Positieve benadering

Polen heeft een zeer rechtse regering, die het land probeert te verroomsen. Daarnaast probeert de Rooms-Katholieke Kerk steeds meer invloed in het publieke leven te krijgen, en dat lijkt te lukken. Een behoorlijk deel van de bevolking juicht dit alles toe, maar er is ook een deel dat veel kritiek heeft.

Ik heb regelmatig contact met Maciej, een bevriende buurman. Hij bevraagt me altijd uitgebreid over ons geloof. Hij is geïnteresseerd in het protestantisme, want hij zet zich met name af tegen de clerus in de Rooms-Katholieke Kerk. Hij komt niet met honger naar het Evangelie naar me toe, maar hij wil samen eens flink de RoomsKatholieke Kerk bekritiseren. Helaas zijn er nogal wat mensen in Polen die op deze wijze naar het protestantisme overgaan. Aangezien protestantse gemeenten erg klein zijn, nemen ze deze mensen vaak zonder problemen in hun midden op. Het gevolg is dat protestantse gemeenten nogal eens actief zijn met het voeren van een soort oorlog tegen de Rooms-Katholieke Kerk. Zo'n protestantse kerk ziet zichzelf in de eerste plaats als niet-rooms en zelfs antirooms.

Wij hebben er met "Augustinus" bewust voor gekozen om positief bezig te zijn: we verkondigen het Evangelie van vrije genade op positieve wijze. Dat is voor velen nieuw, ook voor Maciej. Hij weet dat ik het met heel veel zaken in de Rooms-Katholieke Kerk niet eens ben, maar in gesprekken wil ik het niet zozeer daarover hebben, want dan vervalt het gesprek snel in het met elkaar een boom opzetten over hoe slecht de kerk wel is, en dat wil ik voorkomen. Ik probeer hem het Evangelie uit te leggen en te vertellen waar het werkelijk om gaat in leven en sterven.

Sinds het tijdschrift Augustinus verschijnt, is hij altijd een van de eersten die het krijgt, en hij leest het blad letterlijk van de eerste tot de laatste letter. Daarna komt hij bij mij om erover te praten. Ik zie dat hij echt meer wil weten, maar het gaat vaak om het opdoen van feitenkennis. Ik probeer dan door te dringen tot de inhoud en te spreken over bekering en geloof en verlossing. Het is echter heel moeilijk om daarover van gedachten te wisselen.

Mensen in Polen zijn niet gewend om met anderen zo persoonlijk over het geloof te spreken, het is voor velen een taboe.

Het is heel moeilijk om tot de harten van mensen door te dringen. Ik heb al zo vaak met Maciej gesproken, maar het lijkt gewoon niet tot hem door te dringen, hij schermt zich er als het ware voor af. Ik word er wel eens moedeloos van als ik zo weinig resultaat zie.

Dan word ik teruggeworpen op de Heere. Niet ik bekeer mensen, maar dat doet de Heilige Geest, Die in de harten werkt en Die mij als instrument wil gebruiken. Daarbij ben ik dankbaar als ik zie dat het Poolse tijdschrift Augustinus door veel verschillende mensen wordt gelezen en dat het een instrument is om met hen in gesprek te komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen