Eins, zwei, drei, Benedetto und finis!

Ongeveer 1 miljoen jongeren uit meer dan 180 landen namen deel aan de door de RoomsKatholieke Kerk georganiseerde Wereldjongerendagen. Al maanden van tevoren maakte het Keulse stadsbestuur een begin met de vele voorbereidingen om de enorme mensenmassa's te huisvesten en door de stad te vervoeren, de activiteiten in goede banen te leiden en de veiligheid te waarborgen. Vanwege een mogelijke terroristische dreiging werden tal van maatregelen genomen: rioleringsstelsels en waterafvoersystemen werden na grondige inspectie verzegeld, verkeersaders in de binnenstad afgesloten en een enorme politiemacht werd gemobiliseerd. De in de stad aangebrachte sanitaire voorzieningen waren van een ongekende omvang. Zo werd er dertig kilometer extra waterleiding aangelegd, om op tal van plaatsen in de behoefte aan stromend water te voorzien. Dorst behoefden "die Pilger" niet te lijden.

Paus

In het programma voor de jongeren stond de ontmoeting met de paus centraal. Lange tijd voordat Benedictus XVI tot paus werd gekozen, was bekend dat de Wereldjongerendagen dit jaar in Keulen werden gehouden.

Opvallend is dat de eerste buitenlandse reis van de bisschop van Rome naar zijn heimat voerde. De komst van de kerkvorst en zijn deelname aan het programma maakten de feestvreugde van de pelgrims compleet. Velen van hen waren juist voor hem naar Keulen gekomen.

Op de middag van zijn aankomst in Duitsland maakte de paus een boottocht over de Rijn. Voor deze gelegenheid werd de supercatamaran Rheinenergie gecharterd. De bloemendecoraties die het schip tooiden, waren een geschenk van Nederlandse telers. Al wuivend vanaf het podium op de voorplecht passeerde de paus de grote verkeersbruggen die vanwege de veiligheid "gesperrt" waren. Ook het scheepvaartverkeer was stilgelegd, terwijl het luchtruim boven de stad bewaakt werd met behulp van een verkenningsvliegtuig van de NAVO. Ondanks de hitte wachtten de jongeren op de beide oevers van de rivier urenlang op de komst van de paus. Getooid in de nationale kleuren en met vlaggen van hun land verkeerden ze in feeststemming. Hun aantal werd geschat op 300.000. Toen het luxe passagiersschip eenmaal op gehoorafstand was genaderd, klonk over het water de roep van een laaiend enthousiaste menigte: "Be-ne-detto, Be-ne-detto." Of het nu een Poolse of een Duitse paus is, hij blijft afkomstig uit Italië. Nadat Benedictus vanaf het schip de jongeren kort had toegesproken, werd koers gezet naar de twee spitsen van de Kölner Dom, enkele kilometers verderop.

Afwachtend

De tot dusver onbekende Roncalliplatz is opeens bekend geworden. Ingesloten door lange gevelrijen ligt het plein waarop de paus verwacht wordt aan de voet van de reusachtige dom. Gewoonlijk zijn er slechts enkele tientallen toeristen te vinden. Maar in de vroege ochtend van donderdag 18 augustus is het er een komen en gaan van tientallen, honderden, duizenden rooms-katholieke jongeren vanuit de gehele wereld. Zij lopen mee in een kilometers lange pelgrimstocht langs de dom, door de binnenstad en via de spoorbrug, de Hohenzollernbrücke, naar het andere deel van de stad.

Her en der op het plein strijken al groepjes vermoeide jongeren neer. Zij gaan met elkaar in gesprek, zingen, lachen, musiceren of voeren van tijd tot tijd luid zingend een dans op. Alle continenten zijn vertegenwoordigd: Chinezen, Russen, Afrikanen, Scandinaviërs en Brazilianen. Het is een bonte mengeling van kleuren en culturen. Tegen halfelf is het plein van muur tot muur gevuld met een mensenmassa. Iedereen wacht op het belangrijke bezoek, dat pas aan het begin van de avond zal plaatshebben. Van tijd tot tijd valt in spreekkoren te beluisteren op wie er gewacht wordt: "Be-ne-detto, Be-nedetto."

Inhoud van de mis

Vanuit Californië is Jim Clark, een veertiger, met nog enkele andere volwassenen en 23 jongeren uit zijn parochie naar Duitsland gekomen. Deze dag is erg belangrijk voor hen, want "zij zullen de paus zien en hij is een man van God!" Van een sterke band met Benedictus kan nog geen sprake zijn, hij is immers pas aangetreden^ Volgens Clark moeten zij juist daarom iedere gelegenheid aangrijpen om hem beter te leren kennen. De reis van de deelnemers uit de Verenigde Staten kost hun meer dan 3000 dollar per persoon. Al ruim twee jaar zijn de jongeren bezig om het geld met allerlei klussen te verdienen. Tegelijk bezoeken zij tijdens hun reis ook andere plaatsen in Europa. Op de vraag wat Maria en Jezus Christus voor hem betekenen, klinkt het: "Maria, is de eerste die in geloof nagevolgd moet worden, zij is belangrijk. Maar Christus is belangrijker. Dat proberen we de jongeren in onze parochie ook bij te brengen. Voor veel jongeren in de kerk gaat het om muziek. Ze willen vermaak, entertainment. Daarom helpen wij hen de enorm rijke inhoud en betekenis van de mis te ontdekken."

Een dans

Ergens op het plein staat een donkergetinte Zuid-Amerikaan luidkeels te zingen terwijl hij zichzelf begeleidt op zijn gitaar. Telkens en telkens worden de korte zinnen, waarin de dank aan "Jahweh" doorklinkt, herhaald. Van de warmte, die rond het middaguur al flink toeneemt, schijnt hij geen last te hebben. In verschillende kringen om hem heen voeren landgenoten een soort dans uit. Twee pasjes naar voren, twee pasjes achteruit, en de cirkel draait weer iets verder. Lange tijd houden zij het vol. Al heel veel passen hebben zij gezet als zij onder luid gejoel eindelijk stoppen. Van de omstanders ontvangen zij een luid applaus.

Voorzorgmaatregelen

Aan het begin van de middag komt de politie in actie. Tientallen agenten beginnen met de ontruiming van de Roncalliplatz. Dat gebeurt op een rustige en vriendelijke manier. Met daartoe opgeleide honden wordt vervolgens ieder plekje in de omgeving van de hoofdpoort van de domkerk, waar op de trappen de pauselijke zetel al gereed staat, onderzocht op de aanwezigheid van explosieven. Daarna kan alleen toegang tot het plein worden verkregen via een tweetal tenten die door de politie zijn neergezet. Daarin wordt iedereen die het plein wil betreden grondig gefouilleerd. Veiligheid voor alles.

De hemel binnengaan

Angel Martinez (25) staat met zijn vriendin te wachten om tot het plein toegelaten te worden. Hij bezoekt met enkele vrienden de Wereldjongerendagen, eveneens om de paus te zien. Hij woont in Madrid. Op de vraag waarom de paus belangrijk voor hem is, reageert hij verbaasd. Schijnbaar is dat een ongehoorde vraag, hier in Keulen. Openhartig vertelt hij dat hij "leeft om straks de hemel binnen te gaan. En dat gaat via Petrus. De paus is de opvolger van Petrus en representant van God." Zijn vriendin knikt instemmend. Een vrouw uit de Filipijnen, een van de 300 die door haar kerk naar Keulen zijn afgevaardigd, vertelt trots dat de Wereldjongerendagen in de Filipijnse hoofdstad Manilla (1995) met 4 miljoen deelnemers het grootste aantal bezoekers ooit kenden. "Niet zo verwonderlijk", licht zij toe. "Van de 80 miljoen inwoners van de Filipijnen is ruim 80 procent rooms-katholiek." Voor de vrouw zijn deze dagen een geweldige ervaring en vormen ze het hoogtepunt van een reis die ook naar Amsterdam zal voeren. Vooral de onderlinge band vindt zij belangrijk. "Hier ervaar je dat alle katholieken één grote familie vormen." Haar getuigenis komt overeen met de kop van een artikel in een krant die tijdens de manifestatie wordt uitgereikt: "Faith, Family, Friends" (Geloof, familie, vrienden).

Benedetto

Omstreeks zes uur galmen de lage klanken van de domklokken over het plein, een teken dat de paus in aantocht is. Op een groot beeldscherm is te volgen hoe de kerkleider de laatste meters aflegt, hoe hij de domkerk betreedt en voor het altaar knielt. Als hij even later door de hoge poort naar buiten treedt, klinkt hem een oorverdovend gejuich tegemoet. Mensen zwaaien met vlaggen, klappen in hun handen en roepen en schreeuwen. Lichtmasten en reclamezuilen worden beklommen om meer van Benedetto te kunnen zien. Met een nogal strakke glimlach op zijn gezicht laat de paus zich deze uitbundige begroeting welgevallen. Wat gaat er op zo'n moment door de man heen? Zouden misschien de woorden uit Jesaja 48 in zijn gedachten komen: "Ik zal Mijn eer aan geen ander geven"?

Als even later kardinaal Joachim Meisner het woord wil nemen om de paus te begroeten, krijgt hij daarvoor geen gelegenheid. De mensenmassa blijft roepen, blijft juichen. Ten einde raad roept hij luid in de microfoon: "Eins, zwei, drei, Benedetto - und finis!" Dat lijkt te werken, want na enkele ogenblikken wordt het rustiger en kan de aartsbisschop van Keulen zijn welkomstwoorden uitspreken. Als hij daarna het woord aan de paus geeft, begint de menigte opnieuw te roepen. Na enkele ogenblikken echter lukt het de paus zich verstaanbaar te maken. In zijn tien minuten durende toespraak prijst hij de inwoners van Keulen voor hun vrolijk katholicisme, memoreert hij de belangrijke geschiedenis van de stad en bedankt iedereen die meewerkte aan de organisatie van de Wereldjongerendagen. Zich tot de jongeren richtend, zegt hij: "Jullie krijgen vandaag de opdracht om in de adem van de kerk te leven. Laat je door het vuur van de Geest aansteken. Daardoor zal een nieuw Pinksteren de kerk vernieuwen." Nadat hij een gebed heeft uitgesproken en de jongeren de zegen heeft opgelegd, trekt hij zich, onder luid gejuich en applaus, weer terug binnen de muren van de dom. Na enkele ogenblikken lijken de mensen weer te ontdekken dat zij op het plein staan en dat het tijd wordt om te vertrekken. Op verschillende locaties in de stad zullen zij deelnemen aan het avondprogramma. Belangrijk is dat zij Benedetto hebben gezien, gehoord en bejubeld. Ook al was het maar voor tien, vijftien, hooguit twintig minuten - "und finis." Voor hen kan de dag niet meer stuk.

"Iedere gelegenheid aangrijpen om de paus beter te leren kennen"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen