... best wel twijfels bij de leer...

Eén keer per week geef ik les, Eonder andere conversatiecolleges in het Nederlands, aan de faculteit Nederlands in Wroclaw. Onlangs spraken we over het overlijden en de begrafenis van de paus. Dat is in Polen een delicaat onderwerp, zeker als je-er min of meer als buitenstaander over praat. Maar de studenten wilden hierover wel graag van gedachten wisselen.

Het wordt niet geaccepteerd als Hik als universitair docent al te evangeliserend bezig ben, maar ik kan het Evangelie wel degelijk ter sprake brengen, en dat deed ik dan ook. Polen is in nationale rouw. Kranten, tijdschriften, radio en televisie brachten ruim een week niets anders dan nieuws over de paus. Polen is in een soort massahysterie vervallen.

Ik vroeg mijn studenten wat de paus en zijn overlijden voor hen betekende. Ze dachten er heel verschillend over. Een van hen zei dat de paus ons heeft laten zien wat de zin van het lijden is en dat hij nu in de hemel voor ons bidt. Anderen hadden kritiek op wat er nu in Polen gebeurt. Ze zagen de paus wel als een groot man.

Ze weten dat ik protestant ben, Zdus was men benieuwd wat de paus voor mij betekende. Ik kon daarbij een getuigenis geven. Ik vertelde dat we onze hoop niet op een mens mogen stellen. Zelfs niet, of beter gezegd: zeker niet, op de paus. Onze enige hoop is in Christus, Die ons verlost van de zonde en het verderf. Daarom is het zo verdrietig dat Polen in zo'n diepe rouw is gedompeld.

Toen ik met de studenten sprak Tmerkte ik, zoals wel vaker in Polen het geval is, dat we een gemeenschappelijke gespreksbasis hebben: een christelijke achtergrond. Het is niet raar om te spreken over zaken als geloof, kerk, zonde, over Jezus Christus. Alle studenten gingen of gaan nog steeds regelmatig of af en toe naar de kerk. Toch blijkt dat ze niet weten wat de verlossing enkel uit genade inhoudt. "Als je maar goed leeft, komt het allemaal wel goed...", is het veelgehoorde motto van de Pool.

Mij werd gevraagd waarin het protestantisme verschilt van het roomskatholicisme. Ik kon vertellen van de bijbelse leer van vrije genade zoals die in de Reformatie herontdekt is. De studenten waren bijzonder geïnteresseerd. Ze waren ook opvallend open over hun eigen gevoelens en twijfels. Sommigen durfden te zeggen dat ze best wel twijfels hebben bij wat de RoomsKatholieke Kerk leert.

Het was een goede discussie, in Heen academische setting, maar toch heel persoonlijk. Voor het eerst maakte ik het mee dat de studenten niet wilden stoppen toen de tijd om was. Het is bemoedigend zoiets mee te maken en op deze wijze aan studenten het Evangelie te mogen verkondigen.

Ik bid voor deze studenten en vraag ook uw gebed voor hen, opdat zij het Evangelie van vrije genade werkelijk mogen verstaan en Christus aangrijpen, omdat alleen in Hem hun behoud is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen