Een bezoek aan India, een bezoek aan een andere wereld

Vertaling van de Bijbel

Prof. Pulikkunnel heeft met enkele andere geleerden de Bijbel ook in het Malayalam vertaald. Men heeft er vijfjaar aan gewerkt. Ook dat was een project van onze stichting. Men heeft de, onder ons goed bekend staande, King James vertaling als richtlijn gebruikt. Echter, om te voorkomen dat het een vertaling van een vertaling zou worden, heeft men zich steeds door de grondtaal laten leiden. Apart mag hier worden genoemd Prof. dr. Zacharia (1947). Hij is hoogleraar in de Malayalam taal aan de universiteit en heeft een groot aandeel gehad in dit belangrijke werk.

Het Instituut en de bevolking

Toen het Indian Institute of Christian Studies door middel van de gepubliceerde werken van o.a. Pulikkunnel enige bekendheid begon te krijgen oogstte men heel weinig waardering.

Men vond het eigenlijk allemaal wat dwaas om zich op deze wijze te verzetten tegen de gang van zaken binnen de kerk. Men was van mening dat het geen enkele zin zou hebben.

Bovendien wat heeft het voor zin om nu nog de kerk aan te klagen voor zaken die zich enkele eeuwen geleden in een synode hebben voorgedaan. Toch bestond er, reeds voor het ontstaan van het Instituut, een groepje mensen die in toenemende mate moeite kregen met de wijze waarop de roomse kerk zich aan het volk presenteerde.

Het kastesysteem speelde daar ook een rol in mee. De kerk ontkende gewoon het bestaan van de kastes. Dat betekende dat er voor de armen ook niets werd gedaan. Hun bestaan werd gewoon ontkend. De kerk bemoeide zich wel met de bouw van bisschoppelijke paleizen maar niet met noodlijdende mensen.

We hebben een gesprek gehad met de secretaris van deze groep die zich verenigt onder de naam van de Kerala Catholieke Reformation Movement. (K.C.R.M.) Deze man werkt ook op het Instituut. Hij ziet zijn werk op het Instituut als een opdracht van de Heere en ervaart het als een grote zegen dat hij werk vond waar hij mag bezig zijn in Gods Koninkrijk.

Aanvankelijk werkten zij geheel buiten een organisatorisch verband. Pas toen het Instituut ontstond vonden zij een organisatorisch onderkomen. De contacten tussen hen en het Instituut ontstonden toen zij vanwege wangedrag door de bisschop waren gearresteerd. Pulikkunnel heeft hun toen met behulp van eigen middelen vrijgekocht. Vanwege hun 'wangedrag' mochten zij zelfs niet meer in de kerk komen. Dat was overigens niet het enige, de kerk ging zelfs zo ver dat hen de toegang tot de begraafplaats werd ontzegd. Omdat zij toch hun doden moesten begraven, hebben zij toen een begraafplaats open moeten breken. Het zijn toestanden die wij ons nauwelijks kunnen voorstellen. Deze gebeurtenissen hebben zich echter nog geen tien jaar geleden voorgedaan.

Enkele mensen van de K.C.R.M. zitten nog steeds in de roomse kerk en trachten van binnenuit het systeem te bestrijden. Anderen hebben zich helemaal aangesloten bij het Instituut. Onder invloed van de werkzaamheden van het Instituut mag er onder de zegen van de Heere toch wel wat veranderen. Pulikkunnel wordt niet meer voor gek uitgemaakt in de plaatselijke pers. Er zijn volgens hem zelfs wel priesters die sympathiseren met de gedachten van Pulikkunnel. In enkele zeldzame gevallen hebben priesters oppositie gevoerd tegen de gang van zaken in de kerk. Er ontstaat duidelijk beweging in de starre hiërarchische opstelling van de roomse kerk van Kerala.

Het ziekenhuis

Mount Hosanna is een terrein van ongeveer 15 hectaren. Het is door Prof. Pulikkunnel geërfd van zijn voorgeslacht. Op dat terrein is een ziekenhuis gesticht, met enkele woningen voor artsen en verpleegkundigen. Er worden kankerpatiënten verpleegd die nergens anders meer terechtkunnen.

Elke morgen vindt er door de zusters een dagopening plaats met gebed en gezang. In hun lange witte jurken verzamelen zij zich in de open corridor. Hun heldere stemmen vullen de ruimten en roepen een sfeer op van ware vroomheid. Patiënten die er toe in staat zijn, gaan van hun afdeling af naar de gang en tonen op die wijze hun waardering en belangstelling. Er wordt gebeden en er wordt gezongen. Ds. Van Benthum en ik hebben er naar staan kijken en luisteren. We konden er niets van verstaan maar waren diep onder de indruk. Zoiets kenden wij ook in onze Nederlandse ziekenhuizen. Bij ons is het echter allemaal verdwenen. Het ontroerde ons toen we het van die jonge meisjes in het verre India nog mochten zien en horen.

Kerkdienst

Op het terrein bevindt zich ook een ruime kapel. In die kapel is elke zondag een kerkdienst. De zondag dat wij er waren werd het Heilig Avondmaal bediend. Voor de predikant was Nederland geen onbekend land. Waarschijnlijk voor ons preekte hij voor een groot deel in het Engels. We voelden ons er, ondanks dat de gebruiken wel wat anders waren dan dat we gewend zijn, goed thuis. Ook Ds. Van Benthum heeft er een korte preek gehouden. Voordat het Heilig Avondmaal werd bediend gingen de niet-deelnemers de kerk uit. Ze bleven overigens buiten het kerkgebouw wel staan en waren daardoor bij alles wat binnen plaatsvond betrokken. U dient zich daarbij te realiseren dat de deuren openstonden en de vensters van de kerk geen glas bevatten.

Na het Heilig Avondmaal werd de nabetrachtingspreek door een ouderling uitgesproken. De vrouwen en meisjes zitten gescheiden van de jongens en de mannen. Alle vrouwelijke kerkgangers komen binnen met een gedekt hoofd. Hoeden worden er niet gezien, het zijn allemaal hoofddoeken.

We waren er getuigen van dat ook in de woning door een vrouw, voor het gebed, haar hoofd werd bedekt. Ook als er door anderen gebeden wordt zal de vrouw haar hoofd bedekken. In ons land wordt nog al eens gepleit voor kortere diensten. In de kapel op Hosanna Mount duurde de dienst ruim vier uur en kennelijk vond niemand dat bijzonder. De predikant vertelde ons dat er in de omgeving binnen enkele jaren zes gemeenten waren ontstaan. Hij mocht ervaren dat er in die gemeenten een honger en dorst mag zijn naar het levende Woord. We hebben het ervaren als een voorrecht en als een zegen dat we ruim vier uur in de kerk van de Hosanna Mount mochten zitten.

Studieconferenties

Behalve het drukken en uitgeven van Bijbels, boeken en brochures organiseert men ook studieconferenties. Steeds gaat het er om cle rijkdom van het Woord en de grote waarde van de reformatie tegenover de roomse leer te plaatsen. Tijdens ons verblijf werd een conferentie voorbereid over de 'Christelijke Vrijheid', waar Galaten 1:5 over spreekt. De congresgangers komen uit de wijde omgeving en blijven meestal enkele dagen op 'Hosanna Mount'.

Voor ons was het een zegenrijke ervaring om enkele dagen deel uit te maken van hun bijzondere leef- en werkgemeenschap. We zijn er vertrokken met dank en verwondering in ons hart dat de Heere in het verre Kerala (India) deze mensen de kracht en de genade schenkt om in een vijandige roomse en heidense wereld in alle getrouwheid bezig te mogen zijn in Zijn wijngaard.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen