Kennismaking met de nieuwe evangelist

Volle weken

Het is voor het eerst dat ik een schriftelijke bijdrage lever aan ons maandblad. Sinds begin oktober jongstleden ben ik, zoals u waarschijnlijk al weet, werkzaam in de functie van evangelist/PR-werker. En terwijl ik dit schrijf, zie ik terug op twee vólle weken, waarin ik wat ingewerkt ben op het kantoor te Bennekom. Volle weken waren het, waarin heel veel informatie over me heen gekomen is. Waarin ik tal van nieuwe ervaringen heb opgedaan. Kennisnemen van de verschillende werkzaamheden; hoe werkt het, hoe ga je hier mee om, wat moet je daarmee. Tal van nieuwe contacten werden gelegd, in een persoonlijke ontmoeting op het kantoor of tijdens een bezoek, bijvoorbeeld aan één van de comités in haar vergadering. Ik heb een bestuursvergadering meegemaakt. Samen met bestuurslid dhr. Bos hebben we een bezoek gebracht aan de evangelisatiepost te Tongeren en ds. Vanhuysse ontmoet. En ik kan u verzekeren dat ik me al behoorlijk thuis voel binnen de Stichting IRS en op het kantoor.

Iets over mezelf

Maar het is de bedoeling dat ik me op deze pagina aan u voorstel en even iets van mezelf schrijf. En dat doe ik graag! Mijn jeugd heb ik doorgebracht in het schitterende Betuwse dorpje Hemmen. De kenners van de kerkgeschiedenis zal deze plaatsnaam ongetwijfeld iets te zeggen hebben (het Reveil). Na onze trouwdag vestigden we ons in Kesteren en enkele jaren later in Opheusden, waar we tot op vandaag zijn blijven wonen. Gedurende al deze jaren ben ik werkzaam geweest in de autotechniek. In een vrij klein autobedrijf was ik verantwoordelijk voor alle voorkomende werkzaamheden; van klanten te woord staan tot het uitvoeren van een APK en van schadeherstel tot voorraadbeheer van het magazijn. Ruim vijftien jaren heb ik dit werk gedaan en heb er ook diverse opleidingen voor gevolgd.

Een verlangen

Aanvankelijk heb ik met genoegen in het autovak gewerkt, maar na ons trouwen, zeg maar de laatste tien jaren is er bij mij, maar ook bij mijn vrouw een sterke betrokkenheid ontstaan op het evangelisatie- en zendingswerk. In de loop van de jaren is die betrokkenheid alleen maar sterker geworden en kwam er het verlangen om er zelf ook in bezig te kunnen zijn. Dit heeft ertoe geleid dat ik aan de Christelijke Hogeschool Ede de opleiding tot kerkelijk werker ben gaan volgen. Naast de voortdurende stage, de zogenaamde dagdeelstage (die bijvoorbeeld kan bestaan in het actief zijn binnen de eigen kerkelijke gemeente), maken ook twee grotere stages deel uit van het studietraject. De eerste stage heb ik verricht in het pastoraat van de Hervormde Gemeente van Beusichem Zoelmond. Een ontzettend leerzame ervaring vond ik dat. Hetzelfde geldt voor de praktijk van de catechese, waarvoor ik een winterseizoen heb meegedraaid in de Hervormde Gemeente van Achterberg.

Contact met de IRS

Het is vooral door deze tweede stage gekomen dat ik geboeid raakte door het evangelisatiewerk in een rooms-katholieke context. Het was ook mijn eerste intensieve contact met de Stichting IRS. Naast een bezoek aan 'de Wartburg' heb ik gedurende enkele dagen opgetrokken met evangelist C. van den Boogaart. En dat was een eye-opener voor me! Samen hebben we verschillende mensen bezocht. En de enorme geestelijke nood, die in de gesprekken naar voren kwam, heeft een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten. Een zelfde ervaring deed ik in Tongeren op, bij evangelist Vanhuysse (nu ds.), wiens werk ik, ook in het kader van mijn derdejaarsstage leerde kennen. Het werk op de beide evangelisatieposten, wat ik zou willen typeren met 'een grijpen van hen die ten dode wankelen', heeft mij gegrepen. Vanaf die tijd was en is er bij ons een band met de IRS, we 'hebben' iets met dit werk in Gods Koninkrijk.

Sollicitatie

En toen, begin mei, stond de advertentie in de krant waarop ik gesolliciteerd heb. Aanvankelijk had ik niet eens de verwachting dat het ooit tot een aanstelling zou komen. Verschillende gesprekken zijn gevoerd met het bestuur en in de maanden die volgden wisselden hoop en teleurstelling elkaar af. Uiteindelijk is het na de zomervakantie toch tot een aanstelling gekomen en ik heb dat als een wonder ervaren. Een aanstelling als évangelist en dan ook nog voor de stichting die ons zo na aan het hart ligt. Dankbaarheid is er in mijn hart. Dat de Heere mij voor dit prachtige werk in wilde schakelen. Er is ook schroom, want wie ben ik, dat deze gewichtvolle taak op mijn handen gelegd werd. Maar, zoals ik hierboven al schreef, het was (en is) ons verlangen onze krachten te besteden ten dienste van Gods Koninkrijk en daarom heb ik mijn aanstelling met dankbaarheid aanvaard. Ik hoop dat de Heere, Die ons tot dit moment zo wonderlijk geleid heeft, ook verder Zijn zegen zal gebieden.

Wens en bede

Inmiddels heb ik, gedurende de eerste twee weken na mijn aantreden, heel wat informatie verwerkt. Ik heb geprobeerd een helder beeld te krijgen van de situatie, waarin de Stichting IRS zich nu bevindt. En dat is best moeilijk. Het is me wel duidelijk geworden hoe de duivel, op verschillende manieren en terreinen, Gods werk probeert te vernietigen. Ook binnen een organisatie als de IRS. Blijkbaar heeft hij er belang bij dat dit werk verhinderd wordt en dat geeft, hoe vreemd misschien, ook weer hoop. Immers van een dode hond heeft hij geen beet te wachten! Wordt het werk dat de IRS verricht juist door God gebruikt en als instrument ingeschakeld om mensen te vernieuwen, te redden? Om mensen uit de duisternis over te brengen in Gods wonderbare licht?

Het is mijn vurige wens en bede dat vooral dat in de toekomst duidelijk zal blijken. De uwe toch ook?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen