hier veel over gediscussieerd. Met belangstelling had de vriend geluisterd, maar na jaren gaf hij er blijk van dat het Woord bij hem nog steeds geen ingang had gevonden.

“Hoe kan dat nou”, vroeg Janusz zich af, “wat heb ik verkeerd gedaan?”

Als iemand luistert naar de verkondiging van het Evangelie, moet hij toch tot bekering komen?

Janusz was vertwijfeld en gefrustreerd. Hij kon zich niet voorstellen dat iemand niet tot geloof komt als hij zo duidelijk het Evangelie krijgt uitgelegd. Hij had immers alles gedaan…

Ik heb geprobeerd hem uit te leggen dat niet wij iemand bekeren, maar dat God Zelf mensen roept en tot Zijn kinderen maakt. Maar dit drong niet echt tot hem door. Janusz wilde zelf de controle houden over wat hij deed. Dit is heel herkenbaar. Het is voor ons zo moeilijk om echt alles aan God over te laten.

Het is niet onze verdienste als iemand de Heere leert kennen. Dat gebeurt enkel door de genade van God. Hij wil ons alleen maar gebruiken als instrumenten in de verkondiging van het Evangelie, en niet als iemand die de instrumenten bedient om er resultaat mee te behalen.

Had ik tegen Janusz moeten zeggen dat hij zich niet druk moet maken, omdat God Zelf bepaalt wie Hij als Zijn kinderen aanneemt en dat je er toch geen invloed op kunt hebben?

Toch moeten we uitkijken dat we niet in het andere uiterste vervallen. Passief afwachten tot God iets zal doen, is ook niet goed. De Heere wil juist ons, als mensen, gebruiken om anderen met het Evangelie te bereiken.

De boodschap in de Bijbel is duidelijk genoeg: “Gaat heen in de gehele wereld, predikt het Evangelie aan alle creaturen” (Markus 16:15).

Zonder geloof en zonder kennis van het Evangelie gaat de mens verloren. Het eeuwige verderf is veel verschrikkelijker dan wij ons voor kunnen stellen. Als we erbij stilstaan dat onze buren, collega’s en kennissen voor eeuwig verloren gaan als ze Jezus niet leren kennen, dan moet dat een grote ijver in ons teweegbrengen om hen bekend te maken met de mogelijkheid van redding.

Dit is een grote verantwoordelijkheid. Het is een opdracht voor alle gelovigen. Op dat gebied is er nog ontzettend veel te doen.

Evangelieverkondiging is soms hard werken. Het betekent lange gesprekken voeren en zelf de Bijbel verder bestuderen om bepaalde zaken beter uit te kunnen leggen. Vaak gaat daar jarenlang contact met mensen overheen, zoals bij Janusz het geval was. Dan verwachten wij dat onze inspanning op den duur iets oplevert. Als dit niet zo lijkt te zijn, kan dit heel frustrerend blijken.

Is al ons werk dan voor niets geweest? Toch kunnen wij nooit weten wat de Heilige Geest in de harten van mensen heeft uitgewerkt. Wij weten niet wat er in anderen omgaat. Misschien komt iemand later toch tot bekering, misschien ook niet. Dat ligt besloten in Gods wijsheid.

Ik heb zelf een goede vriend met wie ik over het Evangelie spreek, maar die toch afwijzend blijft. Ik lig er wakker van dat hij verloren zal gaan als hij in deze houding volhardt.

Ik denk er dan over na hoe ik het misschien beter op een andere wijze kan brengen. Maar ik moet het overgeven aan de Heere. Dat is heel erg moeilijk als het gaat om iemand die je zeer dierbaar is.

Toch vervult het mij met een geweldige rust als ik mijn vriend in gebed overgeef in Gods handen, ondanks de nog steeds voortdurende onzekerheid over zijn behoud. Dan hoef ik niet gefrustreerd te zijn, maar mag ik blijmoedig de wonderbaarlijke en fantastische boodschap van het bevrijdende Evangelie van vrije genade verkondigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 maart 2009

In de Rechte Straat | 16 Pagina's

Instrument in Gods handen

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 maart 2009

In de Rechte Straat | 16 Pagina's