Volharden in de leer…

Het begin van het Handelingenboek is heel boeiend en heeft de eeuwen door de mensen sterk aangesproken. Een keer wegdromen met de gedachten bij die wondertijd…dat kent iedereen wel.

Juist daarom is het heel goed om er eens op te letten wat er in die tijd, in die glorietijd nou precies aan de hand was. En dan kunnen we een heleboel dingen zomaar opnoemen: ze kwamen steeds bij elkaar, ze deelden hun goederen, ze aten samen, er was vreugde en eensgezindheid, alles was van iedereen. Heerlijk toch?

Maar let eens op onze tekst. Er staat ook bij: "Zij waren volhardende in de leer van de apostelen". Volharden is een voluit bijbels woord.

Wat mij dit jaar bij de bijbellezingen rond Pinksteren zo opviel, was dat het woordje 'volharden' hier verbonden is aan 'de leer der apostelen'.

De 'leer' staat niet zo hoog aangeschreven vandaag. Je hoort nogal eens zeggen: "Wij hebben de Bijbel en wij houden ons aan de Bijbel." Men wil dan zeggen dat men de Bijbel alleen gebruikt en verder niets.

Dat klinkt voor velen heel aantrekke lijk. Maar of het bijbels is om zo te denken weet ik niet. De eerste gemeente hield zich met nadruk aan de leer van de apostelen. Wat de apostelen hen predikten, d was voor hen heilig.

Zo heilig dat ze er in volhardden. Ze beten zich er in vast, ze zagen het als hun levensredding. Wat wordt in onze tekst met 'de leer' bedoeld? De sprankelende prediking van het Evangelie van Jezus Christus. In die prediking ging Jezus leven, zag je Hem als het ware voor je staan. Met Zijn doorboorde handen, met Zijn doorstoken zijde. In die prediking kwam je zelf als mens, als zondaar, tevoorschijn. Tegen de Joden zei Petrus op de Pinksterdag: "Gij hebt Jezus gedood."

Onder die prediking ontstond een diep buigen voor God, maar ook een steeds intenser zoeken naar vergeving van zonden en nabijheid van God.

Een diepere verbondenheid met de Opgestane en een sterker leven uit de Geest en door de Geest.

Op de verkondiging van Jezus' Naam gingen ze God groot maken en loven en prijzen. Wat de apostelen hen predikten vulde hun leven totaal. Ook doordeweeks. Onder de prediking van de apostelen was Jezus heel dichtbij. Ze zagen Hem met hun geloofsoog. Kent u dat ook?

De 'leer der apostelen' was het hart van de kerk. En dat is het nog. Zonder de 'leer der apostelen' is de kerk dood, is alles dood. Maar bedenk wel dat de leer der apostelen iets heel anders is dan een dor rijtje met leerstellingen. Zij is de heldere verkondiging van Jezus' leven en sterven om zondaren zalig te maken. De heldere verkondiging van de heilsfeiten.

Dit zijn geen dorre rijen met wetten en voorschriften, maar heldere openbaringen van Gods liefde tegenover verloren mensenkinderen. Als op de Pinksterdag volhard wordt in de leer, dan is dat geen dogma-leer, maar een hemelse muziek die klinkt in de oren van mensenkinderen die Jezus hebben leren kennen als hun Zaligmaker. Mensen die zonder Hem niet meer verder willen. Die zonder Hem niet meer kunnen. Die ook elke dag meer over Hem willen horen en onderwezen willen worden over hoe ze Hem kunnen dienen.

Wat een heerlijk iets als we zover zijn gekomen in het geloof! Zover, dat ons hart naar de Heiland uitgaat, dat onze zielen alleen door Zijn Woord gevoed kunnen worden. Als er nog één verlangen in ons leven is: leven tot eer van Hem Die mij kocht met Zijn bloed. Dan kunnen we anderen winnen voor Zijn dienst.

Hoever is het bij u en bij jou?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen