Over klaag- en lofzangen

Wat een klaagzangen en wat een negatieve berichten waaien er steeds weer naar ons * over als het gaat over de kerken. De christelijke kerken nota bene! U behoeft slechts dit nummer van ons maandblad open te slaan en u ziet de cijters en gesprekken die dit alles benadrukken. Zorgen, moeiten en verdriet, binnen de muren van de kerk.

En toch: Jezus leeft! Zouden we daar misschien te weinig aan denken in onze dagen?

Zouden we misschien teveel op aantalten en vorderingen zien? ts misschien ons rationalistisch denken heel verkeerd?

Met Kerstfeest dachten we nog aan zingende engelen en met een schuin oog hebben we misschien gekeken naar de oude Anna en Simeon… maar toen kwam het nieuwe jaar met al zijn beslommeringen en de aandacht voor de kerkelijke gebeurtenissen valt weg. Heeft u nog nagedacht over het lijden en sterven van de Heiland? Ztjn bittere nood in Gethsémané en voor Pilatus. Maar ook zijn vreselijke smarten toen Hij het uitriep: "Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?" Je hart krimpt ineen als je erover denkt….

Maar toch: daar ligt nu het fundament van Pasen, daar ligt ook het fundament voor onze zaligheid. De lijdende en daarna stervende Jezus, betalende voor de schuld van de Zijnen. Zo ging Hij de dood in. Daarom stierf Hij. Het jubelde over Golgotha: Tiet is volbracht!"

De schuld betaald, de straf voldragen. De weg naar God weer open.

De Paasmorgen was de goedkeuring van God de Vader: "Mijn Zoon, kom uit!"

Bevende vrouwen, vluchtende wachters, sprekende engelen…de Heere is waarlijk opgestaan. Wat een wonder als dat eens tot je hart mag doordringen. Als je daar eens door bemoedigd mag worden, midden in de stormen van het leven. Jezus leeft. De Gestorvene leeft. De Heiiand, de Redder, de Zaligmaker voor zondaren. Dan zou je het iedereen wel in duizend toonaarden willen toeroepen.

De Heiland Zelf heeft Zijn discipelen heel bemoedigend toegesproken: ik ben met ulieden, al de dagen…."

Ook de dagen van 1997, ook de dagen van deze week. Ook op de dag van morgen, waar u zo tegenop ziet. Ook vannacht als het weer donker wordt. Ook als het in de kerk zo stormt en als zovelen de kerk de rug toekeren. Ik ben met ui Wim, Henk, Wilma, Irene, Martijn….en hoe u ook heten mag. Hij heeft het beloofd bij u te zijn. Bij u die de weg niet weet. Bij u die alles tegen hebt, bij u die vreest en beeft voor Gods majesteit.

"Ik ben met u".,.is dat niet genoeg? Dan kun je toch weer verder? Op zoek naar hutp, op zoek naar de Verlosser, op zoek naar God. Ik ben met u, al de dagen, Dat is net zo lang als je leeft. Pasen, de vreugdejubel over alle nood heen?

JA!

We geloven in een levende Chrislus. En als de heie wereld zucht in zware nood, dan mag de gemeente van Christus het hoofd opheffen en zeggen, de één tegen de ander: "Jezus leeft!"

Kent u Hem al?

Als uw Zaligmaker, uw Verlosser..

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen