LEZERS VRAGEN

Er is veel verheugends te doen op het terrein van het geloof!

Dagelijks komen er mensen tot bekering. Als je op zondagmorgen in de kerk zit mag je weten dat er op diezelfde zondag nog zo'n 6 a 700.000.000 mensen naar een dienst gaan waar de Naam van de Heere Jezus genoemd wordt. Al is het misschien vaak onder een deksel of op een heel verkeerde wijze.

ook gevaarlijk

Toch is er ook veel gevaarlijks aan de hand. Met name in Nederland neemt dit ernstige vormen aan. Er is duidelijk een naar elkaar toegroeien van christelijke kerken. Dat lijkt heel verheugend. Het is ook beslist noodzakelijk dat christenen elkaar liefhebben en met elkaar optrekken op de korte weg door het leven. We zouden als christenen een geweldige uitstraling moeten hebben.

Maar als je goed je oren en ogen openzet, kom je tot de conclusie dat er eigenlijk iets heel vreemds aan het gebeuren is.

Alles reikt elkaar de hand. ledereen kan samen doen met de ander. Allerlei probleemgevallen worden gewoon vergeten en we richten ons met elkaar op dat ene: samen doen, denken, werken, sterk zijn, zonden belijden, samen strijden tegen abortus en euthanasie. Rooms-katholiek, reformatorisch, evangelisch en charismatisch. Hoe komt dit alles toch? Is er wezenlijk zoveel veranderd dat dit allemaal kan? Is het werkelijk allemaal hetzelfde? Is de paus anders gaan denken? Dat zijn vragen die momenteel in steeds sneller tempo door de hoofden van duizenden mensen draaien.

gaat het goed?

Het gaat zo goed. We komen allemaal dichter bij elkaar. Hier heb ik naar verlangd, elkaar de hand geven en met elkaar praten. Meer eenheid. Wat een wonder….

Toch is er een ontzaglijk groot gevaar in deze ontwikkeling.

Er is een hunkerende honger naar eenheid. Eenheid en liefde zijn diepe verlangens in de mens. Verlangens die bespeeld kunnen worden. Verlangens die in het begin van het mensenbestaan uitmondden in het bouwen van de toren van Babel (Genesis 11). Deze drang kan zo sterk worden dat alle andere dingen er voor opzij moeten. Vaak zelfs de waarheid!

We belijden samen onze zonden tegenover elkaar, rooms-katholiek en protestants. Maar Rome herroept niets van Trente. Reformatorischen blijven bang voor evangelischen en omgekeerd. Toch gaan we samen op de knieën om te bidden, we verootmoedigen ons en we smeken God om Zijn Heilige Geest en om Zijn liefde.

Prachtig!

Maar blijven we bij dit alles aan de grondwaarheden vasthouden: wij liggen verloren in Adam. We kunnen onszelf nooit uit deze nood verlossen. Nehemia (zie Nehemia 1) buigt zijn hoofd (in stilte) en belijdt de zonden van zijn volk en van zichzelf voor God. Hier komt schuld naar voren.

Velen laten deze waarheden los en zoeken alleen maar eenheid.

Dat is de ene kant van onze tijd. Een zucht naar eenheid, maar bang om over de diepe waarheid te spreken.

New Age

In hoeverre is er bevruchting vanuit het New Age-denken aan te wijzen? Het denken van de moderne tijd: allemaal gelijk, allemaal hetzelfde, leder in zijn wezen laten, maar samen sterk zijn en lief zijn voor elkaar. Als je de juichtonen hoort klinken in die hoek, dan word je stil. Dan moet je nadenken.

De Bijbel zegt ons dat het gaat om wedergeboorte, bekering, geloof en heiliging van het leven. Maar de Bijbel zegt daarbij dat dit alles alleen kan bestaan door het werk van de Heilige Geest en het geloof in Jezus Christus als de enige Zaligmaker.

het tweede gevaar

Dat is net zo groot als het eerste: een zucht naar het vaststellen en verankeren van een "eigen identiteit", waarbij vaak helemaal niet de bijbelse normen worden gehanteerd. Men is geheel in bezit genomen van de idee van een eigen speciaal recht van bestaan ten opzichte van alle andere kerken en richtingen. Alles wat niet 'bij ons' hoort is verkeerd. Deze drang kan zo ons denken gaan vervullen dat we geen anderen meer willen of kunnen zien. Zelfs het zicht op het Evangelie en het zicht op genade gaan geheel verloren, met alle vreselijke gevolgen van dien.

in Gods ogen

Voor God tellen de grenzen niet die wij gemaakt hebben, maar toch staat er weieens in de Bijbel dat we ons af moeten scheiden van dwaalleraars. Dat we (vooral in de eindtijd) moeten waken voor wolven in schaapskleren. Bij alle verlangen naar eenheid en samen belijden zal in de eerste plaats rechtop moeten blijven staan wat Gods Woord ons aanwijst. Dat wil de HEERE onze God!

Verder is het een uitgemaakte zaak dat alle eenheid die wij bewerken nog niet een eenheid is die in Gods gunst staat.

En weet u, onze keiharde identiteit stelt voor God niets voor. Wij kunnen strijden voor de waarheid, maar God Zelf houdt Zijn werk in stand. Hij laat Zich niet in het harnas van een bepaalde gemeente duwen en Hij laat Zich niet manipuleren naar een grote eenheidsmassa. Hij gaat de weg die Hij ingeslagen is:

Jezus Christus de Gekruisigde, als Weg tot behoud.

Hij begint bij de enkeling en uit de enkelingen die voor Hem buigen en hun zonden belijden vormt Hij de eenheid van de christelijke kerk. Die kerk die straks zal juichen: "Door U, door U alleen, om het eeuwig welbehagen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen