In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Gedachtewisseling Rome-Reformatie

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gedachtewisseling Rome-Reformatie

4 minuten leestijd

Naar aanleiding van een artikel Nvan de rooms-katholieke kloosterling Clemens Maria ontspon zich via e-mail een correspondentie tussen ons. Het gevolg was dat we besloten om met elkaar van gedachten te wisselen over de nog steeds bestaande leerverschillen tussen Rome en de Reformatie. De aanleiding voor ons contact, was het volgende.

Clemens Maria schreef in Inspiratie, december 2004: "Ik hoorde van protestantse studenten dat het geloof alleen redt. Prima, zei ik. Maar waarom dopen jullie dani

Antwoord: "Omdat de Heer dat heeft gezegd." Zo'n antwoord is mij natuurlijk niet genoeg."

Ik schreef hem: Zo'n antwoord is Iook mij niet genoeg. Als de Heere een gebod uitvaardigt, heeft dat altijd een diepe zin. En de Schrift nodigt ons uit om Gods liefdevolle bedoelingen te onderzoeken. En de betekenis van de sacramenten, dus ook van de doop, is volgens mij het volgende.

De Heere heeft beloofd dat wie met zijn hart in de Zoon gelooft, de heerlijkste dingen gratis, uit genade, ontvangt. Dat is in de eerste plaats de vergeving van de zonden, maar nog veel meer. We worden dan kind van God genoemd en we zijn dat dan ook (1 Joh. 3:1, 2).

De barmhartige God heeft die belofte schriftelijk laten vastleggen in de Bijbel. Maar Hij heeft die bovendien zichtbaar voor ons willen uitbeelden. Dat gebeurt in de sacramenten, dus ook in de doop. Maar omdat Hijzelf die doop als een bevel aan ons heeft gegeven, is die doop meer dan enkel een zinnebeeld. Ze is daardoor tevens een bevestiging en bezegeling van Zijn belofte.

De doop is daarom niet in de eerste plaats een spreken van God Dste tot die ene dopeling, maar tot de gehele gemeente van Christus. Dat was ook zo met de besnijdenis. Als zo'n jongetje besneden werd, bevestigde de Heere aan Zijn volk Israël dat Hij trouw bleef aan Zijn belofte, namelijk dat Israël Zijn uitverkoren volk was en dat zou blijven, én dat de besnijdenis het teken en het zegel was van de gerechtigheid die wij door het geloof ontvangen (Rom. 4:11). Die baby had er zelf niets aan. Hij voelde alleen de pijn. Maar de gelovige Joden werden, als ze zo'n besnijdenis bijwoonden, erdoor vertroost en bevestigd in hun geloof. Daarom vind ik ook een doopbediening altijd weer een ontroerend gebeuren. Als ik zie dat het water over een kind wordt uitgegoten, zie ik daarachter de Vader van Jezus Christus staan, Die dan ook tegen mij zegt: "Zoals jij ziet dat dit water over het hoofd van dat kind vloeit en elk stofdeeltje dat er misschien nog op zat, wegwist, zo heb Ik jou afgewassen en gereinigd van elke zonde door het bloed van Mijn Zoon. En Ik heb dat gedaan, niet omdat jij braaf en vroom zou hebben geleefd, maar enkel omdat je geloofd hebt in Mijn belofte."

Antwoord van Clemens: "Het spijt me wel, maar uw uitleg van de noodzaak van de doop blijft mij te karig. Omdat het bij het teken blijft, een teken dat ons opwekt, dat ons "ontroert", zoals u zegt.

De katholiek schrijft aan het sacrament echter een reële virtus toe, een reële werking, een kracht. Die werking heeft het sacrament niet uit zichzelf, maar uit kracht van Christus' kruis. Juist dat maakt het sacrament tot sacrament, en dus niet louter tot een symbool.

Voor mij is de sleuteltekst om het doopsel te begrijpen Romeinen 6. Het sacrament verbindt mij werkelijk met Jezus' kruisoffer. Alleen door de actieve deelname aan de sacramenten heb ik gemeenschap met Christus - het "alleen het geloof" is niet genoeg. Dat was ook de strekking van mijn artikel en van mijn verwijzing naar het protestantse "sola fide" (dat ik trouwens nergens bij Paulus tegenkom)."

Zelfs na een tweede gedachtenbleef Clemens beweZwisseling ren dat 'de' protestanten in de doop alleen maar een symbool zien. Dat verbaasde mij, want ik had hem gezegd dat wel Zwingli dat zo had geleerd, maar dat in elk geval de gereformeerden de doop zien als een symbool én een zegel. Vreemd dat hij ook daarna ons in de mond wil leggen wat wij niet belijden, namelijk dat de doop enkel symbool zou zijn. Daaruit blijkt hoe moeilijk een goed gesprek over de verschillen nog altijd is. Maar we blijven het proberen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 2005

In de Rechte Straat | 16 Pagina's

Gedachtewisseling Rome-Reformatie

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 2005

In de Rechte Straat | 16 Pagina's