Volkomen vergeving

God ziet de zonden door de vingers. Hij ziet ze wel, maar Hij let er even niet op. God Die even een oogje toeknijpt als het om onze zonden gaat. Is dat vergeving? Ik schrok van Raouls antwoord. Want als er íéts is wat God niet doet, is het dat. God neemt de zonde uiterst serieus! Het gaf aanleiding tot een goed gesprek. Over Gods heiligheid. En over Zijn vergevings-gezindheid. Over God, Die de zonden absoluut niet door de vingers ziet. Maar Die ze, eer Hij ze ongestraft liet blijven, heeft gestraft aan Zijn lieve Zoon, Jezus Christus, aan het hout van het kruis.

Schuldig

Het ís ook niet te bevatten. De grote God van hemel en aarde, Die de zonde haat. Die de schuldige geenszins onschuldig houdt. God Die de hele mensheid op acht mensen personen na vernietigt omdat Zijn aarde vervuld was van zonde. God Die Korach, Dathan en Abiram levend ter helle laat varen vanwege hun opstand tegen Zijn knecht Mozes. God Die Uza doodt vanwege zijn onbedachtzaamheid als hij de ark aanraakt als de runderen struikelen. Nee, Hij ziet de zonde absoluut niet door de vingers. Integendeel!

Vergevend

En toch… van deze zelfde God lezen we dat Hij gaarne vergeeft. Dat Hij de zonden werpt in de diepten van de zee. Dat Hij ze weglevend verbrand. Maar onder haar vleugels zaten haar kleine kuikens. Springlevend! De moeder had ze beschermd met haar eigen lichaam. Met haar eigen leven. Ze had de hitte van de vlammen getrotseerd om haar kuikens te redden. Zó is God. Zó is Jezus. De vlammen van Gods toorn zijn op Hém neergekomen. En dáárom ontmoeten we Hem als een vergevend God. Dáárom zijn de zonden onvindbaar geworden voor wie schuilt onder Zijn vleugels.

Bestraffen

Vergeving heeft ook betekenis voor de verhoudingen tussen mensen. Want zoals God in Christus de zonden vergeeft, zo moeten Zijn kinderen Zijn beeld weerspiegelen: “vergeeft elkander, gelijk ook God in Christus ulieden vergeven heeft.” Nee, ook dan wegis vergeving niet goedkoop. De Bijbel zegt nergens dat we alléén maar moeten vergeven. Dat zou wat zijn. Mishandeling, incest, belediging, moord. Het is onmogelijk om dat alles zonder meer te vergeven. Terwijl het onrecht gewoon blijft doorgaan. Het is verrassend om de woorden van Jezus Zelf hierover te lezen in Lukas 17. “Indien een broeder tegen u zondigt… bestraf hem!” We zouden verwachten dat Jezus zou zeggen: behandel hem liefdevol, wees geduldig, vergeef hem. Maar dat is onmogelijk. God duldt geen onrecht. Wie zondigt, móét worden bestraft. Nee, je mág het onrecht dan niet eens door de vingers zien. Het zou liefdeloos zijn zomaar te vergeven, zonder de zondaar te wijzen op de ernst van zijn daden. Wie op Jezus wil lijken, móét een ander tot de orde roepen.

Zeventig keer zeven

Daarmee is echter niet alles gezegd. Want “indien het hem leed is, zo vergeef hem” (Lukas 17:4). Wie berouw heeft over zijn zonde, mag vergeving ontvangen. Ook als hij weer struikelt. En ook als hij daarna wéér struikelt. En weer, en weer. Zevenmaal per dag, elke dag opnieuw. Zeventig maal zevenmaal. Dan begrijp je dat de discipelen, die deze woorden horen, het uitroepen: “Heere, vermeerder ons geloof!” Het is onmogelijk om te vergeven. Maar wie in geloof op Jezus ziet en van Zijn vergeving leeft, leert van Hem ook zelf te vergeven. Hij bad voor Zijn moordenaars: “Vader, vergeef het hun…”

Schuld

Schuldbelijdenis

Schuldvergeving

Littekens na schuldvergeving

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen