Even parkeren

De hierbij afgedrukte brief vond ik vanmorgen in mijn e-mail brievenbus. Naam en adres zijn dus bij mij bekend. De schrijver weet dat ik deze uiting in ons blad plaats. Ik word soms stil en koud van de eenzaamheid die ik ervaar onder jonge mensen die binnen een kerk leven. Doen we met elkaar misschien iets helemaal verkeerd? Of zijn die jongeren helemaal van hun plaats? Is er in de Reformatorische kerken geen plaats voor open jongeren die met duizend vragen op ons afkomen? Ik reageer deze keer nog niet verder op deze brief. Misschien zijn er mensen onder ons die het schrijven herkennen en willen reageren? Dat mag. Maar dan liefst op e-mail: Dooye002@wxs.nl. Dit werkt voor mij wat gemakkelijker. Een brief mag ook hoor.

Hoi,

Hoi, Ik voel me een buitenstaander. Zolang ik de gordijnen voor de ramen dicht doe, weet ik precies wat geloof voor mij betekent. Ik weet dat de Heere Jezus mijn Zaligmaker is en ik weet dat de relatie met Hem fundamenteel is voor mijn leven. Maar als ik de gordijnen open doe, weet ik niet meer wat ik met dat geloof moet. Ik weet niet wat mijn geloof te maken heeft met mijn relaties. Ik heb geen flauw idee hoe ik mijn geloof moet verbinden met mijn relaties, bijvoorbeeld met mijn collega's. Geloof is een soort persoonlijke hobby en ik word er uiteraard in gerespecteerd. Maar ondertussen zie ik het enorm fout gaan in deze maatschappij. Een samenleving zonder een geestelijke samenhang valt uit elkaar. De Bijbel geeft me het kader om het te kunnen zien. Maar hoe breng ik dit over op anderen. Ik weet het niet. Ik sta erbij en ik kijk ernaar. Ik voel me hierbij ook niet gesteund door de kerk. Dat zou toch de plaats moeten zijn waar mensen leren over hun geloof te spreken. Voor mij is juist de kerk de plaats waar me dat is afgeleerd.

Ik ben te vaak, met name door ambtsdragers, niet begrepen, de grond in getrapt en gekwetst, toen ik iets probeerde te verwoorden van wat er van binnen bij me leefde. En doordat ik gekwetst ben, durf ik me nu niet meer te openen. Daarom sluit ik maar weer de gordijnen, om mezelf te kunnen zijn.

Een wat verwarde brief? Wat onduidelijk? Lees dan ook het artikel van Reijertje, elders in dit nummer van ons blad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen