Roeping of leiding

Aan de andere kant ging mijn hart veel meer uit naar de mensen buiten de kerk. Maar ik wist dat toen (rond 1960) echt geen plaats te geven in ons kerkelijk gebeuren (Gereformeerde Gemeente). Juist door deze worstelingen in mijn eigen leven, spreekt het geworstel van anderen mij vaak zo sterk aan. Eén ding heb ik geleerd: "Laat je niet leiden door wat een ander zegt." Die voelt jouw 'roeping' niet. Hij weet alleen 'hoe het hoort' en 'hoe het moet gaan'. Maar de Heere weet hoe Hij met jou om moet gaan om je op het plekje te brengen waar Hij je hebben wil. Daarin mag je niet 'lijdelijk' zijn. Zoek, bid, worstel bij de Heere om jouw weg te mogen zien.

Uit het leven

Deze keer een paar stukjes uit het leven van mensen die uit de praktijk van hun leven vertellen over het 'geroepen worden door de Heere God voor werk in Zijn Koninkrijk'. Beide getuigenissen zijn echt gebeurd, alleen is alles zo geschreven dat u de personen niet kunt herkennen.

De ene is heel jong en staat aan het begin van het leven, met een heleboel vragen, de ander is meer dan twintig Roeping of leiding jaar in het werk bezig. We hopen in het volgende nummer verder te gaan over de leiding van de Heere in je leven. Let er eens op hoe de Heere in beide gevallen Zelf op het werk in Zijn Koninkrijk 'aanstuurde'. Bij de één door eenvoudig een weg te gaan door middel van de Bijbel, bij de ander door bijna met een hoorbare stem te spreken. Maar het gevolg is hetzelfde: Gaan! Met blijdschap, al is het moeilijk, al word je niet begrepen. Gaan! Al zie je soms zelf de weg niet helemaal voor je. Gaan met open ogen en opgeheven hoofd. Ziende op de Koning, Die het zo waard is om gediend te worden, maar Die het ook zo waard is om voor Hem te werken, alle dagen, alle uren van je leven.

Citaten uit een gesprek met Henk:

Mijn vraag aan Henk: "Heeft de Heere jou heel nadrukkelijk geroepen voor het werk in Zijn Koninkrijk?" Zijn antwoord was helder en duidelijk: "Ja!" En toen kwam heel in het kort zijn verhaal: "Ik was 17 jaar toen de Heere mij stil zette. Dat ging heel aangrijpend. Ik was in de kerk en kreeg daar een soort hartstilstand. Het vlamde door mij heen: Over vijf minuten sta ik voor die grote troon van God. Wat moet ik clan zeggen? O God, geef mij nog een kans om mijn leven te veranderen. Tegelijk nam ik me heilig voor om nooit meer in het oude spoor te komen. Het oude lied uit de Hervormde bundel: "Leidt vriendlijk Licht, mij als een trouwe Wacht" jubelde vaak in mijn hart. Maar wat heeft het lang geduurd voor ik de Heere Jezus kende als mijn levenslicht. Maar die dag kwam ook. Er kwam zekerheid: Ik had de Heere lief, omdat Hij mij liefhad."

"Eigenlijk had ik toen een nieuw probleem: ik was vaak zo blij! Ik dacht dan: dat kan niet, te blij is niet goed. In die tijd werd de Bijbel mijn absolute levensboek. Lezen, lezen, lezen, om Gods antwoord te weten in mijn zielssituatie. Lezen van Jezus, mijn Redder! Op een nacht was het net of ik wakker gemaakt werd, net alsof er iemand tegen me zei: "Jij wordt predikant!" En tegelijk wist ik: ik ga in Frankrijk zoeken waarom de ene kerk groeit en de andere niet. Ik had door mijn studie contacten met dat land. Ik ben ook inderdaad gegaan en die tijd werd de bevestiging van mijn verlangen.

Mijn familie kon niet, wilde niet geloven dat ik tot geloof gekomen was. Hoe kan dat nou? Zo, door alleen maar te bidden en in de Bijbel te lezen….? Maar de één na de ander in mijn familie kwam ook tot geloof. Mijn vader het allerlaatst…. Ik heb mijn weg gezocht door campingwerk, evangelisatiewerk in de stad, maar later ben ik, meer gericht, theologie gaan studeren. Nu heeft de Heere God mij een belangrijke plaats gegeven in het werk in Zijn Koninkrijk. En het oude lied blijft mijn dagelijks gebed:

Leidt vriendelijk Licht, mij als een trouwe Wacht
Leidt Gij mij voort
'k Ben ver van huis en donker is de nacht
Leidt Gij mij voort
Schoon ook de toekomst mij
verborgen zij
Licht stap voor stap mij met Uw
schijnsel bij.

Citaten uit een brief van Bart

"Ik wilde heel graag naar de bijbelschool. "Maar," vroegen een aantal mensen mij, "heb jij wel een roeping voor het werk in Gods Koninkrijk?" Als pas bekeerde had ik nog helemaal nooit over die vraag nagedacht. Ik wilde gewoon graag de Bijbel bestuderen om die later aan anderen uit te leggen. Ik had het Woord van God liefgekregen. Maar een roeping?! Ik zat er een beetje mee in mijn maag…. Wilde de Heere wel dat ik naar een bijbelschool zou gaan? Zou Hij me wel willen gebruiken als ik straks klaar zou zijn met mijn studie? En… wat is dat eigenlijk, roeping hebben? Ik vertelde de Heere over mijn twijfels en vragen en Hij verhoorde mijn gebed. In de Bijbel stuitte ik op een tekst in de brief aan de Filippensen: "Het is God die in u werkt, beide het willen en het werken, naar Zijn welbehagen" (2:3). De Heere liet me zomaar zien dat Hij het verlangen in me had gelegd. Wat een heerlijk wonder! Maar wat een stormen kwamen er ook op me af! Later las ik in de eerste brief van Paulus aan Timotheüs: "Dit is een getrouw woord; zo iemand tot eens opzieners ambt lust heeft, die begeert een treffelijk werk" (3:1). Ik wist dat de Heere tegen me zei: "Als je een verlangen hebt om in Mijn Koninkrijk aan het werk te gaan, dan mag je daar blij mee zijn. Zet je er voor in!"

"Mijn roeping naar de bijbelschool begon pas na mijn bekering, met een diep verlangen om God te dienen. Ik kreeg geen briefje uit de hemel met: "Je moet evangelist worden" of "Je moet bijbelvertaler worden". En nu nog, na anderhalf jaar studie, weet ik niet waar ik kom te werken. Maar de belofte die God me gaf, aan het begin van de opleiding, geeft houvast: "Dus krijg ik van Mijn plicht, o God, een klaar bericht" (Psalm 19:6 berijmd). De Heere Die in mij het 'willen' bewerkte, zal ook het 'werken' geven. Hij voltooit Zijn werk! Hij gaf mij al een vriendin die ook liefde tot dit werk heeft. Hij zal mij ook verder leiden. Wilt u voor mij (voor ons) bidden? We beginnen nu ook met taalstudie."

Naschrift

Als ik terug zie in mijn eigen leven, dan herken ik zoveel van de worstelingen van deze twee mensen. Wat kan het stormen in die 'begintijd'. Wat kun je heen en weer geslingerd worden….Wat kun je je onbegrepen gevoelen. Wat kan alles op je afkomen… Wat kan de duivel je bespringen met allerlei afwerende gedachten. Wat word je door je eigen gedachten en verlangens vaak allerlei kanten op getrokken.

In die tijd schoot er bij mij maar één ding over, eigenlijk twee: lezen in Gods Woord en mijn vraag elke dag, elk uur maar weer bij de Heere neerleggen. Wat waren er een gouden uren en gouden dagen. Zomaar in de kerk, zomaar thuis, zomaar onder je werk. Uren heb ik door mogen brengen heel dicht bij de voeten van de Heiland. Wat is Hij me toen lief geworden! En wat heeft Hij later mijn leven geleid naar de plaatsen waar ik heb mogen werken.

Dan is het wonderheerlijk om terug te zien op die leiding. Op dat 'sturen' van mijn leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen