De Heere genas mij van mijn blindheid

"Het was in het jaar 1990. In die tijd was ik als rooms-katholiek missionaris werkzaam in Angola. Daar werd ik geconfronteerd met allerlei vormen van kwaad. Landmijnen overal, armoede, ziekte zoals cholera en malaria, veel doden rondom mijn missiepost in Tomboko, in het noorden van Angola. Eindelijk kreeg ik de kans een beetje uit te rusten in de hoofdstad Luanda. Ik bezocht een andere Poolse collega die werkzaam was in Kifangondo, dicht bij Luanda. Het was daar dat mijn heiligenverering een eerste schok kreeg te verduren. Het was een simpel voorval, maar ik herinner het me tot op de dag van vandaag nauwkeurig. Het was het begin van een behandeling door de Heere Jezus om mijn ogen te openen. De behandeling heeft twaalf jaar geduurd.

Ik stond bij de ingang van de missiepost van Kifangondo, een druk bezocht bedevaartsoord van Sint-Antonius. Het was een stralende dag. Af en toe passeerde een vrachtwagen vol met Angolese of Cubaanse soldaten of met handelsreizigers. Sommige mensen sjokten te voet voorbij, vooral vrouwen beladen met emmers, manden, hout, suikerriet enzovoort. Plotseling stonden twee vrouwen stil en keken mij breed lachend aan. Het waren twee van mijn vroegere parochianen, toen ik nog pastoor was van de Christus Koning-parochie van Luanda. Ik vroeg hun wat ze in Kifangondo kwamen doen. Ze antwoordden dat ze hier waren omdat ze van Sint-Antonius gunsten kwamen vragen voor zichzelf en anderen. Schertsend daagde ik hen uit: "En waarom hebt u die hulp niet gevraagd aan Christus Koning in Luanda?" Een van hen antwoordde in alle ernst: "Sint-Antonius is machtiger dan Christus Koning".

Op dat moment kwam er een enorme weerstand in mij naar boven. Ik wilde ertegen protesteren, ik wilde het weerleggen en er positief op ingaan, maar ik liet het erbij zitten. Ik haalde m'n schouders op: deze eenvoudigen haspelen alles door elkaar. En dat was tot op zekere hoogte te begrijpen, want die bedevaartsplaats, het heiligdom van Sint-Antonius in Kifangondo, was zeer fameus en Jezus zal er, zo redeneerde ik, niet jaloers om zijn want Hij heeft daar alle begrip voor. Zo wuifde ik mijn woede weg.

Over die bedevaartsplaats van Sint-Antonius zei een catechist van een andere stam mij: "Dat "heiligdom" is puur heidens. Je kunt het nog beter als diabolisch, duivels, betitelen. De hekserij tiert er welig en ontucht is er schering en inslag". Maar… die bedevaartsplaats bracht veel geld in het laatje van de kerk en dus… De mensen komen van heide en ver, en ongetwijfeld gaat dat ook nu nog door. Ze brengen er grote offers om de heilige Antonius gunstig voor hen te stemmen. Ze vragen hem van alles, want hij is machtig. Daarom hoeven ze zich niet te wenden tot God Zelf, want die heiligen kunnen alles voor hen verkrijgen. Daarom richten ze hun gebeden tot en spreken hun vertrouwen uit in Antonius, in Maria (van Aparecida, Lourdes, Fatima, Czestochowa enzovoort), Sebastiaan en andere heiligen.

Ook ik wendde mij vroeger vaak tot Maria, Antonius, Sebastiaan, Lucia enzovoort. Ik vertrouwde erop dat zij steeds klaarstonden om mij te helpen, paraat waren om alles voor mij te doen. Ik dacht dat ik met deze gestorven mensen in de hemel of in het vagevuur kon spreken en dat zij zich ook tot mij konden richten door middel van woorden, tekenen en wonderen. Ik zag toen niet dat ik iedere keer als ik bad tot Maria of een van de heiligen er op dat moment mee ophield me te richten tot Christus, waarachtig God. Ik was blind voor die dwaling omdat ik daarin was opgegroeid. Bijna al mijn aandacht ging uit naar schepselen, en niet naar Christus. Ik vertrouwde helemaal op hen.

Het heeft twaalf jaar geduurd voordat ik dat eindelijk inzag. Het heeft de Heere heel wat tijd en moeite gekost om mijn ogen daarvoor te openen. Ik vergelijk mezelf graag met de blinde van Bethsaïda (Markus 8:2225). Ik bleek een moeilijk geval te zijn en sinds 1990 ben ik nog steeds in behandeling bij deze heilige Geneesheer Jezus. Er waren twaalf jaren nodig voordat ik eindelijk inzag dat deze heiligenverering de mensen afhoudt van het eenvoudige geloofsvertrouwen in Jezus Christus. Al die tijd is de Heere bezig geweest met de behandeling van mijn ernstige geestelijke blindheid, want Hij heeft dat gezegde van die Angolese vrouw in mijn geheugen gegrift. En ik ben deze heilige Dokter daar erg dankbaar voor".

Miroslaw

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen