Een beroep op de almacht van koning Jezus

Een bekende geschiedenis

Lieve vrienden, wij mensen zijn geneigd het negatieve altijd beter te onthouden, dan het positieve. Het wonder dat Jezus wandelde op de zee is een bekende geschiedenis. Dat Petrus bestraft werd om zijn twijfel, zijn ongeloof, blijft bij de meeste bijbellezers hangen. Zie je wel dat het niet goed ging, dat heb je er nu van. Hij altijd met zijn grote mond. Hij altijd met zijn vooraan staan. Als iets mislukt en vooral bij een ander, blijft dat hangen. Diep in ons onreine hart, scheppen wij er meestal behagen in dat het plan van de ander mislukt. Eerst was er jaloersheid toen wij achter bleven. En dan als het mislukt, leedvermaak. Leedvermaak over anderen die er uitstapten, erop uit gingen, en daarbij klappen opliepen en teleurstellingen meemaakten. Terwijl wij zelf in ons eigen zogenaamde veilige wereldje, binnen de boot blijven.

Midden op de zee

Mijn lieve vrienden, ik denk dat deze gebeurtenis in Petrus' leven vaak ten onrechte negatief wordt uitgelegd en bekeken. Zeker hij was overmoedig, zeker hij had kunnen wachten totdat Jezus bij de boot was. En toch… Petrus doet daar iets, wat zijn broeders in de boot niet deden en dat ook vele christenen nog nooit gedaan hebben. Stel je het eens voor, midden op de zee, in de nacht, kolkende golven die op je scheepje bonken, en dan ineens een menselijke gedaante op de golven. Schreeuwend van vrees riepen de discipelen uit: "een spook, een spook". De heidense bijgelovigheid maakt zich meester van de discipelen van Jezus; een spook? Vrees niet, Ik ben het. Petrus herkent de stem van Jezus, temidden van het natuurgeweld. Hij ziet zijn alles, zijn Jezus waar hij zo intens op vertrouwt, Die hij zo intens liefheeft, waar hij alles voor op wilde geven!

Het onmogelijke wordt mogelijk

"Heere, indien Gij het zijt, zo gebied mij tot U te komen op het water." Niet één van zijn broeders stapt Petrus achterna. Allen blijven ze in de boot. Hier zien wij nu wat het geloof vermag; Petrus wandelt Jezus tegemoet over de kolkende golven op de zee. "Alle dingen zijn mogelijk", sprak Jezus, "indien gij gelooft." Ik hoor regelmatig dat er veel mensen zijn die met vragen zitten. Ook jongeren die zich afvragen mag ik er nu op uit gaan, om het Evangelie aan anderen te brengen? Tientallen golven, vragende golven, beuken op ons levensscheepje. Heere wat wilt u dat ik met mijn leven doe? Ik ben niet welsprekend. Ik gevoel mij het niet waard. Ik heb zo weinig geleerd. Ik ben zo onkundig. Wat zou mijn familie, mijn vader, moeder, vrouw, broer, zus of de gemeente er wel niet van zeggen? Mag ik wel gaan? Let dan eens op de vraag van Petrus aan Jezus. Zo gebied mij! Petrus, hij doet een beroep op de almacht van Koning Jezus. Is dat niet heerlijk wanneer je vanuit je gebeukte levensscheepje een beroep kan en mag doen op de grote Aanwezige, Jezus? En Jezus gebiedt Petrus te komen. Alle vragen vallen weg, het onmogelijke wordt mogelijk. Wandelend op het water en ziende op Jezus gelukt het Petrus. De anderen blijven in de boot. Vrienden zie en geloof dat Jezus Christus nog steeds dezelfde is, waag het met Hem, hoe anderen ook reageren. William Garry de schoenmaker uit Londen, die in het Verre Oosten voor vele duizenden tot zegen is geweest, zei het zo: "verwacht grote dingen van God en doe grote dingen voor God".

Lieve vrienden, broeders en zusters, zie eens op de positieve gebeurtenis toen Petrus, door geloof op het woord van zijn Jezus, zegevierde. Slechts een kort bevel klonk er in die woelige nacht uit de liefdevolle mond van onze Heere Jezus Christus: "kom". En ging het, lukte het? Petrus, zie hem gaan over de onmogelijkheden, wandelend over het water. Vol geloof en vertrouwen in zijn Heere en Koning.

Jezus grijpt Petrus vast

De nood is ontzettend groot, de kloof naar de andersdenkenden ontzettend diep. Onze kerkdiensten zijn voor de buitenstaander een hoge drempel, onze leefstijl is hun vreemd, onze vertrouwde psalmmelodieën klinken hun vreemd in de oren. Het duurt jaren voordat men er aan gewend is! Lieve vrienden, broeders en zusters. Wij zullen uit ons vertrouwde bootje moeten gaan. Eer dat wij er door een storm uit gedreven worden! Om door geloof in de almacht van Koning Jezus, de ander in die geweldige zee vol ongeloof, zonden en onreinheid te bereiken, in hun leefgebied! En wanneer wij dan eens wegzinken in twijfel of ongeloof, ver buiten ons zogenaamde veilige bootje, zullen wij de liefdevolle uitgestoken hand van Jezus ervaren, de trouwe Herder. Die alle twijfel veroordeelt als ongeloof, als het zaad van de duivel waar wij zo vol van zitten. En toch, Zijn bestraffingen zijn zo genezend, zo intens liefdevol. Het was geen afstandelijke bestraffing die Petrus onderging, ik lees in Matth. 14 vers 31 datjezus Petrus vastgreep. Dat is wel erg dichtbij niet waar? Zie hier dat de goede Herder Jezus er ook ver buiten de veilige boot is. Wel, wie gaat er mee? Ook al blijven anderen achter.

Een geloofsdaad

Een Zuid-Limburgse zuster die al enkel jaren met ons optrekt, ging er op uit om al haar vrienden en vriendinnen eens eerlijk en persoonlijk uit te leggen wat ze nu gelooft. Ze vertelde ons wat een geweldige geloofsblijdschap en vrede er in haar waren gekomen na deze geloofsdaad. Wie gelooft Hem op Zijn woord? Hij zegt "kom". Waag het met Mij. Ook in het uitgaan om Zijn woord te verspreiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen