En la Calle Recta
"Bijbelse, heldere en belijnde, vanuit de Reformatie opkomende informatie en instructie, dat is wat wij nodig hebben." Dit zei een Spaanse broeder een paar jaar geleden tegen me. "De Spaans sprekende landen worden overspoeld met christelijke boekjes en traktaten, maar ze zijn doorgaans zo oppervlakkig, sterker gericht op de prestatie van de (aanstaande) christen dan op het werk van onze Heiland, Jezus Christus."
Zonder nu te pretenderen dat de IRS het altijd goed doet, laat staan het alleen maar goed doet, durf ik toch te beweren dat ons Spaanse blad 'En la Calle Recta' (letterlijk vertaald: 'In de Rechte Straat') voorziet in een grote behoefte. Sinds een jaar of acht mag ik er eindredacteur van zijn. Voor een WAO-er met jarenlange ervaring in contacten met kerken in Latijns-Amerika en Spanje een heerlijke mogelijkheid om nog wat dienstbaar te zijn in de wijngaard van de Koning. Heerlijk vanwege het gereed maken van de kopij voor het blad, maar ook om de brede correspondentie er om heen. Wellicht is dit artikel een goede gelegenheid om een onduidelijkheid, die mogelijk ontstaan is naar aanleiding van een opmerking in het vorige nummer, uit de weg te ruimen. Daarin werd gemeld dat ds. J.D. van Roest als free-lance vertaler voor IRS werkzaam zou zijn. Zo'n vermelding is te veel eer. Inderdaad free-lance, in de zin van zónder vast dienstverband. Maar in dit geval ook een vertaler die pro Deo werkt. Déze vertaler is dus een onbezoldigde vrijwilliger, en dat wou ik maar zo laten.
"Geliefde broeders en zusters in Christus,
Moge de vrede van Christus onze enige Heere en Zaligmaker steeds met u zijn. Graag wil ik jullie hartelijk bedanken voor jullie prachtige blad: 'En la Calle Recta'. Het heeft mij heel veel gedaan. Het is een grote hulp opdat mensen het zuivere Evangelie van Christus leren kennen en de zware dienst van Rome verlaten. Het heeft mij veel strijd gekost om te breken met Rome, maar die strijd is de moeite wel waard. Het zuivere Evangelie geeft ook weer de kracht om moedig stand te houdenin de strijd."
Uw broeder in Christus,
Nicolás Gonzalez
Trouwens de inhoud van het blad zelf hoef ik niet te vertalen. Het leeuwendeel van de tekst wordt aangeleverd vanuit Spanje door onze broeder ds. Francisco Rodriguez. Ds. Rodriguez (60 jaar) was een jonge Spaanse roomskatholieke priester in de jaren zestig van de vorige eeuw. Toen hij tot het inzicht kwam dat hij de Rooms-Katholieke Kerk moest verlaten, moest hij terwille van zijn veiligheid uit Spanje vertrekken. Hij werd opgevangen in 'De Wartburg', het huis van de stichting In de Rechte Straat' te Velp, en vond er jaren onderdak. Hier bereidde hij zich voor om predikant te worden in zijn vaderland. Nu is hij voorganger van een kleine zelfstandige gemeente in Ponferrada (Noord-Spanje) en tegelijkertijd verzorgt hij grotendeels de tekst voor ons Spaanse blad. Zijn traktement wordt betaald door de IRS. Aanvankelijk was het blad een Spaanse versie van de Nederlandse uitgave.
Daarin is intussen verandering gekomen. Sommige artikelen worden overgenomen uit de Nederlandse editie, andere worden rechtstreeks in het Spaans geschreven door ds. Rodriguez en anderen. Veel ruimte wordt gereserveerd voor gedegen bijbelstudies en grote aandacht wordt besteed aan het doorgeven en publiek beantwoorden van brieven. Deze worden afgedrukt omdat we menen dat ook anderen erdoor kunnen worden versterkt en opgebouwd in het geloof. Veel vragen komen van mensen die nog roomskatholiek zijn maar door het lezen van 'En la Calle Recta' aan het denken zijn gezet.
Veel brieven
We krijgen heel veel brieven waarin christenen uit Spanje en Latijns Amerika ons bevestigen hoe de Heere ons blad heeft willen gebruiken om hun het Woord van God door te geven en te wijzen op de enige, volkomen en voldoende Zaligmaker Jezus Christus. Zoals bijvoorbeeld de brief van broeder Nicolas Gonzalez uit Spanje.
Ook kritiek
We krijgen ook kritiek. Dat is niet erg, het biedt gelegenheid om er op in te gaan. Zo schrijft een frequent reagerende Zuid-Amerikaan:
"Moge God jullie vergeven, protestanten, want jullie weten soms niet wat jullie zeggen. Het zou de leugen van deze eeuw zijn te doen geloven dat men alleen in de protestantse kerk - op 31 oktober 1517 gesticht door een ex-pastoor Maarten Luther - het leven van het Evangelie kent, dat alleen die kerk het brood van het Woord van God geeft, dat alleen zij Christus voorstelt als enige en volkomen Zaligmaker, dat alleen de protestanten in geestelijke gemeenschap met God leven en zeggen dat zij de beelden niet vereren, als ze door de tienden op te leggen aan de armen, zich de handen vullen met de god geld, waarop de beeltenis prijkt van de nieuwe keizers..."
Sebastián Cruz Hernández
Ook die kritiek hebben we in het Spaanse blad afgedrukt, met het volgende antwoord:
"We bedanken deze geliefde zoon van de Rooms-Katholieke Kerk dat hij open en eerlijk zijn mening geeft over de artikelen in ons blad. U zegt dat het "de leugen van de eeuw" zou zijn… Maar als uw moeder de kerk al sedert 18 november 1302 (de encycliek 'Unam Sanctam' van Bonifatius VIII) verkondigt dat er "maar één heilige, apostolische, katholieke kerk bestaat, waarbuiten geen zaligheid of vergeving van zonden is" (D. 870 875), zijn dat dan geen zeven eeuwen leugen?
Wanneer u ons ervan beschuldigt dat wij niet weten wat we zeggen, herinner ik u er aan dat onze enige reden om te schrijven is om het Evangelie van Jezus Christus te verkondigen, zoals dat door de eerste christenen is doorleefd, en door hen aan ons is doorgegeven in de Heilige Schrift. Wij proberen nooit iets af te doen van of toe te doen aan het Woord van God, en wij laten ons ook niet verleiden door diegenen die proberen ons hun eigen tradities of hun eigen openbaringen te verkopen.
U kwalificeert ons als protestanten. Dat is het label van ketterij waarmee uw kerk duizenden christenen verwees naar de brandstapel of de kerker waar ze stierven. Maar ik zou graag willen dat u de vooroordelen van uw traditionele, rooms-katholieke godsdienstigheid aan de kant zou zetten en me zou zeggen waar ook maar één van de zaken die u ons in de mond legt, zó in ons blad genoemd wordt.
U moet, beste vriend, hetgeen wij zéggen over Christus en Zijn Heil niet verwarren met hetgeen u dénkt van de protestanten of de rooms-katholieken! Wij prediken geen godsdienst, hoe die ook moge heten, maar alleen Christus, en Die gekruisigd. Want we willen in ons blad alleen spreken over Christus en Zijn Woord en niet over godsdienst of kerkgenootschappen, of dat nu protestants of rooms-katholiek is."
Graag besluit ik met een stukje uit een brief van een jonge christin uit Zuid Amerika, die zo blij is dat ze het blad kan doorgeven aan anderen. Ze schrijft:
"Wij Zuid-Amerikanen geloven allemaal in God. We gaan naar de kerk, niet te vaak, laten onze kinderen dopen en sturen ze naar de eerste communie. We geven eer aan de beelden van Maria en de heiligen, zetten bloemen bij hun beelden neer en steken er een kaarsje aan. Maar God woont niet onder ons. Zijn Heilige Geest heeft geen bezit van ons genomen. Wij zijn niet verbonden met Christus als ranken aan de Wijnstok die het leven geeft. Wij kennen God niet met ons hart. Hij is voor ons een verre God. In Maria en de heiligen stellen wij ons vertrouwen.
God kunnen we alleen leren kennen door naar Hem te luisteren. En Hij wil tot ons spreken door Zijn Woord en door Zijn Heilige Geest. Dan ontdekken we hoe groot Gods liefde is en hoezeer we tegen Hem gezondigd hebben. We worden vervuld van verwondering over het geduld waarmee Hij ons heeft verdragen, want in plaats van ons te vernielen en voor eeuwig van Hem weg te doen heeft Hij ons Zijn Zoon gegeven. Daarom buig je dan eerbiedig en nederig het hoofd omdat je zo lang het verzoenend lijden en sterven van Zijn Zoon aan het kruis niet erkend hebt.
Ja, nu ben ik een gelukkig mens. Hoe zou ik niet gelukkig zijn nu ik ben bevorderd tot de staat van een kind van de Koning der koningen, tot de hoge rang van kind van God? Nu ken ik de ware God, die mij heeft vergeven toen ik verloren lag in schuld en verderf, toen ik ziek, ja dood was in mijn zonden…."
Als ons Spaanse blad 'En la Calle Recta' zo door de Heere gebruikt wordt om naam-christenen te wijzen op de Christus der Schriften en een hand te bieden aan wie nog wankel de eerste stappen zet op de 'weg naar het Licht', kunnen we alleen maar eerbiedig zeggen: "Heere, wie zijn wij dat we dit mogen doen?"
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 2001
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 2001
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
