Jongeren vragen naar de weg
Een jongere is opgevallen dat er ondanks heel wat evangelisatiearbeid in zijn gemeente toch zo weinig mensen, die van buiten komen, lid worden van de gemeente. "Soms zie je ze een paar keer", zo schrijft hij, "maar daarna verdwijnen ze weer". En dan stelt hij de vraag: "Hoe zou dat komen? Is de drempel van de kerk soms te hoog? Ik kom mensen tegen die geïnteresseerd zijn in de boodschap van de Bijbel, zoals ze die horen brengen, maar ze haken toch weer af. Is hier niets tegen te doen?"
De boodschap moet helder zijn
Om te beginnen zou ik willen antwoorden dat de boodschap van de Bijbel goed is. En ik neem in mijn reactie op deze vraag ook aan dat deze boodschap eenvoudig en duidelijk verwoord is, al kan een 'buitenkerkelijke' natuurlijk onmogelijk alles begrijpen wat door de predikant tot de gemeente wordt gezegd. In de preek veronderstellen wij als dienaars van het Woord behoorlijk wat kennis bij de gemeenteleden. Er moet diepgang zijn en ze moeten telkens weer een stuk onderwijs krijgen. Vermaning en vertroosting mogen niet ontbreken. Als we zo zouden preken dat iemand, die voor het eerst in de kerk komt het allemaal kan volgen, doen we de gemeenteleden tekort.
Toch moet er in die boodschap altijd iets doorklinken, wat iemand, die zomaar binnenloopt, moet kunnen begrijpen. Trouwens, ook de jongeren in de gemeente moeten de boodschap kunnen verstaan. Dat vraagt van de dienaar ook een worsteling met betrekking tot de vormgeving en het taalgebruik van zijn preek. Lloyd Jones hield verschillende soorten preken: voor de 'insiders', de gemeenteleden, en voor de 'outsiders' in een soort evangeliserende dienst.
Is de drempel te hoog?
Als het gebeurt, wat de vragensteller naar voren brengt, dat mensen ondanks dat ze van de boodschap iets begrepen hebben, toch al vrij snel afhaken, kan dat komen door de ergernis tegen de boodschap van het Evangelie, zoals die in ieder mensenhart leeft. Na de preek van Paulus op de Areopagus begonnen sommigen te spotten en ze zeiden: wij zullen u wederom hiervan horen (Hand. 17:32). Hier blijft alleen het gebed over of God de ergernis van het kruis uit hun hart wil wegnemen. Het kan echter ook zijn dat mensen spoedig afhaken omdat de drempel van de kerk voor hen te hoog is en de cultuur zozeer verschilt van de hunne, dat ze zich in de gemeentesamenkomst helemaal niet thuis voelen. En de vraag is of we daar iets aan kunnen doen.
Als er persoonlijke contacten met hen mogelijk zijn, valt te denken aan een proces van begeleiding. Dat is temeer nodig omdat mensen, die belangstelling voor de Bijbel krijgen soms sociale of psychische problemen hebben. Het zou mooi zijn als er in de gemeente leden zijn, die hier wat scholing in hebben en ingeschakeld kunnen worden. Misschien een taak voor jou/u?
Waar liggen de gevoeligheden?
Voor mensen, die wel tot de kerk zouden willen toetreden, maar de drempel te hoog vinden, is 'het gevoel een buitenstaander te zijn' een belangrijk argument om af te haken. Dat kan te maken hebben met het gemis aan kennis (die de gemeenteleden wel hebben), sfeer en gezelligheid spelen een belangrijke rol, en niet te vergeten een opvatting van de Bijbel, die soms ver afstaat van de onze. Ook is hier te noemen het ontbreken van tradities, die in de gemeente een stuk zekerheid geven, maar bij de 'nieuwkomers' juist een stuk onzekerheid vanwege de onbekendheid ermee. In veel gevallen is de culturele entourage drempelverhogend. Wij kunnen ons haast niet voorstellen hoe groot het verschil in leefwereld is tussen iemand, die voor het eerst de kerk binnenkomt en degenen, die in de kerk geboren en getogen zijn. Je kunt hierbij denken aan kleding, de manier van zingen en de voor outsiders vaak moeilijk verstaanbare taal van de liederen. Ik denk trouwens aan heel de liturgie vanaf stil gebed en soms drie collectezakken die worden doorgegeven tot en met de slotzegen. De wereld van de buitenkerkelijke mens verschilt zo enorm van de onze. We leven wel in hetzelfde land en we spreken dezelfde taal, maar met betrekking tot het geloof en het gemeente-zijn treden grote verschillen aan de dag. Als wij nu zelfs al ervaren dat de cultuurverschillen tussen verschillende kerken heel groot kunnen zijn, hoe groot moeten dan de verschillen niet zijn tussen kerk en wereld.
Zendingsgemeenten dichtbij?
We moeten de moeite en strijd, die verbonden is aan het overgaan van de cultuur van een modern niet kerkelijk iemand naar de volslagen andere leefwereld van de kerk en het christelijk geloof niet onderschatten. Het betekent voor hen een stuk vervreemding van hun oude omgeving en soms zelfs hun familie naar een situatie waarin ze nog niet thuis zijn in al het nieuwe. Gode zij dank wil de Heilige Geest in dit proces een belangrijke rol spelen. Maar de Geest werkt wel middellijk. Je voelt wel aan hoe belangrijk het is dat er in de gemeente mensen zijn, die voor deze dingen begrip hebben. De manier waarop 'mensen van buiten' worden opgevangen en begeleid is hierbij erg belangrijk.
We zouden er ook over kunnen nadenken waar we als christelijke gemeente drempelverlagend kunnen zijn naar degenen, die van buiten komen. Als je dat echter te ver doorvoert en je aanpast aan de cultuur van de 'nieuwkomers' brengt dat vaak een stuk verwarring en onrust in de gemeente teweeg. Bovendien zijn er bepaalde bijbelse vormen en gewoonten, waar je geen afstand van mag doen. Waarom zouden we niet iets kunnen leren van het zendingswerk veraf? De kern van de boodschap wordt daar doorgegeven en bepaalde gewoonten en instellingen, die verbonden zijn met de cultuur van de volken, zijn vaak gehandhaafd, voor zover ze niet strijdig zijn met Gods Woord. Nooit is gestreefd naar een zo getrouw mogelijke kopie van de 'moedergemeente' in de jonge zendingskerk. Culturele verschillen zijn altijd zonder problemen geaccepteerd. Ik kan me voorstellen dat zoiets ook in Nederland mogelijk is. Zending veraf is toch principieel gezien niet iets anders dan zending dichtbij.
Waarom zouden er in Nederland ook geen 'zendingsgemeenten' mogen ontstaan, die een lagere drempel hebben voor de buitenkerkelijke mens - vanwege kleine cultuurverschillen - dan de meer gevestigde 'moedergemeenten'? Een vraag om met elkaar nog eens wat dieper over na te denken!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 april 2000
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 april 2000
In de Rechte Straat | 16 Pagina's
