Mucho Gusto….

Professionele vorming

Op 6 januari 1932 werd ik geboren in Rotterdam. Ik vertrok er op mijn 17e jaar. Toen ik 24 jaar was kwam ik (inmiddels gehuwd) er weer terug en wel in hetzelfde huis waar ik mijn jeugd had doorgebracht. Ik had drie maanden eerder mijn opleiding tot verpleegkundige A (ziekenhuis) en B (psychiatrie) afgerond en een aanstelling als l e verpleegkundige bij de Geneeskundige Dienst van Den Haag ontvangen. Ik heb daar 8 jaar lang met veel genoegen mogen werken. Als ambulance verpleegkundige kwam ik met allerlei aspecten van een grote stad in aanraking. Het ging daarna van het een naar het ander: hoofd van de medische dienst van 'Valkenheide' in Maarsbergen, adjunct-directeur van het ziekenhuis in Coevorden, studeren aan het Veeger Instituut in Nijmegen, adjunct-directeur van het Boerhaave ziekenhuis en verpleeghuis 'Sonnevanck' in Harderwijk. Later kwam daar nog het streekziekenhuis in Gorinchem bij, waar ik directeur mocht zijn. Belangrijk? Och… maar je gaat die weg wel.. en je leert in die weg ook het leven wat kennen.

Geestelijke vorming

Inmiddels waren onze kinderen geboren. Grote gebeurtenissen binnen het huwelijk. Gelukkig is een mens immers niet alleen werker in de maatschappij, maar ook man en vader in zijn gezin en mag hij behoren tot een deel van de gemeente van Christus. Voor mijn geestelijk leven is Harderwijk heel bepalend geweest. Ik zou daar nog de plaats aan kunnen wijzen waar ik de Heere heb mogen ontmoeten als ook mijn Borg en Zaligmaker. Zo'n plaats vergeet een mens niet meer. Ik heb in die jaren ook de catechetenopleiding in Zeist afgerond. Hier werd ik ook voor het eerst tot ouderling verkozen in de Christelijke Gereformeerde kerk. Later heb ik in datzelfde ambt mogen dienen in de gemeenten Leerdam en Veenendaal.

Confrontatie met het leven

Het leven had mij inmiddels ook wel geleerd dat je zonder de Heere niets wezenlijks hebt op de aarde. Ik heb in mijn leven veel mensen in nood en ellende gezien. De Heere plaatste echter ook mensen op mijn weg die op hun ziekbed mochten getuigen van de enige troost die er is in leven en in sterven. Ik voelde me dan bevoorrecht boven vele anderen die daar in het leven van alle dag nauwelijks mee in aanraking kwamen. Ik spreek wel eens over mijn Gorkumse tijd. In veel opzichten is het een moeilijke tijd geweest. Echter, juist in die moeilijkheden heb ik de zegen van de Heere mogen beleven. Daarom: Gorkum was een goede tijd.

Met dit leven achter mij, mocht ik in 1993 toetreden tot het bestuur van de Stichting 'In de Rechte Straat', waarvan ik in 1996 tot voorzitter gekozen werd. Wat een verrijking en vreugde is het om na een heel vol leven nog enige jaren op deze wijze werkzaam te mogen zijn in Gods Koninkrijk, zowel in binnen als in (het verre) buitenland. Met verwondering en blijdschap mogen we als bestuur de daden van de Heere in ons werk aanschouwen. De Heere heeft ons in dit werk rijk willen zegenen. Die zegen maakt rijk (Spreuken 10: 22a). Ik wens u allen die rijkdom van harte toe."

Het zijn onvergetelijke dagen, waarop het Woord van God centraal mag staan. Ook dagen waarin het persoonlijk 'geloven' heel nadrukkelijk aan de orde komt. Sprekers uit verschillende Reformatorische kerken leiden de deelnemers in, in de geheimen van het Evangelie van Jezus Christus, maar ook in de taak van het 'getuigen'. Op deze conferenties worden gemeenteleden toegerust voor hun taak naar buiten. Bovendien is er ook ruim gelegenheid om met elkaar van gedachten te wisselen over de zaken van het 'Koninkrijk der hemelen'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen