Een confronterende waarheid
Het lijkt me niets om advocaat te zijn. Elke dag moeten pleiten voor strafvermindering. Je brood verdienen door dagelijks te proberen de rechter duidelijk te maken dat je cliënt verminderd toerekeningsvatbaar is. Kampioen in het aanvoeren van “ja maars”. Niks voor mij.
Neem nu het proces tegen Willem Holleeder. De Nederlandse onder- en bovenwereld waren er wekenlang getuige van dat ’s lands grootste boef terechtstond. Een kleine greep uit de beschuldigingen: afpersing, oplichting, bedreiging en moord. Bewijsmateriaal stapelde zich op. En dan staat daar zo’n advocaat vol overtuiging te beweren dat zijn cliënt onschuldig is. Ja, zelfs slachtoffer is van al die vreselijke justitiemensen, die in Holleeder een willoos slachtoffer hebben gevonden. Alsof hij er zelf in gelooft. Natuurlijk, Willem is geen lieverdje. Maar crimineel, afperser, moordenaar? Absolute onzin!
En toch, dit advocatensyndroom zit ons allemaal in het bloed. Wat is het vreselijk moeilijk om ronduit je fouten toe te geven. Om het eerlijk te erkennen: ik heb gezondigd! Dat begon al in het paradijs. Nee, Adam was niet de hoofdschuldige: “De vrouw, die Gij mij gegeven hebt…” En Eva verwees op haar beurt weer naar de slang. En zo gaat het tot op de dag van vandaag. Op de een of andere manier zijn we zo trots en hoogmoedig dat we weigeren om het eerlijk toe te geven als we zondigen. Geen mens wil geconfronteerd worden met de naakte waarheid van zijn eigen fouten, met de verdorvenheid van zijn bestaan. Natuurlijk, niemand is volmaakt. En we zijn allemaal zondaars. Maar… En zo stapelen de “ja maars” zich op.
De Bijbel spreekt een andere taal. De waarheid van de Schrift is confronterend: “Er is niemand die goed doet, ook niet één!” Maar wat is het Gods wijsheid dat er in de Bijbel ook boetpsalmen staan. Liederen waarin de “ja maars” zijn verstomd. Waarin geen verzachtende omstandigheden worden aangevoerd. Waar niet gepleit wordt voor strafvermindering. Maar waar het ronduit wordt beleden: “‘k Erken mijn schuld, die U tot straf bewoog, dies ben ik Heer’ Uw gramschap dubbel waardig.” David zou alle reden hebben gehad om er het zwijgen toe te doen nadat Nathan hem de vlijmscherpe boodschap bracht: “Gij zijt die man!” Maar wat doet hij? Zingen! David buigt voor de aanklacht van de hemelse Rechter. Hij erkent het: ik ben meer dan strafwaardig. Hij voert geen verzachtende omstandigheden aan. Toch kan hij zijn mond niet dichthouden. David zingt zijn nood uit voor het aangezicht van de Heere: “Wees mij genadig, o God!” En in zijn boetpsalmen zingt hij het ons voor.
Die hartelijke verbrokenheid, daar zouden we meer van moeten hebben. Nee, niet als doel op zich. Maar omdat berouw uitdrijft naar de Heere. Omdat het Zijn liefde is die ons brengt tot hartelijk berouw. In de kerkgeschiedenis volgden tijden van geestelijke herleving vaak op een periode waarin Gods kinderen zich voor God verootmoedigden in diepe verbrokenheid. Nee, het gaat er niet om wie kampioen zondekennis is. Niet de mens staat centraal met zijn bevindingen. Maar verbrokenheid brengt bij het kruis van de Zaligmaker. Zondekennis is zo heilzaam omdat het geloof daardoor dieper wortelt in het volbrachte verlossingswerk van de Heere Jezus Christus. Omdat het goud van Gods genade dan des te meer schittert.
Nee, het lijkt me niets om advocaat te zijn. Voor mij geen gegoochel met verzachtende omstandigheden. Geen redevoeringen vol “ja maars”. Maar op één Advocaat zou ik graag meer willen lijken. Hij pleit niet voor strafvermindering. Hij voert geen verontschuldigingen aan. Uit Zijn mond zul je nooit “ja, maar…” horen. Toch heeft nog nooit iemand tevergeefs bij deze Raadsman aangeklopt. Ieder die zich tot Hem wendt, ontvangt genade. Wie achter Hem schuilt, wordt vrijgesproken. Omdat deze Advocaat deed wat geen enkele andere pleitbezorger doet: Hij droeg Zélf de straf en pleit daarom op rechtsgronden voor vrijspraak. Hij werd onschuldig veroordeeld, opdat wij in het gericht van God zouden vrijgesproken worden. Zijn Naam is Jezus.
Schuld
Schuldbelijdenis
Schuldvergeving
Littekens na schuldvergeving
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 juni 2008
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 juni 2008
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
