Jongeren vragen naar de weg

Deze vragen van jongeren heb ik de vorige keer gezet in het bredere kader van Pinksteren en Gods beloften voor het laatste der dagen. Wij hebben gelet op de betekenis van Pinksteren, op de eerstelingen van de oogst die werden binnengehaald en op het grote wonder dat God de taalbarrière heeft doorbroken. Wij hebben ook gezien hoe in onze tijd de laatste 'witte vlekken' op de wereldkaart worden bereikt en het Evangelie wordt verkondigd tot aan de einden der aarde. De opdracht om heen te gaan en te getuigen van Christus' liefde tot een verloren wereld blijft geldig tot aan de wederkomst. Al zal die opdracht in iedere tijd weer anders worden ingevuld. In dit tweede artikel wil ik daar nog wat dieper op ingaan. Ook zou ik nog terugkomen op de profetie van Joël over het laatste der dagen, maar daarover wil ik het hebben in het volgende nummer.

Een taak voor jou?

God gaat door met Zijn werk. Met name onder jongeren is er, in onze tijd, een grote belangstelling gekomen voor de Bijbel. Zij komen bijeen rondom het geopende Woord van God voor Bijbelstudie en gebed. Dat is een teken van de eindtijd. Dat heeft God beloofd (Joël 2). Soms zetten onze jongeren de ouderen beschaamd als het gaat over het houden van 'stille tijd' en het getuigen van de Naam van de Heere Jezus.

Als jij zien mag dat God jou niet weggooit, ondanks je zonden, en dat Hij nog naar je vraagt in Christus; als je in Christus Gods liefde geopenbaard mag zien, zou je dan niet gelukkig zijn? Als je de Heere Jezus mag kennen als je overste Leidsman en mag roemen in Zijn kruis en opstanding, zou je dan niet van harte Zijn Naam willen belijden in het midden van Zijn gemeente en van Hem willen getuigen in deze van God vervreemde wereld? Wij weten dat de tijd opkort.

Hoe is jouw houding ten opzichte van de wederkomst van Christus en de komst van Zijn Koninkrijk? Wij weten dat de Heere Jezus niet terugkomt voor de laatste van Zijn kinderen is toegebracht. Dat spoort juist aan tot een roeping om te getuigen en eventueel ook een taak in het zendingswerk te aanvaarden. Dan moet je de Heere wel kennen en ook weet hebben van een roeping op dat punt. Zendingswerk is een schitterend werk. Dat hoefje nooit alleen te doen. Het is ten diepste het werk van Christus Zelf door Zijn Geest. Maar Hij gebruikt daar mensen bij. Jonge mensen, die Hij bereid maakt om veraf of dichtbij, in het zendingswerk aan de einden der aarde of in het evangeliesatiewerk in ons verheidenste vaderland, hun leven te offeren in dienende liefde voor de komst van Zijn rijk. "Gij zult ontvangen de kracht van de Heilige Geest… en gij zult Mijn getuigen zijn" (Hand. 1:8). Voelt iemand zich aangesproken? Jesaja antwoordt op de vraag wie de Heere zal zenden: "Zie, hier ben ik, zend mij henen" (Jes. 6:8b). En jij, wat zeg jij?

Verschillende mogelijkheden

Als het erover gaat of wij de opdracht om 'heen te gaan' in de wereld (om het Evangelie te prediken of het werk van barmhartigheid te verrichten) nu anders moeten invullen dan vroeger, is mijn antwoord volmondig "ja". En op de vraag of er voor jongeren genoeg mogelijkheden blijven daarbij ingeschakeld te worden, zeg ik ook van harte "ja".

Op Irian Jaya begon het zendingswerk in de jaren vijftig als 'echt' pionierswerk onder de 'wildste' heidenen. Nu bestaat het zendingswerk daar in personele en materiële hulp aan nationale kerken waarmee een correspondentieband is ontstaan. De laatste 'braakliggende' gebieden worden door de jonge kerken zelf bewerkt. Op andere plaatsen in de wereld wordt zendingswerk verricht in de grote steden. Dat vraagt een totaal andere aanpak. Of je in de 'bush' onder animistische heidenen werkt of in de sloppenwijken van een grote stad waar de islam de heersende godsdienst is, dat maakt nogal wat verschil. De culturele context kan heel verschillend zijn, maar de inhoud van de boodschap is overal hetzelfde.

Er blijft genoeg werk in 'de zending'. Let maar op de verschillende advertenties met vacatures. Er blijven mensen nodig voor onderwijs, medische zorg, Bijbelvertaalwerk, gemeenteopbouw en toerusting van ambtsdragers, evangelisten en docenten voor theologische opleidingen en dergelijke. Er zijn mogelijkheden om door de kerk uitgezonden te worden. Je kunt ook gaan werken voor bepaalde organisaties die mensen uitzenden naar de derde wereld. Ik denk hierbij aan organisaties zoals de ZOA, Dorkas, Woord en Daad, Wycliffe Bijbelvertalers, de MAF, Artsen zonder Grenzen en nog vele andere. De laatste tijd komt er ook aandacht voor het in de zending gaan als 'tentenmaker'. Dat wil zeggen dat je in een bepaald land een baan aanvaardt en dan in je vrije tijd naar mogelijkheden zoekt om het Evangelie te verbreiden. In landen waar het Evangelie verboden is, bijvoorbeeld in de Arabische landen waar het grootste deel van de bevolking analfabeet is en waar het voor vrouwen verboden is om naar een openbare samenkomst te gaan, werpt het werk van Trans World Radio grote zegen af. Zo bereikt God de meest geïsoleerde gebieden met het Evangelie van Zijn Zoon Jezus Christus. Ontroerend is het om de brieven te lezen van mensen die door deze dienst tot bekering gekomen zijn.

Naarmate de tijd vordert, zal de grens tussen zendingswerk en evangelisatiewerk meer en meer vervagen. Misschien kun je meedoen met een Bijbelclub voor de kinderen van asielzoekers of Nederlandse kinderen die van God en Zijn Woord totaal niets afweten. Wat dat betreft begint het zendingswerk om de hoek.

Het vervolg van dit artikel leest u in het volgende nummer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen