Al is het maar voor een uurtje

Den Bosch. Donderdag 10 juli. Een regenachtige dag. Het centrum van de stad was opengebroken en via allerlei sluipweggetjes zijn we uiteindelijk met onze evangelisatiecaravan op ons vertrouwde plekje midden op de Markt gekomen.

Aan het begin van elke evangelisatieactie hebben we de goede gewoonte om een gedeelte uit de Bijbel te lezen en om samen te bidden. Een van onze medewerkers las een gedeelte uit de eerste brief van Timótheüs, waarin we worden opgeroepen om te bidden voor “allen die in hoogheid zijn; opdat we een gerust en stil leven leiden mogen in alle godzaligheid en eerbaarheid.” Vervolgens hebben we hier ook voor gebeden. In gebed hebben we de overheid opgedragen en de Heere gedankt dat we in alle vrijheid in het openbaar, midden in een druk winkelcentrum, het Evangelie mogen verspreiden. Het is een zegen dat we van de gemeente steeds weer een vergunning krijgen om op deze mooie plek te staan.

Dat is niet vanzelfsprekend. Er zijn nogal wat landen waar het niet mogelijk is. Waar christenen met gevaar voor eigen leven op straat het Evangelie verkondigen. Terwijl wij in Nederland zo veel vrijheid hebben. Wat een zegen! Wat een mogelijkheden om het Woord van God uit te dragen. Het bedroeft me wel eens dat wij als christenen in Nederland die vrijheid niet veel meer gebruiken en benutten. Of vinden we het allemaal maar vanzelfsprekend? Zullen we de vrijheid pas gaan waarderen als we haar niet meer hebben? Wij hebben nu niet de garantie dat we over vijf jaar nog zo openlijk het Evangelie kunnen verkondigen.

Dat de genoemde vergunning nodig is, bleek later op de dag toen we diverse keren door de politie werden gecontroleerd. Tijdens een van deze controles hebben we tegen de agenten gezegd dat we dankbaar zijn dat we hier in alle vrijheid mogen staan en dat we deze morgen ook voor hen hadden gebeden.

Over het algemeen hebben we goede contacten met de politie en controlerende ambtenaren en regelmatig voeren we met hen ook gesprekken over het geloof.

De doelstelling van Stichting In de Rechte Straat is rooms-katholieke mensen met het Evangelie bereiken en mensen aansporen om zelf de Bijbel te lezen en te onderzoeken.

Wat rijk is het dat we mogen terugzien op een dag waarop we met vele mensen over het Evangelie hebben mogen spreken. Aan meer dan dertig voorbijgangers, die belangstelling toonden, hebben we een Nieuw Testament gegeven. Dat alles vervult ons met dankbaarheid.

We waren, over de dag verspreid, met in totaal tien mensen aanwezig. Christenen afkomstig uit Den Bosch en Hedel, maar ook uit andere delen van het land. Vanwege de schoolvakantie was er zelfs een gezin met kinderen bij. Geweldig om te zien hoe ontspannen kleine kinderen met een folder in de hand achter iemand aan kunnen rennen om de blijde boodschap te overhandigen. Psalm 8 leert het ons al: “Uit de mond der kinderkens en der zuigelingen hebt Gij sterkte gegrondvest.” Zegt Jezus het trouwens Zelf ook niet dat wij moeten worden als de kinderen?

Eén ontmoeting willen we u niet onthouden. Dat was met een man die we acht jaar geleden op precies dezelfde plek ook al eens hadden ontmoet. Wij herkenden de man niet meer, maar hij kon het zich nog goed herinneren. Hij stond destijds zeer negatief en afwijzend tegenover de boodschap van de Bijbel. De jaren daarna heeft de Heere hem, door allerlei moeilijke omstandigheden heen, stilgezet. Nu mag hij door genade een kind van God zijn. En leeft hij als toegewijd christen. Hij heeft ons een uurtje heerlijk meegeholpen door groot van de Heere te spreken.

Helpen u en jij ook? Van harte welkom! Al is het maar voor een uurtje.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen