Bericht uit Frankrijk

Vijf maanden zijn wij, mijn vrouw Renata en ik, nu al in Frankrijk. Dat is nog niet zo lang, maar door de intensieve ervaring, het nieuwe van de omgeving en ook door de moeilijkheden lijkt het alsof we hier al maanden langer zijn. Daarbij moeten we, denk ik, het volgende bedenken.

Ik ben een Poolse priester, die in 1997 het katholieke priesterambt en de Katholieke Kerk vaarwel gezegd heb, op zoek naar God, langs de eenvoudigste weg, dat wil zeggen de weg die het Evangelie wijst. Ik heb momenten van twijfel gehad, van vallen en opstaan. Gelukkig is de Heere sterker dan onze zwakheid, dan onze zonde. Hijzelf heeft me gevonden en in 2000 de genade gegeven dat ik de zaligheid door het geloof alléén gevonden heb en vervolgens de Gereformeerde Evangelische Kerk van Polen leerde kennen. Daarvan ben ik in februari 2001 met blijdschap lid geworden. De Heere heeft mij mijn vrouw gegeven; in mei 2001 zijn we getrouwd.

Eveneens dankzij de Heere ben ik in contact gekomen met de stichter van IRS, ds. Herman Hegger, en met het huidige bestuur van de stichting, mensen die 'de rechte straat' volgen. Dankzij de stichting heb ik (hebben wij) de mogelijkheid gekregen naar Frankrijk te gaan en kan ik gereformeerde theologie studeren aan de Gereformeerde Theologische Faculteit in Aix-en-Provence.

Na vijf maanden probeer ik een kort overzicht te geven van de afgelopen tijd, mijn studie, het werk van de Heere in mijn leven, Zijn kracht, Zijn liefde, maar ook van mijn verzet tegen Hem. Om te beginnen wil ik mijn blijdschap en voldoening uitspreken over de keuze (op aanraden van IRS) voor de faculteit van Aix. Het is geen grote faculteit, maar met volle inzet worden leidinggevenden en predikanten voor de protestantse kerken in Frankrijk op hun taken voorbereid, volgens het diep bijbelse gedachtegoed en in overeenstemming met de beste tradities van de gereformeerde theologie. Op de faculteit heb ik een gastvrij onthaal gevonden, alsook docenten die serieus onderwijs wensen te geven.

Wat het studieniveau betreft ben ik geen bijzondere problemen tegengekomen. Ik denk dat de intellectuele vorming die ik als student in Polen en Italië ontvangen heb, mij meer dan voldoende toegang gegeven heeft tot de kennis van stromingen, van theologische opvattingen. Iets anders wat ik op de faculteit van meer belang vind en wat voor mij echt nieuw is, is de niet-aflatende zorg om de wil van de Heere te kennen, zoals die ons alleen in Zijn Woord geopenbaard wordt. Voor mij is deze handelwijze, deze aanpak van de studie theologie heel belangrijk. Ik geloof dat mij hiermee een richting gewezen wordt die gevolgd kan worden tijdens mijn hele studie, mijn theologisch onderzoek, zonder dat plaats en omgeving ertoe doen. Waardevol, zeker vandaag, wanneer we theologische stromingen tegen kunnen komen die hun bijbelse en soms -waag ik te stellen- christelijke koers zijn kwijtgeraakt.

Iets over ons gezinsleven. Het was beslist niet de gemakkelijkste tijd. Vooral niet voor mijn vrouw. Zelf had ik al ervaring in het functioneren in een andere cultuur en in een taal anders dan de mijne. Voor haar was het voor het eerst dat ze zich in een situatie bevond waarin ze dagelijks moest leven in een land met een taal die ze niet kende en met andere gewoontes. Als man mag ik toch wel zeggen: Ik ben heel trots op mijn vrouw, die ondanks deze moeilijkheden een talencursus begonnen is en uitdrukkingen leert die voor haar echt helemaal nieuw zijn.

Er is nog iets heel belangrijks in ons gezinsleven dat ik moet noemen. Ik ben er diep van overtuigd dat onze bereidwilligheid tot het spreken met elkaar, met het oog op het helpen van elkaar een geschenk van de Heere is. Wij hebben er een gewoonte van gemaakt dagelijks samen te bidden, ook samen uit de Bijbel te lezen, onze problemen open en eerlijk te bespreken (meteen, zonder de spanningen op te laten lopen). Gelukkig wordt deze gewoonte gedragen door het zeer even wichtige karakter, de wijsheid en intelligentie van mijn vrouw. Ik denk dat het vooral dankzij haar is dat ik iedere dag de gelegenheid had en nog heb mijn impulsiviteit bij te sturen.

Met ingang van het tweede semester volgt mijn vrouw met mij enkele lessen aan de faculteit als toehoorster (fijn dat deze mogelijkheid bestaat). Wij denken dat we hierdoor beter in staat zullen zijn de weg te volgen van een vorming voor (naar ik echt hoop) het aanstaande ambt, in dienst van de kerk.

Welke moeilijkheden hebben wij ondervonden? Die zijn er inderdaad veel geweest. Om te beginnen problemen met de formaliteiten. Als buitenlanders (van buiten de Europese Unie) waren we verplicht om op een ingewikkelde manier een ziektekostenverzekering te verkrijgen, om een bankrekening te openen, een verblijfsvergunning te verkrijgen, om maar niet te spreken van de moeite om onderdak te vinden in Aix, een universiteitsstad met te weinig plaats om het grote aantal personen te huisvesten dat er ieder academisch jaar aankomt. Het klinkt banaal om te spreken over dingen die deel uitmaken van het dagelijks leven, maar voor ons was het allemaal nieuw en behoorlijk moeilijk. Ik moet zeggen dat de Heere ons iedere keer mensen gegeven heeft die bereid waren ons te helpen, raad te geven en de beste oplossingen aan de hand te doen. Ik hoop dat we de moeilijkste tijd achter de rug hebben.

Ik zou nog ergens getuigenis van willen afleggen. DeZijkking tot ons, voor het grootste verzoeking die op ons afgekomen is, was het gebrek aan vertrouwen dat de eere ons H leidt, ons beschermt, dat Hij n plannen heeft met betreheden en voor de toekomst. Ik heb vaak moeten denken over de tekst uit Lukas 11:30: "Want gelijk Jona voor de Ninevieten een teken geweest is, alzo zal ook de Zoon des mensen zijn voor dit geslacht".

Iedere dag krijg ik en heb ik tekenen gekregen van Zijn liefde, van de liefde van de Gekruisigde en de Opgestane, Die Zijn Leven geeft voor de Zijnen en Zijn ontferming ontroert ons. Ik zou onze Heere willen verheerlijken en Hem willen bedanken voor alles wat Hij ons gegeven heeft. Ik zou ook allen willen bedanken die ons de mogelijkheid gegeven hebben deze studie in een christelijke Franse omgeving te volgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen