In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Jongeren vragen naar de weg

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Jongeren vragen naar de weg

4 minuten leestijd

Veel mensen hebben er moeite mee om juist met familie, vrienden of bekenden te spreken over de meest wezenlijke zaken van het leven, namelijk de verhouding tot God. Vaak komt die angst voort uit valse schaamte. Soms ook - zoals iemand schrijft - "omdat je niet 'hoogmoedig' wilt overkomen, alsof jij beter bent dan de ander". Iemand vraagt "of het echt wel nodig is dat je met de mensen, die zo dicht om je heen staan, spreekt over God en de Bijbel. Ze zien immers ook je zwakheden en kunnen daardoor worden tegen gehouden". Weer iemand anders vraagt "of de roomse leer wel zoveel dwaling bevat, dat in die kerk de zaligmakende genade van God niet kan werken".

Spreek tot behoud van anderen

Op die vragen kan ik heel kort antwoorden. Als je eerlijk bent in je getuigenis zal daarin blijken dat je jezelf helemaal niet beter voelt dan de ander, maar even slecht als wie dan ook. En de angst dat anderen je zwakheden zien, kun je relativeren door te bedenken dat alle christenen 'zwakheden en gebreken' hebben. Toch zal juist een positieve liefhebbende en zelfverloochenende levenshouding anderen aantrekken. De omgang met ongelovigen doet daardoor juist nog meer een appèl op onze levenswandel. Aan wie gaat de Samaritaanse vrouw het eerst vertellen wie de Heere Jezus is, nadat ze Hem gevonden heeft? Aan haar eigen dorpsgenoten, die haar leven kennen. Het zou toch vreselijk zijn als jij wel zalig zou worden en iemand uit je eigen gezin of een collega met wie je hele dagen op hetzelfde bedrijf werkt, zou voor eeuwig verloren gaan! Vind jij het normaal dat je nooit één woord tot behoud van die persoon gezegd zou hebben? En wat de roomse leer betreft, die is niet bijbels. Gelukkig kan en wil God ook in 'die kerk' met Zijn zaligmakende genade werken. Het is niet verstandig om heel confronterend tegen zo iemand te zeggen dat zijn of haar kerk niet deugt en dat je met die valse leer verloren gaat. Het lijkt me beter dat je op een liefdevolle manier spreekt over "behouden worden door het werk van de Heere Jezus alleen" en wat het betekent om Hem door het geloof persoonlijk te kennen. Zo sprak de Samaritaanse vrouw tot haar dorpsgenoten, die ook op veel punten in hun godsdienst dwaalden.

Een veelzeggende statistiek

Wat ik hierboven noemde heeft duidelijk gevolgen voor de manier waarop we moeten evangeliseren. Het is heel belangrijk om binnen het evangelisatiewerk in het algemeen oog te hebben voor het opzoeken van mensen in hun eigen omgeving en het leggen van persoonlijke contacten. Dat blijkt telkens weer de beste basis te zijn voor het doorgeven van het Evangelie. Dat wordt ook duidelijk gemaakt aan de hand van een onderzoek, dat verricht is in Duitsland onder 14.000 mensen die later tot geloof zijn gekomen. Aan hen is onder anderen de vraag gesteld: "Wie of wat is er verantwoordelijk voor, dat u de weg tot Christus en Zijn gemeente gevonden hebt?" Het antwoord was als volgt: door evangelisatiecampagnes 0,5%, door radio en televisieuitzendingen 0,5%, door bezoekwerk van de kerk 1-2%, door uit zichzelf een samenkomst binnen te lopen 2-3%, door kerkelijke activiteiten (jeugdwerk e.d.) 2-3%, door kerkelijk vormingswerk 4-5%, door contact met een predikant 5-6%. En nu komt het: door vrienden of familieleden meegenomen naar een samenkomst 75-90%.

Vriendschapsevangelisatie

Dat laatste noemen we 'vriendschapsevangelisatie'. Die methode is niet alleen voluit bijbels, maar blijkbaar werkt ze ook. Evangelisatie door levensstijl en spontaan getuigenis. Relaties aangaan met ongelovigen, persoonlijk gesprek, hun vertrouwen winnen en overtuigen. Dat betekent dat veel tijd geïnvesteerd moet worden in natuurlijke contacten, anders kun je nooit het vertrouwen van de ander winnen. Dat vraagt tijd, geduld en nog eens geduld, maar vooral ook gebed. Gebed of de Heere opening voor gesprek en getuigenis wil geven. Gebed om de genade om in ons leven een voorbeeld te mogen zijn van wat het betekent om de Heere te mogen dienen en volgen. Juist het feit dat je met mensen een relatie opbouwt, geeft een heel goede mogelijkheid van 'nazorg'. De vragen, die er zijn, kunnen besproken worden en de trouw om iemand op te halen en mee te nemen, zorgt ervoor dat mensen minder snel afhaken. De hoeveelheid informatie moet in het beginstadium niet te hoog liggen. Dan worden mensen overbluft en houden ze het

voor gezien. Je moet niet teveel in één keer willen zeggen. Je moet niet mensen overspoelen met het Evangelie. Dat werkt meestal averechts. Niet het vele is goed, maar het goede is veel. Echte belangstelling voor de mensen is van eminent belang. De geloofwaardigheid van de boodschap wordt bij deze vorm van evangelisatie voor een groot deel bepaald door de geloofwaardigheid van de boodschapper. Vandaar dat onze levensstijl zo belangrijk is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 2000

In de Rechte Straat | 16 Pagina's

Jongeren vragen naar de weg

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 2000

In de Rechte Straat | 16 Pagina's