GETUIGENIS uit de eerste jaargang

Mijn ouders zijn op hun manier zeer gelovige mensen. Het I wemelt van de paters, broeders, zusters, enz. in de familie.

U begrijpt wat het voor hen betekent, dat een van hun kinderen het verkeerde pad opgaat en ketter wordt en naar de hel gaat, niet op gewijde aarde begraven wordt enz.

Ik zal in het kort uiteenzetten hoe ik tot het protestantisme gekomen ben.

Op 1 maart kreeg ik een baan op het stadhuis. Daar leerde ik mijn vriendin kennen. Toen ik er een week of drie was vroeg zij mij, of ik bij haar belijdenis aanwezig wilde zijn. Ik stemde daar grif in toe. Toen ik dit aan mijn ouders vertelde, heb ik er ruzie om gehad. Niettemin ben ik toch gegaan. Wat dat voor mij betekend heeft, kan ik niet onder woorden brengen. Die eenvoud, de overtuiging. Het heeft me zo gegrepen dat ik spoedig ook de protestantse kerk ging bezoeken.

Ongeveer een half jaar lang ging ik eerst naar de R.-K. Kerk en daarna woonde ik de protestantse dienst bij. Na een half jaar kon ik het niet meer. Thuis waren ze er nog niet van op de hoogte. Tot diezelfde vriendin met Kerstmis 1956 bij ons thuiskwam en wij kerstliederen zongen. Het is mijn vader toen opgevallen, dat ik de gezangen uit haar boekje haast nog beter meezong dan die uit de r.-k. parochiebundel. Toch heeft hij toen nergens over gesproken. Misschien was het erg laf van mij om zo te handelen, want het was één en al liegen en bedriegen wat ik deed. Als ik van de kerk ergens naartoe moest, ging ik, om bij mijn ouders geen argwaan te wekken, inderdaad uit huis, maar dan naar een collega of zoiets. Als mijn ouders vroegen: "Waar ben je naar de kerk geweest?", noemde ik maar wat op. 't Ergste van al was: mijn ouders hadden het grootste vertrouwen in mij en zouden nooit twijfelen aan hetgeen ik hen zei. Maar eens barstte de bom toch. Het was een week voor Pasen 1957. Mijn moeder had me uitvoerig verteld dat zij naar het Begijnhof was geweest en dat het zo plechtig was. Het enige dat ik er op kon zeggen was: "Och". Even later kwam mijn moeder achter mij aan. Toen wist ik wat er ging komen. Zij vroeg me: "Ben je vanmorgen naar de kerk geweest?" Ik antwoordde: "Ja". Dat was de waarheid. Daarna vroeg zij mij: "Naar welke kerk?" Ik antwoordde: "Naar de Oranjekerk…." Moeder was er kapot van. Toen zij nog hoorde dat ik mijn Pasen niet zou houden, was er geen huis meer te houden. Hard gillend holde zij de kamer in. Als een krankzinnige. Ze ging vreselijk te keer; ze bracht me liever op staande voet naar het kerkhof. Zoiets had ze me al eens eerder gezegd, toen ik verkering had met een protestantse jongen. Dat heb ik me toen zo aangetrokken, dat ik hem voor mijn ouders heb opgegeven.

Maar wat er nu ook nog mag gebeuren, nooit geef ik het protestantse geloof voor mijn ouders op.

In het begin was de toestand thuis ondraaglijk. Ik heb ze toen gezegd dat het mij beter leek dat ik het huis uitging. Dat vonden zij vreselijk en ze zijn toen veranderd; er werd weinig meer over gesproken. Totdat ik hen in september 1957 vertelde dat ik naar catechesatie ging. Ze begonnen weer zo te schreeuwen. Maar ik kan niet anders, ik heb Jezus liefgekregen.

Ziekte Leida

Leida Florijn, onze boekhoudkundig medewerkster, is al sinds januari ziek. Helemaal buiten haar schuld heeft ze een aanrijding gehad. Er is iemand van achteren op haar auto gereden terwijl zij stopte voor oranje. De arts heeft geconstateerd dat ze een whiplash heeft en voorlopig niet zal kunnen werken. We wensen haar veel sterkte toe in deze omstandigheden en hopen dat ze spoedig hersteld zal zijn.

Ook voor het kantoor brengt dit de nodige zorgen met zich mee. Gelukkig hebben we enkele vrijwilligers gevonden die bereid zijn de boekhouding te doen en abonneewijzigtngen in te voeren. Ook hebben we sinds vorige week hulp van een uitzendkracht.

We doen ons best om alles op kantoor zo goed mogelijk te laten verlopen. Helaas is het ons sinds januari niet gelukt bedankbrieven voor giften te sturen. Onze excuses hiervoor. We doen ons best deze zo spoedig mogelijk weer te verzenden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen