Jongeren vragen naar de weg

Muziek hoort bij de cultuur van een volk of van een groep. Cultuur heeft te maken met verworven en aangeleerd gedrag van mensen. Een gedrag dat van generatie op generatie wordt doorgegeven, overgedragen. Daar zit een lijn in. Een lijn naar het voorgeslacht. Als je die lijn doorsnijdt, worden mensen ontworteld. Dat is een heel belangrijk gegeven in het omgaan met elkaar.

Cultuur-traditie wordt als heel belangrijk ervaren. Het geeft zekerheid en geborgenheid. Het gaat hierbij om de totaliteit van het menselijk gedrag en de beleving om je heen. Alles heeft met alles te maken. De dingen kunnen niet losgemaakt worden van elkaar. Om een volk, een mens te kunnen begrijpen, moet je zijn culturele achtergrond een beetje kennen. Muziek en muziekbeleving is een onderdeel van de cultuur waarin mensen leven en alles beleven. Muziek en zang zijn middelen die God gegeven heeft om hem te dienen. Denk maar aan de Psalmen in de Bijbel, de koorzangers in de tempeldienst in het Oude Testament.

Muziek en zang zijn schitterende middelen om je geloof te bezingen. Gevoelens die soms moeilijk te verwoorden zijn, worden uitgejubeld in het zingen en musiceren. In de Bijbel kom je hierbij allerlei instrumenten tegen: harp, orgel, citer, fluit, trommel, cimbaal, trompet en bazuin en zelfs het 'tiensnarig' instrument. Allemaal instrumenten die een vaste plaats hadden in de cultuur van Israël en in de eredienst van God. De instrumenten die gebruikt worden en werden, zijn overal verschillend.

Bepalend voor de bruikbaarheid van een instrument is de maatstaf die de Bijbel hiervoor aanlegt. Van cultuur tot cultuur kan de waardering voor een bepaald instrument heel verschillend zijn. Zie die man in Staphorst genieten van het orgelspel en uit volle borst, met betraande ogen, meezingen: "Hij kan en wil, en zal in nood, zelfs bij het naad'ren van de dood, volkomen uitkomst geven". Zo heeft hij God leren kennen.

In een ander land zingt een neger bij zijn gitaar tot eer van die God, die hem uit de modder van de zonde verloste. Op Irian Jaya zingt een Papoea in zijn naakte zwarte huid over de wonderen uit de Evangeliën, terwijl zijn hand af en toe op de trom roffelt. Of die Schot, die tegen een orgel is, maar wel zijn doedelzak laat klagen. Of die Zwitser met zijn alpenhoorn….? Of een Rus in Siberië die bij zijn trekharmonica zingt…..?

God ziet het hart aan! Dat wil niet zeggen dat we een 'kerkstrijd' moeten maken van de vraag welk instrument we gebruiken. In de gemeente zal dat het orgel zijn met zijn volle ruisende tonen. Maar thuis en in andere samenkomsten kan dat net zo goed een ander instrument zijn. Wat gij doet, doe het al ter ere Gods!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen