Schijn bedriegt

Toen ik een tijdje geleden op het nieuws hoorde dat het gebalsemde lichaam van de in 1963 op 81-jarige leeftijd overleden paus Johannes XXIII tentoongesteld zou worden, kreeg ik daar een naar gevoel van. Het bericht meldde verder dat het lichaam in uitzonderlijk goede staat verkeert en dat men een grote toeloop van belangstellenden verwacht. In Rome wordt hiermee de aanbidding van relieken in ere hersteld. Dat is jammer, want juist deze paus heeft ervoor geijverd om de kerk hiervan te zuiveren. Nu wordt vanwege de zaligverklaring zijn lichaam uit het graf gehaald en aan de kerkgangers getoond.

Paus Johannes XXIII had de hoge leeftijd van 76 jaar toen hij tot het ambt werd gekozen. Hij begon direct leiding te geven aan de modernisering van de Rooms-Katholieke Kerk om de kerkverlating tot staan te brengen. Er moest meer openheid en betrokkenheid komen. Het werd een flinke verbouwing, die het uiterlijk van de kerk volledig veranderde. De priesters en geestelijken waren door de traditie van het kerkvolk afgescheiden door kleding en taal. Zij gingen burgerkleren dragen. De Latijnse mis en de biecht werden afgeschaft: en er kwamen beatmissen voor de jongeren. De gedachte was dat de zware pilaren het licht in de donkere kerk ontnamen. Door deze pilaren af te breken, zou er vanzelf weer licht en ruimte komen. De verbouwing was echter te rigoureus voor de oudere generatie, die haar leven had ingericht op de traditionele steunpilaren van de kerk. Toen deze wegvielen, viel voor velen ook de bodem uit de kerk. De kerk was haar gezag kwijt en deze crisis werkte door in de grote katholieke gezinnen. Op een kerk met alleen maar uiterlijke schijn kwam de jeugd niet meer af. Zij zocht haar heil elders, zoals in de oosterse mystiek. Het waren de roerige jaren '60.

Heden ten dage wordt een nieuwe poging ondernomen om de jeugd er weer bij te betrekken. In Utrecht is in het Catharijneconvent een tentoonstelling ingericht onder de naam 'Heiligen, helden en idolen'. Kinderen uit groep 8 van de basisschool kunnen een persoonlijke reliek maken. In een doosje met een glazen voorkant mogen ze iets van henzelf doen. Dit wordt dan naast de echte relieken van het museum geplaatst. Met dit onderwijs wil men de kinderen een algemeen beeld van God meegeven. Ze leren over God de Vader, Schepper van hemel en aarde, maar niet over Jezus Christus. Het lijkt alsof de Rooms-Katholieke Kerk met de tijd is meegegaan. Door de rehabilitatie van Luther zijn er ook openingen voor een gesprek, maar de recente heiligverklaringen en de in populariteit toenemende reliekenverering zijn niet bepaald moedgevend. Schijn bedriegt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen