Fotoalbum van 'In de Rechte Straat'

Spontane gastvrijheid

Heel boeiend was ons bezoek aan Peru in 1998. We kwamen van de ene verbazing in de andere terecht. Verschillende keren hebben we pas als we op een vliegveld aankwamen contact opgenomen met mensen in die plaats. Heerlijk was het om die spontane gastvrijheid te ervaren. Het was ook bijzonder prettig om te merken dat iedere gemeente ons Spaanstalige blad kent. Als we ons voorstelden als mensen van 'En la Calle Recta' dan wisten ze meestal direct wie we waren. De gesprekken kwamen dan gelijk op gang. Enkelen herinnerden zich zelfs een artikel dat ik een paar jaar geleden geschreven had.

Drie dagen in de kerk

Bij ons verblijf in Cusco, in het zuid-oosten van het land hadden we een heel avontuur zonder dat we dat op dat moment zochten. Mijn vrouw en ik liepen in de stad te zoeken naar een Nederlandse vrouw die in die stad een kinderhotel heeft. We wisten haar naam, maar verder niets. Tijdens onze zoektocht kwamen we bij een kerk terecht: 'Iglesia Evangelica Peruana'.

De deur stond open en binnen bleken een driehonderd indianen uit de bergen samen te zijn. Er was een ontmoeting van drie dagen in de kerk. Slapen en eten was inbegrepen. Sommigen hadden twee dagen moeten lopen om hier te komen. Maar ze hadden het er voor over! Wat heerlijk om zo in die groep opgenomen te worden. We konden niet spreken met elkaar omdat we op dat moment geen tolk bij ons hadden. Maar met gebaren en vingers kwamen we toch een heel eind. We moesten mee-eten, we moesten meezingen, we moesten wat zeggen etc. etc. Het werd een compleet feest, dat ziet u wel op de foto's. De volgende dag zijn we met de hele groep wezen eten bij hen. Wat een belevenis, wat een onderlinge liefde en verbondenheid. Elders in dit blad vindt u nog een foto van een schrijvende jongeman. Dat was ook hier in de kerk. Hij zal ons Spaanse blad vertalen in de taal van de indianen daar. Bid voor deze mensen! Ze leven onder de meest armoedige omstandigheden. Ze hebben het echt arm. Velen van hen kunnen niet lezen. Anderen lezen hen voor uit de Bijbel. Zo groeit de gemeente van Christus wereldwijd.

Terug met een Bijbel rijker

Als u de busmaatschappij heeft uitgezocht en de vertrektijd, zijn we tot overmorgen bereid u daar af te zetten." Ze kozen eieren voor hun geld. In de kerk had de vrouw van de dominee zich pastoraal over hen ontfermd. Eén meisje kon lezen. Ze hadden het Evangelie leren kennen, wat zal het doen in hun leven? We mogen bidden en hopen! De volgende dag bracht ik ze naar het busstation. Ze bedankten en scheepten in. Een illusie armer, maar ook een ervaring en een Bijbel rijker geworden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen