God als souvereine Auteur

Reeds enkele malen eerder sprak ik met een vrouw, een zoekend persoon, over het geloof. Deze keer spraken we over concrete elementen van het Bijbelse geloof. Zij kwam bij mij nadat zij het door mij opgegeven "huiswerk" had gedaan, namelijk het lezen van bepaalde lectuur.

Als spoedig bleek wat haar grote moeilijkheid was. Ze kon niet accepteren wat de gereformeerde theologie in het bijzonder benadrukt, namelijk dat de mens niet in staat is om uit zichzelf God te ontmoeten, maar dat alleen God de soevereine Auteur ervan kan zijn, Die een ontmoeting met Hem bewerkstelligt. Hoe is het mogelijk, z o vroeg zij zich af, dat een mens die in zichzelf zo goed en intelligent is, niet de initiatiefnemer kan zijn van een ontmoeting met God en niet zelf voor God kan kiezen?

Ik heb toen een eenvoudige vraag gesteld. Net als de apostel Paulus (Rom. 7:23) vroeg ik haar of zij in zichzelf en in de wereld om haar heen de wet niet opmerkte die strijdt tegen de wet van onze intelligentie en waardoor wij slaven van de zonde zijn. Zag zij dan niet de menselijke neiging tot alle kwaad, een neiging die veel groter is dan de neiging tot het goeded Natuurlijk heb ik ook benadrukt dat ik wel terdege oog heb voor het mooie dat er in ieder mens is. Maar dat weerhoudt mij niet van een reële kijk op de wereld, die maakt dat ik de grote zwakheid van ieder mens benadruk. Ook vroeg ik haar over welk soort verlangen naar menselijke onafhankelijkheid we eigenlijk spraken. Op welke manier is God daar een "bedreiging" voord Is het zo dat Hij, Die de Schepper is van de wijsheid, Zich kan vergissen, zoals dat zou blijken uit onze menselijke beoordeling «^ Is het niet zo dat Hij, Die de Schepper is van de liefde, ons meer liefheeft dan wij onszelf liefhebbend Is het niet zo dat Hij, Die de Heere is, meer het goede voor ons wil dan wij dat voor onszelf zoeken? Immers: "het dwaze Gods is wijzer dan de mensen, en het zwakke Gods is sterker dan de mensen" (1 Kor. 1:25).

We moeten echter bedenken dat onze God ook een verterend vuur is (Hebr. 12:29). Zijn liefde en grootheid absorberen de hele mens. Juist dat maakt ons angstig en veroorzaakt de "verdedigingsmechanismen" tegen het verlies van de menselijke soevereiniteit.

De Heere is echter een Licht en er is geen duisternis in Hem (1 Joh. 1:5). Daarom behoeven we niet te vrezen. Kan er van Hem, Die alleen maar goed is, ook maar enige bedreiging uitgaand Is deze menselijke soevereiniteit niet de grootste verzoeking voor de mens en ook niet datgene wat hem totaal kan vernietigend Ter bevrediging van het verlangen naar "activiteit" kon ik echter ook de woorden uit de eerste brief van Johannes toevoegen, dat in degene die Christus' Woord bewaart, de liefde Gods volmaakt is geworden en dat die in Hem zijn (1 Joh. 2:5). Er hoeft dus geen vrees te zijn dat onze vrijheid begrensd is of dat God ons die afneemt. Laten we er juist voor zorgen dat het geen oorzaak wordt van afstand tussen God en ons.

De zorg daarvoor houdt in dat we ons inspannen en dat we wel degelijk actief zijn in ons antwoord op de roeping van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen