De prediking van Filippus

De Handelingen van de Apostelen zijn eigenlijk de Handelingen van de Heilige Geest. Gods Geest opent wegen, waar wij helemaal geen wegen zien. Immers in Jeruzalem lijken in deze geschiedenis alle wegen doodgelopen. De gemeente is verstrooid. De Joden hebben Stefanus gestenigd. Maar deze diaken mocht in de handen van de Heere Jezus ontvangen worden, nadat hij een rijk getuigenis van Christus mocht afleggen. Een gewoon geordend gemeentelijk leven is niet meer mogelijk. Vandaar dat Filippus, de tweede diaken, die in Handelingen 6 genoemd wordt, uit Jeruzalem moet vluchten, nu Stefanus al als eerste martelaar na Pinksteren is gedood. De diaken Filippus moet nu als Evangelist fungeren. Hij daalt af in de stad van Samaria. Is Gods weg soms niet wonderlijk? Filippus moet weg, door de vrome Joodse godsdienst. Gods kerk is altijd een weg door bloed en tranen heen. Dat geldt zeker ook in verschillende delen van Oost Europa en China. En toch…. de Heere gaat door met Zijn werk. Want nu moet Filippus naar Samaria gaan.

Is dat nu de weg des Heeren? De Samaritanen waren toch aartsvijanden van de Joden. Er lag sinds de terugkeer uit de Babylonische ballingschap een diepe kloof in godsdienstig opzicht Hun cultuur was vermengd met het heidendom. Toch waren de Joden en Samaritanen eigenlijk familie. Wat vaak in godsdienstige achtergrond dichtbij komt, is vaak vijandig. Die tegenstellingen lijken onoverbrugbaar. Toch moet Filippus, nu het Pinksteren is geweest naar Samaria gaan, waar het onmogelijk is om te evangeliseren. Wat onmogelijk is bij mensen, is mogelijk bij God. Zo moet hij Christus volgen, die ook eens in Samaria is geweest om een Samaritaanse vrouw te zaligen. Er staat: "hij kwam af…" Dat was letterlijk zo, maar ook figuurlijk was dit het geval. Genade betekent immers afdalen. Dat betekent, dat God in Christus door Zijn Heilige Geest uiterst laag afdaalt tot zondaren. Zo daalt God af in Samaria. Zo daalt Hij ook nu af in het leven van zondaren. Opvallend is het dat de Samaritanen veracht waren in de ogen der Joden. Zo zoekt de Heere nu ook het verachte op. Hij daalt diep af in het leven van verloren mensen. Zo werkt de Heere ook door, waar de gemeente vervolgd wordt. Soms lijkt het onmogelijk om voort te gaan met het werk en toch… God opent wegen die we nooit van onszelf zouden gezien hebben.

Filippus predikte hen de Christus. Dat woord prediken ziet op het werk van een heraut. Dat is een koninklijke roeping. Hij moet precies doorgeven, wat de koning hem beveelt.

Wanneer, de koning in aantocht is, dan geeft hij dat direct door. Dat is de hoge roeping van Filippus. De heraut moet duidelijk zijn. Hij moet zeker zijn van zijn zaak. Zo heeft Filippus de Christus verkondigd. Zo deed hij het werk van een heraut in Samaria. Lukas vermeldt maar één Naam, die hij verkondigde, namelijk Christus. Dat is treffend.

Immers in Samaria verwachtte men wel een politieke Messias, evenals in Israël. Maar nu werd hun de Christus verkondigd. In die Naam ligt de vastheid voor Gods kerk. Hij is immers de grote Profeet, Priester en Koning. In die prediking kwam Christus mee. Filippus kan geen mensen bekeren, maar in de Naam van Christus ligt de weg tot zaligheid besloten. Daarom is Christus de Profeet, Die wijs maakt tot zaligheid. Hij is Priester, Die de schuld verzoent, maar Die ook meevoelt met de wonden van Zijn kinderen. Hij is ook de Koning, Die Overwinnaar is. Daarom kunnen alle machten van de wereld Gods werk bestrijden. Maar Christus heeft de wereld in al zijn verschrikkingen overwonnen. Daarom is de zaak van Koning Jezus bij voorbaat al een gewonnen zaak. Daarom gaat Gods werk door ook daar waar het onmogelijk lijkt. Zo heeft Gods Woord ingang in Samaria. Gods Woord maakt ook een eenheid: ze hielden zich eendrachtelijk aan wat Filippus zei. Gods Geest geeft eenheid. De Heere doet grote tekenen door genezingen. Zo wordt het geloof versterkt. Zo worden er anderen toegevoegd tot de gemeente die zalig wordt. Geen wonder, dat er blijdschap is in de stad, Ja, dat kan zelfs onder de druk. Want Gods strijdende kerk heeft zicht over dood en graf heen. Nu is er reeds een voorsmaak van de eeuwige zaligheid. Dan is de blijdschap volmaakt. Alle strijd en zonden zijn voorbij. Er is dan eeuwige vreugde om het werk, dat Christus gedaan heeft! Kent u het beginsel van die vreugde?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen