WEES NIET EENZIJDIG!

De Bijbel houdt ons vaak voor Ddat we niets dan de waarheid en de hele waarheid moeten spreken of schrijven. Ongemerkt kunnen we tegen dat gebod zondigen door eenzijdigheid. Dan vertellen we over de ander slechts halve waarheden, dus in feite een hele leugen. Wij als IRS zouden ons daaraan schuldig maken wanneer we uitsluitend naar voren zouden brengen wat ons van de rooms-katholieken scheidt en verzwijgen wat ons verbindt.

Dezer dagen kwam ik in mijn Dboekenkast tegen: "JA VADER, leven in God" van pater Richard Graf (CssP = Kloosterorde van de Heilige Geest), Nederlandse vertaling en kerkelijk imprimatur van 1938. Ik citeer daaruit:

"Het vertrouwen op God is de stam, het "Ja, Vader!" is er de fijnste bloesem van. Uit het levend geloof aan de vaderlijke goedheid van God vloeit onmiddellijk het liefdevolle vertrouwen voort. Niets beveelt de goddelijke Meester met zulk een nadruk aan als juist het vertrouwen, het geloof. Hij kan niet genoeg woorden en gelijkenissen vinden om in ons een onvoorwaardelijk vertrouwen op God te wekken. De Zaligmaker spreekt van Gods alles overtreffende liefde jegens ons, Joh. 3:16. Kan een vader edeler, grootmoediger, liefdevoller en barmhartiger zijn dan in de gelijkenis van de verloren zoond Wanneer wij een heel duidelijk beeld van Gods oneindige liefde, goedheid en barmhartigheid willen hebben, behoeven we slechts een blik te slaan op de Zaligmaker. Ons onvoorwaardelijk vertrouwen op God dat op alles ja zegt met gesloten ogen is onze schoonste hulde aan God.

Blindelings in God vertrouwen valt zwaar. God leidt ons dikwijl tot aan de uiterste grens, zodat we menen: nu is alles verloren, nu ga ik te gronde."

Tot een dergelijk blind vertrouwen heb ook ik destijds geprobeerd mij op te werken, maar ik had toen nog geen zicht op Gods belofte in Christus als het vaste fundament waarop zo'n vertrouwen alleen kan rusten.

Uit dat blinde geloofsvertrouwen Uontkiemt en groeit volgens pater Graf de volstrekte overgave aan de wil van God. "Het diepste en laatste in de hemel en op aarde is de wil van God. De wil van God is onbeperkt, onomstotelijk, hij beheerst het heelal. De wil van God kan niemand verijdelen. God overwint steeds, in alle omstandigheden. De wil van God moet ons beheersen, we moeten er de slaaf van zijn, zodat we er niet meer los van kunnen komen en eronder lijden. "En wee mij…!" (1 Kor. 9:16). De roeping om het Evangelie te verkondigen laat mij dan niet meer met rust. Christus' liefde dringt mij dan (2 Kor. 11:23). Zijn niet heel wat wegen en vastgestelde schema's voor het streven naar de volmaaktheid veel te ingewikkeld en te zwaar, dikwijls niet goed te begrijpend Is niet heel de ascese waarvan het diepste wezen de navolging van Christus is, voor velen niets anders dan een reeks van 'volstrekt noodzakelijke' oefeningen! Verbruiken wij niet dikwijls meer dan de helft van onze kracht alleen om het systeem in stand te houdend De Geest waait waar Hij wil (Joh. 3:8), maar wij hebben bepaalde wegen voor Hem afgebakend. Hij moet Zich als het ware in het pantser van Saul bewegen (1 Kon. 17:38). Het 'Ja, vader'-zeggen is de grote koninklijke weg van het kruisdragen en van de navolging van Christus." In het klooster was ook ik bezield door dat verlangen naar deze volstrekte geloofsovergave aan de wil van God. Ik zou zo graag alle zondige begeerten in mij laten bevriezen, zodat de prachtige ijsbloem van het zuivere willen van Gods wil daaruit zou opbloeien. Ik was onder andere geboeid door de levensleuze van Elisabeth Catez: Ik wil enkel zijn "tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade" (Ef. 1:6). Als ik dat zou bereiken, zou ik tot de volkomen rust komen, de rust in de eeuwige God van de liefde. De Heere had toen nog niet tegen mij gezegd: "Mijn genade is u genoeg; want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht" (2 Kor. 12:9).

Pas nadat we de eenheid in deze Pgeloofspunten met een roomskatholiek hebben uitgesproken, kunnen we hem vragen stellen over de leerverschillen: "Maar, als u dit met ons belijdt, hoe kunt u dan…4-" Zo'n vraag moet in liefde met veel tact en fijngevoeligheid gesteld worden. Ze mag nooit voortkomen uit een zelfvoldane triomfantelijke houding van: nu ga ik je vastpinnen en ons protestantse gelijk aantonen. Dan vertonen we niet het beeld van de nederige Dienstknecht Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen