Over mijn schouder

Het is vrijdag 9 maart en wij rijden op de autoweg, no. 2, richting Warszawa. Vanmorgen zijn wij om 4.00 uur vertrokken uit Apeldoorn. Na een voorspoedige rit door (voormalig) West- en Oost-Duitsland en zonder veel oponthoud aan de Poolse grens naderen wij nu onze bestemming, de hoofdstad van Polen. Nog geen vijfde deel van onze reisafstand in Polen, ongeveer 600 km., bestaat uit snelweg zoals wij die kennen. Je moet het doen met een autoweg, met gelijkvloerse kruisingen en zonder in- en uitvoegstroken. Opvallend voor dit snelverkeer is de manier waarop auto's elkaar inhalen. Als voorzichtige buitenlanders kijk je eerst eens goed hoe dat in zijn werk gaat. En vervolgens waag je het zelf ook maar eens. Je móet trouwens wel, anders ligt de gemiddelde snelheid zeker niet hoger dan 65 km. per uur. De (vracht-)auto die voor je rijdt en die je in wilt halen gaat aan de rechterzijde van de weg rijden. Het tegemoetkomende verkeer, dat (hopelijk) ziet dat je wilt gaan inhalen, gaat wat meer aan de linkerzijde van de weg rijden.

Vervolgens ga je dan inhalen terwijl je, op het midden van de weg, tussen de twee verkeersstromen doorrijdt. Dat betekent dan maar gauw er voorbijschieten, om zo snel mogelijk weer naar de veilige rechterzijde van de weg te gaan. Waarin zit nu de moeilijkheid? Met deze inhaaltactiek, die in Polen heel normaal is, geef je je leven helemaal over aan het tegemoetkomende verkeer. Je gaat er vanuit dat zij je wel zullen zien en voldoende ruimbaan maken. Dat maakt het allemaal wat minder fijn, want ons leven geheel overgeven in de handen van een ander(!) dat ligt ons niet zo.

Welvaart

Het uitzicht gedurende deze tocht door Polen is weinig kleurrijk. Zeker in dit vroege voorjaar, nu de bomen nog kaal zijn, lijkt alles er somber en grauw. De huizen in dorpen die wij zagen zijn vaak oud en verwaarloosd. De mensen veelal sjofel gekleed. Duidelijk blijkt dat er op het platteland veel armoede heerst. Het werkeloosheidspercentage op het platteland ligt rond de vijftig procent. Toch is er blijkbaar wel geld genoeg om de kerken, overwegend roomskatholiek, goed te onderhouden. Het enige wat echt een frisse uitstraling heeft zijn de begraafplaatsen. Vol verbazing hebben wij gekeken naar de enorme bloemenpracht die de graven bedekt. Prachtige en kostbare bloemen versieren de keurig onderhouden grafstenen. En dat in deze tijd van het jaar. Veel welvarender is de stadsbevolking, hoewel wij in de hoofdstad toch verscheidene bedelaars hebben gezien. Het werkeloosheidspercentage ligt hier rond de achttien procent. Wij hebben ons laten vertellen, door een Hollandse dame die voor de Nederlandse ambassade in Warschau werkt, dat de vooruitgang (verwestersing) erg snel gaat. Het verschil met het platteland valt duidelijk op.

Warschau

Omstreeks kwart over vijf, in de namiddag, kwamen wij op de plaats van bestemming. Samen met twee bestuursleden hebben wij deze 1200 km. naar Warschau met de auto gereden. Ds. Hegger is ons in de loop van de dag vooruitgereisd met een vliegtuig. Toen wij aankwamen in het hotel werden wij door hem verwelkomd. Hij stelde ons ook meteen voor aan de twee mensen die wij zouden ontmoeten: de r.-k. priester en de expriester. Gezamenlijk hebben wij daarna gegeten in het hotel en ondertussen spraken wij voornamelijk met de priester, waarbij ds. Hegger als tolk optrad. Deze man moest namelijk nog diezelfde avond op reis naar een vergelegen parochie om daar, op de daaropvolgende zondag, de mis te bedienen. Een groot deel van de avond hebben wij met hem gesproken om hem te leren kennen en om na te gaan of wij als IRS iets voor deze man zouden kunnen betekenen. Om ongeveer 21.00 uur hebben wij, na ruggespraak met het bestuur in Nederland, hem namens IRS toegezegd te zullen helpen.

Wie

Hij is een priester van 40 jaar oud, die lange tijd in Brazilië gewerkt heeft. Tijdens ons bezoek aan Polen verbleef hij juist voor een korte periode in zijn vaderland. Als gevolg van een identiteitscrisis geraakte hij in een grote geestelijke onrust. Hij kwam na een langdurige strijd tot het besluit de Rooms-Katholieke Kerk te verlaten, maar hij wist niet hoe dat te doen. Op zijn zoektocht stuitte hij op een boek 'Dicht bij God, ver van Rome'. In dit boek, dat vijftig getuigenissen van expriesters bevat, vond hij het adres van een van de auteurs, ds. H.J. Hegger. Hierna is er tussen hem en ds. Hegger een uitgebreide correspondentie ontstaan. Deze heeft hem door middel van brieven met raad en daad ter zijde gestaan. Uiteindelijk heeft dit geleid tot het contact met onze stichting. Hij wil nu uittreden uit de R.-K. Kerk en gevoelt een roeping om het Evangelie te verkondigen. Mogelijkheden om de noodzakelijke scholing in de gereformeerde leer te volgen heeft hij echter niet. Toen wij hem meedeelden dat hij op kosten van IRS een bijbelschoolzendingsopleiding in Brazilië mag gaan volgen, was hij zichtbaar geroerd.

Zaterdag

De volgende morgen hebben wij uitgebreid gesproken met Tomasz Pieczko. Deze man, geboren in 1965, is in 1997 uit de R.-K. Kerk getreden omdat hij zich al minder en minder kon vinden in haar leer. Hij heeft gestudeerd in Genua, Italië, en zijn kandidaatsdiploma heeft hij gehaald aan de pauselijke academie te Krakau, Polen. Al gedurende zijn opleiding kreeg hij onvrede met de roomskatholieke leer en met de levenspraktijk van vele geestelijken. Dit verergerde gedurende de drie jaren van zijn pastorale arbeid. Hij is adjunct-directeur geweest van een klein-seminarie in Italië, heeft gewerkt in een parochie en als laatste in een ziekenhuis met terminale patiënten. Na zijn uittreden was het moeilijk voor hem om werk en onderdak te vinden. Hij was totaal onvoorbereid op het gewone leven in de maatschappij.

Hij heeft kantoorwerk verricht, is metselaar geweest en een hulp voor mensen met een lichamelijke- of verstandelijke handicap. Momenteel is hij werkzaam in een staatsinstelling voor alcoholverslaafden. Tijdens zijn zoektocht naar God is hij uiteindelijk terechtgekomen in de Gereformeerde Kerk van Warschau. Dit was het wat hij zocht. Een kerk waarin de Schrift in alle vrijheid geopend wordt en waar eerbiedig naar Gods Woord geluisterd wordt. Hij werd daar zo zeer aangesproken door de eenvoud en de kracht van de Woordbediening dat hij begin dit jaar belijdenis van zijn geloof heeft mogen afleggen.

Tijdens het bestuderen van de gereformeerde leer werd hij getroffen door de open en frisse manier waarop die belijdenis aansluit bij de Bijbel. Thomasz Pieczko gevoelt een sterke roeping om de Heere te dienen in de verkondiging van het Evangelie.

Daarom is het zijn wens predikant te worden van de Gereformeerde Kerk van Warschau. Hij had er echter geen idee van hoe dit verwezenlijkt zou kunnen worden. Na zijn uittreden heeft hij in Warschau bovendien een jonge vrouw leren kennen, waarmee hij in mei hoopt te trouwen.

Vergezeld van Tomasz hebben wij aan het begin van de zaterdagmiddag een bezoek gebracht aan de voorganger van de kerk waarin Tomasz begin februari belijdenis heeft gedaan, bisschop Tranda (een bisschop in de gereformeerde kerk!). Hij is voorganger van Gereformeerde Kerk te Warschau, die 60 a 70 kerkgangers telt. Tevens is hij ook synodevoorzitter van dit bijzonder kleine kerkverband (3000 leden op een bevolking van 40 miljoen). De gemeente heeft een prachtig kerkgebouw tot haar beschikking. Het exterieur wordt momenteel grondig gerestaureerd en staat in de steigers.

Ds. Jarosz

Rond 15.00 uur zijn wij naar een andere wijk van Warschau gereden, Praga, om ds. Jarosz te ontmoeten. Deze predikant is voorganger van een kleine protestantse gemeente in Warschau. Hij is vooral actief met evangelisatiewerk onder de straatjeugd van Warschau en met vakantiegroepen uit de Oekraïne. Stichting Hulp Oost Europa verleent hem steun en ook een werkgroep van de Hervormde Gemeente te Oene. Het is een bijzonder gedreven man, die alle mogelijkheden aangrijpt om vooral onder de jeugd het evangelie te verkondigen. Graag zou hij veel Poolse lectuur ontvangen voor zijn evangelisatieactiviteiten. Maar ook met allerlei keukengereedschap, huishoudelijke apparatuur, grote fornuizen, kookgerei, e.d. zou hij bijzonder geholpen zijn(?!).

Kerkdienst

Zondagmorgen om 11.00 uur begon de kerkdienst in de Gereformeerde Kerk te Warschau. Het was een sobere eredienst die wij meemaakten. Er werd met orgelbegeleiding gezongen uit een gezangenbundel. Enkele melodieën klonken ons heel bekend in de oren. Bisschop Tranda preekte over de gelijkenis van de twee zonen (Matt. 21). Vanuit dit Schriftgedeelte konden wij, voor zover ik het heb kunnen volgen, het volgende leren: wanneer wij een keuze maken, ook als dit de keuze is om de Heere te dienen, dan moeten wij dit bewust en weloverwogen doen. En niet zoals de eerste zoon een overhaaste beslissing nemen. Maar aan de andere kant, als in ons leven blijkt dat wij een verkeerde keuze gemaakt hebben dan moeten wij hier ook op terug kunnen komen. En als wij, door Gods genade de Heere leren dienen, als de keuze Hem te volgen in ons leven genomen wordt, dan mogen wij weten dat wij dit niet in eigen kracht behoeven te doen. Maar in Christus vinden wij een Leidsman en Hij verleent de genade en de kracht om ons leven in Zijn dienst te besteden. Wat mij, daar in de Poolse kerkbanken, ook opviel was de opvallend brede voetenbank, een plank van zeker 25 cm. breed. De bedoeling ervan werd mij duidelijk toen het gebed begon. Iedereen, ik heb het met een schuin oogje afgekeken van de vrouw die naast mij in de bank zat, schuift zover naar voren dat je nog net op het puntje van de bank blijft zitten. De gebogen knieën kun je vervolgens op de voetenplank laten rusten. Door deze houding word je in een gebedshouding gedwongen. Je buigt als vanzelf ook het hoofd voorover. En omdat je goed moet oppassen je evenwicht te bewaren wordt voorkomen dat je tijdens het gebed ongewild in slaap zou vallen. Deze gebedshouding vertoont veel overeenkomst met die van de knielbanken in een rooms-katholieke kerk. Waarschijnlijk is ze er een overblijfsel van. Ze draagt zeker bij aan een eerbiedige gebedshouding. Voor ons waard om overgenomen te worden? Het was voor ons een goede ervaring om deze kerkdienst mee te maken. Opnieuw ontdek je dat de Heere overal Zijn Kerk en kinderen heeft.

Maandag

Een predikant uit de stad Bydgoszk heeft in 1988, in een eigen drukkerij, enkele boeken van ds. Hegger in het Pools gedrukt en uitgegeven. Vanuit Nederland hadden wij al telefonisch contact met hem gezocht om hem ook tijdens onze reis te ontmoeten. Aangezien ds. Jan Tomzcyk 's zondags in het zuid-oosten van Polen enkele gemeenten moest dienen, was het voor hem gemakkelijk om op de terugreis Warschau aan te doen. In ons hotel hebben wij hem maandagochtend ontmoet. Het was, na ruim tien jaren, een hartelijk weerzien tussen deze Poolse predikant en ds. Hegger. In aanwezigheid van Tomasz Pieczko hebben wij uitgebreid met hem gesproken over mogelijkheden om in Polen in gesprek te komen met rooms-katholieken of met de R.-K. Kerk als zodanig. Deze man kan voor de toekomst, vanwege zijn brede ervaring en heldere visie op de situatie in Polen, van veel betekenis voor ons zijn, wanneer door IRS meer werk ter hand genomen zal worden in Polen.

Terugreis

Na deze ontmoeting met ds. Tomczyk hebben wij afscheid genomen van Tomasz Pieczko en van ds. Hegger om de terugreis te aanvaarden. Na een voorspoedige reis van ruim dertien uur kwamen wij klokslag middernacht Apeldoorn binnenrijden. Wij mogen terugzien op een bijzonder goed verlopen en interessante reis, op fijne ontmoetingen in Polen. Wij wensen vurig dat vooral ook de contacten met de twee mensen, die steun van IRS ontvangen, duurzaam zullen zijn. Wat hebben zij het vooral nodig dat zij de leiding en de zegen van de Heere zullen ervaren in hun leven. Om daardoor bemoedigd en geleid te worden. Daarom willen wij u oproepen om vooral hen in uw gebeden te gedenken. Opdat zij hun leven in dienst van Koning Jezus zullen besteden, en kon het zijn ook in de verkondiging van het Evangelie van vrije genade in Polen hun beste krachten geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen