In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Zinloos lijden

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zinloos lijden

4 minuten leestijd

Er is zo veel ellende op deze wereld. Heeft dat nou allemaal een bepaalde bedoeling? Ook in mijn leven zijn er moeilijke dingen die totaal zinloos lijken. Vaak vraag ik me af: Heeft dit wel enige zin?

Dit is vaak de eerste vraag die je hoort in gesprekken met onkerkelijken: "Als er echt een almachtige God is Die alles bestuurt, waarom dan al die ellende in de wereld?" Wij uiten dat meestal niet zo openlijk. Of formuleren het wat netter. Maar ondertussen kan dat "waarom" ons ook behoorlijk bezighouden.

Op die vraag naar de zin van het lijden zijn al heel wat antwoorden gegeven. In ieder geval het antwoord: "Waren er geen zonden, dan waren er geen wonden." Dat is vast en zeker waar en het maakt klein als daar het licht van Gods genade over valt. Maar het is goedkoop als het klakkeloos wordt gezegd. Dan kan het tot een soort cliché worden, om er maar van af te zijn. Dan lijkt het op die vader die de eindeloze waaromvragen van z'n zoontje moe wordt en zegt: "Waarom? Daarom!" Met die benadering kunnen we een ander zelfs behoorlijk pijn doen. Zeker als we suggereren dat lijden altijd met een bijzondere zonde te maken heeft. Dat deden Jobs vrienden: "Zo veel rampen, daar moet wat achter zitten." Wat ze zeiden leek heel ernstig, maar ze worden later wel door God bestraft.

Kun je nu echt zeggen dat er een God is Die Zich bemoeit met alles wat er in deze wereld gebeurt? Je kunt geconfronteerd worden met lijden waar je, zeker in eerste instantie, geen zinnig woord over kunt zeggen. Wat je zelfs onmogelijk direct met God in verband durft te brengen. Ik denk aan die vrouw die in haar jeugd thuis seksueel misbruikt was. Er waren tijden dat ze wanhopig was en naar de hemel schreeuwde: "O God, laat dit stoppen!" Kort na een van die gebeden gebeurde het weer. Met alleen de spottende lach van de duivel als antwoord op haar gebed. En, hoewel misschien minder dramatisch, jij kunt dit ook meemaken. Je kunt er geen touw meer aan vastknopen. Zeker als al je bidden niets lijkt te helpen. Misschien is dit wel een van de grootste beproevingen. Als God Zich niets van je lijden lijkt aan te trekken. De moderne theologie biedt hier wel een erg schrale troost. Ze komt niet verder dan een God Die machteloos toekijkt. Met tranen in de ogen, vol medelijden, maar ten diepste onmachtig. Deze machteloze God is niet de God van de Bijbel. Maar hoe zit het dan weR Hierop is meer te zeggen dan in dit kleine stukje past. Alle oplossingen worden als snel goedkoop en gezocht. Toch wil ik vasthouden aan die God, Die zelfs "de haren van mijn hoofd telt." Die zelfs het zwaarste lijden en de donkerste nachten mee laat werken ten goede. Vaak laat Hij daarvan in dit leven al iets zien. Je huivert als je terugdenkt aan het lijden, maar kan toch zeggen: "Heere, door alles heen ben ik toch aan U verbonden, hebt U ervoor gezorgd dat…" Nee, niet alles wordt hier op deze manier "opgelost". Er zijn dingen die pas straks in Gods eeuwig licht duidelijk zullen worden.

Tot die tijd buig ik me aan de voeten van Hem, Die Zelf de waaromvraag gesteld heeft. Door zijn intiemste vrienden in de steek gelaten. Door zijn vijanden vastgebonden en gevangengenomen. Ze hebben Hem in Zijn gezicht gespuugd en geslagen. Niemand nam het voor Hem op. Alle beschuldigingen waren vals. Toch werd Hij ter dood veroordeeld. En Hij, Die gewend was om altijd Zijn hart te verheffen tot Zijn hemelse Vader, vond daar een hemel die brandde van toorn en vervloeking. Zonder troost. Met alleen de spotlach van de duivel: "Anderen een koninkrijk beloven, maar Zelf van God en mensen verlaten." In deze helse angst en verlatenheid heeft Hij het uitgekermd: "Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten…" Daar krijgt mijn waaromvraag een andere inhoud: Waarom Heere Hij in het gericht van God. En dat voor mij! Dan wil ik toch volgen, al begrijp ik er niets van. Dan leg ik mijn lot en leven in Zijn handen en dan weet ik dat Hij, Die me toen vasthield, mij nu niet los zal laten. Dan wil ik nochtans, al is het door mijn tranen heen, Zijn lof zingen.

Zelfs in de nacht!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 mei 2004

In de Rechte Straat | 16 Pagina's

Zinloos lijden

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 mei 2004

In de Rechte Straat | 16 Pagina's