In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Een bezoek aan India, een bezoek aan een andere wereld

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een bezoek aan India, een bezoek aan een andere wereld

7 minuten leestijd

India… Reformatorisch Studie-centrum… De laatste jaren heeft ons werk in India niet veel aandacht gekregen in Nederland. Om hierin weer verandering te brengen is er een werkbezoek gebracht door onze voorzitter met ds. Van Benthem, de voorzitter van het comité RSI. In een reeks van drie artikelen willen we u iets van het land en het werk laten meebeleven.

De RSI en de IRS

Sedert een reeks van jaren bestaat er een comité Reformatorisch Studiecentrum India. Dit comité wordt gevormd door vertegenwoordigers uit de Stichting Woord en Daad, de Stichting 'de Bijbel in elk huis' en onze stichting. In de deelstaat Kerala, dat in de uiterste zuidwest hoek van India ligt, heeft uw voorzitter met ds. Van Benthem, de voorzitter van de RSI, recentelijk een bezoek gebracht aan het Indian Institute of Christian Studies. Het Instituut is gelegen even buiten Kottayam op de zgn. 'Hosanna Mount'. Het is dit instituut dat onze stichting steunt. In het instituut worden congressen gehouden en er wordt evangelisatielectuur gedrukt. Vanuit dit instituut, dat nu reeds 15 jaar mag bestaan, zijn reeds 300.000 Bijbels verspreid. Daarnaast zijn er reeds miljoenen pamfletten en brochures gedrukt en verspreid in het inmens grote land dat India heet. Recent is er in één band de Spreuken, de Psalmen en het Nieuwe Testament uitgegeven. Daarnaast is er ook een Bijbel uitgegeven met een introductie op elk boek. Behalve dit instituut bevinden zich op de 'Hosanna Mount' ook een ziekenhuis waar speciaaal kankerpatiënten worden opgenomen en een inrichting waar meisjes verblijven die aan een bepaalde vorm van suikerziekte lijden. Het gehele project maakt deel uit van het zgn. Good Seminar Project India (GSPI).

Bestuur en directie van GSPI

Het bestuur van het GSPI bestaat uit een groepje ijverige christenen die enige bekendheid genieten in die omgeving. Als directeur van het instituut functioneert Prof. Joseph Pulikkunnel (14 april 1932). Zoals u kunt constateren heeft de directeur inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. Hij heeft zelfs reeds een poosje als gepensioneerde geleefd.

Het bleek echter dat niemand er rekening mee had gehouden dat de directeur op een bepaalde dag met pensioen zou gaan. Toen dat echter toch gebeurde, gaf dat veel onduidelijkheid en organisatorische problemen op de 'Mount Sion'. We kregen in Nederland het idee dat de zaken op de 'Hosanna Mount' wat vast dreigden te lopen. Dat was ook één van de redenen, waarom wij als bestuursleden van de RSI daar een bezoek hebben gebracht.

Vele gesprekken gevoerd

We hebben diverse persoonlijke gesprekken gevoerd met mensen die binnen de organisatie functioneren. We hebben met de leden van het bestuur vergaderd en natuurlijk ook diverse gesprekken met de directeur gevoerd over allerlei aspecten die het werk in India aangaan. Voor de mensen daar bleek het een hele bemoediging te zijn, dat er mensen uit het verre Nederland naar hen toe waren gekomen om hen te dienen met adviezen.

Een huisbezoek

We hebben naast deze noodzakelijke zakelijke gesprekken ook, als predikant en ouderling, een huisbezoek gebracht aan prof. Pulikkunnel. Hij heeft verschillende malen gezegd dat hij dat bijzonder op prijs heeft gesteld. Voor ons was het goed om te horen dat prof. Pulikkunnel mag weten dat ook hij alleen door genade zalig kan worden en daarvoor het zoenoffer van de Heere Jezus, gebracht op Golgotha, ter vergeving van zijn zonden nodig heeft.

Geestelijke aspecten

De geestelijke aspecten van het werk mochten in de gesprekken ruimschoots aan de orde worden gesteld. Want daar gaat het natuurlijk allemaal om. Daar is het voor opgezet en daarom s'teunen wij vanuit ons land hun activiteiten. Het was goed er te zijn en zo'n project in een land dat een heel andere cultuur heeft dan het onze, eens van nabij te zien.

De reis

Na een voorspoedige reis van bijna negen uur landden we in Bombay. Omdat we pas de volgende morgen door konden vliegen naar Cochin, hebben we de nacht in een hotel in Bombay doorgebracht. Het is echt niet moeilijk om aan een hotel te komen, want zodra je buiten het vliegveld komt, staan er diverse autootjes van hotels je al op te wachten. De chauffeurs wringen zich in allerlei bochten om je te overtuigen dat hun hotel wel zo ongeveer het beste is van het oostelijk halfrond. Daar wordt ook de prijs van het hotel bepaald.

In de late avond zijn we toen door een gedeelte van Bombay heen gereden. Het is er onvoorstelbaar druk. Alles scharrelt door elkaar heen. Het verkeer houdt links, maar als het wat beter uitkomt ook rechts, de grootste auto claimt de meeste rechten en een ieder gaat luid toeterend zijn weg. Als ik hier nog aan toe kan voegen dat vele auto's zonder licht rijden en de luchtvervuiling enorm is, kunt u zich de chaos zo ongeveer wel voorstellen. De meeste wegen zijn voor onze begrippen allemaal rijp om afgesloten te worden voor alle verkeer, maar worden ondanks dat zeer intensief gebruikt.

Aankomst in het hotel

Het hotel waar we terechtkwamen was voor onze begrippen bepaald niet luxe te noemen. Het bed was echter een prima alternatief voor de harde bank op de luchthaven. De prijs van het hotel was bij het vliegveld al bepaald, dus daar was verder geen discussie meer over. Wel over het kopje koffie dat ons extra was 'aangeboden'. Ds. Van Benthem was niet voor de eerste keer in India en dat was goed te merken. Hij verblikte of verbloosde nergens van. De prijs voor het kopje koffie werd door hem tot redelijke (een vijfde) proporties teruggebracht en ze waren weer dikke vrienden van ons. 's Morgens heel vroeg zijn we door het nu zeer rustige stadsdeel naar het vliegveld gebracht. Veel mensen bleken de nacht gewoon slapend op straat te hebben doorgebracht. De taxichauffeur slaapt in zijn vervoermiddel en de man, die overdag balletjes gehakt verkoopt, slaapt bij zijn karretje. Je mist op deze manier natuurlijk geen enkele klant en misschien is het, vanwege de hoge temperatuur in de nacht, wellicht buiten aangenamer dan binnen.

Naar Cochin

We waren vroeg genoeg op het vliegveld en ons toestel stond al klaar. Twee uur nadat we waren opgestegen, landden we in Cochin. Cochin is een middelgrote stad. Het heeft een vliegveld van waaruit vele binnenlandse verbindingen worden onderhouden. Zo'n binnenlandse vlucht in India is toch wel een bijzondere belevenis. Dat geldt niet voor het vliegen op zich. Wel voor allerlei zaken er omheen. Als we het vliegtuig instappen worden we op traditionele wijze (de namaste genoemd) door twee in Indiase dracht geklede stewardessen verwelkomd. Met de vingertoppen op neushoogte tegen elkaar gelegd worden we met een buiging begroet, ze kijken ons daarbij duidelijk en vriendelijk aan. In het vliegtuig krijgen we de 'Jordan Times' van 27 augustus aangeboden. Op de achterpagina blijkt een grote personeelsadvertentie van de onder ons bekende firma Baan te staan. We krijgen op ons verzoek een Europese maaltijd aangeboden die redelijk goed smaakt. Foto's mogen er blijkbaar in het vliegtuig niet worden gemaakt. Als ik het probeer, schiet één van de stewardessen naar voren om mij duidelijk te maken dat het verboden is. Wanneer we het vliegtuig verlaten staan ze in hun kleurrijke gewaden weer bij de uitgang. Vriendelijk buigend. Op het vliegveldje) van Cochin staat de penningmeester van het bestuur, dhr. Geevarghese, ons al op te wachten. Hij brengt ons in zijn autootje naar ons hotel. Cochin lijkt, veel meer dan Bombay, door andere culturen te zijn aangeraakt. Vele havensteden van de wereld hebben ooit belangstelling van de Nederlanders gehad. Dit blijkt ook voor Cochin het geval te zijn geweest. Onze voorouders hebben zich in 1653 in deze belangrijke havenstad gevestigd en hebben zich er hoofdzakelijk met de handel in peper beziggehouden. Er is in Cochin zelfs een Nederlands kerkhof aanwezig. Dat verbaasde ons natuurlijk wel. Cochin kent ook nog straten die een Nederlandse (bloemen) naam dragen.

In de St. Franciskerk die uit 1565 stamt zijn vele Nederlandse grafstenen te zien. Er bevindt zich ook nog een huwelijksregister van Nederlanders, vertelde ons één van de bestuursleden. Allemaal erg interessant natuurlijk, de tijd ontbrak ons echter om er eens te gaan kijken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 juni 1999

In de Rechte Straat | 16 Pagina's

Een bezoek aan India, een bezoek aan een andere wereld

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 juni 1999

In de Rechte Straat | 16 Pagina's