Een getuigende gemeenschap

Gods Kerk, het lichaam van Christus. Ik denk er vaak over na, vooral wanneer ik het dagelijks bestaan van de Kerk ervaar als vol moeite.

Calvijn schrijft in de Catechismus van Genève (punt 94) over de Kerk dat "…ze de zichtbare verschijning is van het geheel van het werk der verlossing, opdat ons geloof daarin versterkt mag worden."

Dat is een goede omschrijving van het leven van de gemeente.

De Kerk –in haar zichtbare gedaante– is geen doel in zichzelf, maar moet altijd onderworpen zijn aan een hoger doel: het getuigen van de verlossing in Jezus Christus (vgl. Rom. 8:29) en het opbouwen en versterken van hen die in de Kerk zijn.

Jezus Christus, de Zoon van God, en Zijn werk moeten altijd in het centrum staan van de Kerk, want Hij heeft Zichzelf voor haar gegeven.

Misschien zegt u: Dat is wel mooi en het lijdt geen twijfel dat het zo zou moeten zijn, maar het leven is gecompliceerder. Het is waar dat de Kerk ondanks haar bron en roeping niet volmaakt en heilig is, maar deel uitmaakt van deze wereld. Dit is reden tot droefenis, maar ook tot vreugde. We mogen ons bevrijd weten van dromen over menselijke volmaaktheid. We mogen in ootmoed onze staat van menselijke ellende aanvaarden en bevrijd en met vreugde deelnemen aan het kerkelijk leven. We mogen dat doen, want we weten dat de enige werkelijke kracht die we hebben uitgaat van onze Schepper, Die ons Zijn Heilige Geest gegeven heeft.

Het lijkt mij heel belangrijk om te beseffen dat er binnen de Kerk een nauwe band bestaat tussen allen die in de Kerk zijn. Het credo van de Kerk noemt dit de gemeenschap der heiligen. Het doel van dit geloofsartikel is te benadrukken dat de genade die God uitdeelt er is voor ieder lid van deze gemeenschap, omdat er zo'n nauwe band bestaat tussen de leden.

Ik benadruk: voor elk lid van de gemeenschap. Er bestaan in de ogen van God geen hiërarchie of verschillen in graad van "heiligheid". De Bijbel, die de uitverkiezing van de kinderen Gods leert, zegt heel precies dit: Niemand op aarde kan zich erop beroepen op eigen kracht tot de Kerk toegetreden te zijn. Dat is geen menselijk werk, geen vrucht van eigen akker of christelijk leven. Men is niet door eigen wijsheid, opleiding, sociale positie of voortreffelijke deugden tot de Kerk gekomen. Het is alleen de soevereine wil van God.

Dit is ook een reden om zich bevrijd te weten. Ik ben niet in de Kerk op basis van mijn eigen werken, maar alleen door de wil van God, en dat geldt voor al mijn broeders en zusters in de Kerk. Daardoor kan ik mezelf en anderen om me heen aanvaarden als mensen die God liefheeft. Dit betekent uiteraard niet dat we passief mogen zijn. Ik mag nooit zeggen dat God me tóch liefheeft en dat ik daarom maar door kan gaan met zondigen. Ik mag ook niet zitten wachten tot ik ervaar dat God me kracht geeft om aan het kerkelijk leven deel te nemen, ik moet zelf actief zijn.

Ik heb geschreven over de rol van het werk van Christus in het concrete, dagelijkse leven van de Kerk. Nu vraagt u misschien: Wat betekent dit in de praktijké In de tweede eeuw werd deze vraag ook gesteld aan de bekende theoloog Tertullianus. In zijn boek "Apologetiek" schrijft hij over het getuigenis van de heidenen die naar de kerk kijken en opmerken hoe de mensen in de kerk elkaar liefhebben.

Dit getuigenis is heel concreet en reëel. De hedendaagse wereld verwacht van ons, christenen, geen bijzondere theologische werken, geen fantastische aansprekende boeken. Die komen hooguit op de tweede plaats. De wereld heeft het levende getuigenis van de concrete liefde in de gemeenschap der heiligen nodig. Een getuigenis van Hem Die Zijn eigen leven gegeven heeft voor deze gemeenschap (vgl. Ef. 5), opdat zij het leven heeft en opdat dit leven zichtbaar is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen