RONDOM DE KERK

We hadden ons er op voorbereid om tegen Kerst een folder te verspreiden in de omgeving van onze kerk. Een uitnodiging voor iedereen om de kerstzangavond bij te wonen.

Een tweehonderd huizen die het dichtst bij de kerk staan zouden we een kaars met daaraan een uitnodiging geven.

Op de afgesproken zaterdag kwamen we met 15 mensen bij elkaar in de kerk. Na een opening met bijbellezing, meditatie en gebed werden de wijken verdeeld en gingen we op pad. Netjes de blaadjes in de brievenbussen. "Kerstfeest 1996…. toch nog liefde?"

Op dezelfde dag nog kwam er een telefoontje: "Mijnheer, ik heb op straat een blaadje gevonden met een uitnodiging voor uw zangavond in de kerk. Mag ik ook komen? Ik ben drugsverslaafd. Ik heb niets met Kerst…".

"Natuurlijk mijnheer, heel hartelijk welkom", was het antwoord.

Op de bewuste avond kwamen de mensen binnen. Wat een wonder: een stuk of 15 vreemden hadden de uitnodiging aanvaard!

Ook de drugs-meneer was er. Hij mocht het Evangelie horen. Een Boodschap ook aan hem. Ik sprak na afloop nog even met de mevrouw die hem begeleidde. Ze zei: "O meneer, iedereen zegt dat deze jongens zo vreselijk zijn. En het is helemaal niet waar. Ze hebben niet ver van mij een verblijf onder een brug. Ik ga daar vaak naartoe. Ik breng ze dan wat koekjes of een paar appeltjes… en altijd zijn ze vriendelijk tegen mij. Jezus roept hen toch ook?!" Ik was stil… Jezus roept hen toch ook?… Het klinkt nog vaak na in mijn oren.

Weet u, dat is werkelijkheid. Ook naar hen gaat de boodschap van het Evangelie uit. Brengt u het bij hen? In hun vaak barre omstandigheden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen