Amsterdam, donderdag 2 februari 1961

De bijeenkomst werd gehouden in de Chr. Geref. Eben-Haezer Kerk aan de Lauriergracht van Amsterdam-West.

Ds. Nieuwenhuize, predikant van de N.H. Kerk, opende deze bijeenkomst. Vervolgens sprak een voormalige r.-k. leek, de heer E.RA. Luttger.

Zijn toespraak droeg als titel: "Het was toch de stem van Jezus die mij riep". Hij was als kind opgegroeid in een r.-k. gezin, met de r.-k. leer. Zijn vader was een Lutheraan en afkomstig uit Duitsland en hij trouwde met een r.-k. vrouw uit Nederland. De kinderen uit dat huwelijk geboren kregen een r.-k. opvoeding.

Vaak lag hij als kind voor het Mariabeeld om vergiffenis van zijn zonden. Alles mocht men aan Maria zeggen, maar Maria zei nooit iets terug.

Zondags moest je naar de mis op straffe van doodzonde. Vaak ging ik naar de kerk, achter er in en voor er weer uit, zodat je thuis kon zeggen dat je naar de kerk was geweest. Op 19-jarige leeftijd wilde ik de wereld in om te genieten van het leven: dans, meisjes, drank en dobbelen. Ik had, zei men, veel geluk en daarom ging ik in de loterij spelen. Ik won de ƒ 100.000,- en dus kon mij niets meer gebeuren. Ik trouwde met een protestants meisje, hetgeen niet kon. Een neef van mij, die r.-k. priester was, wist een oplossing. Mijn vrouw moest met mij naar de R.-K. Kerk. Dat wilde ik niet, evenmin als naar de protestantse kerk, waarvan mijn vrouw lid was. Wanneer ouderlingen bij mijn vrouw op huisbezoek kwamen, was ik natuurlijk niet thuis, maar ergens 10 straten verder. Ik kreeg een boek in handen van ds. Overduin: "Hel en Hemei in Dachau". Dit boek begon ik te lezen, maar ik kon het niet, toch heb ik het gedaan. De man die dit boek heeft geschreven, zo dacht ik, kon dit niet echt meegemaakt hebben. Als dit wel zo was moest hij toch als held, als verzetsstrijder, gehuldigd zijn en "ingehaald". Eens moest de man twee zakken kolen sjouwen op zijn gebroken lichaam, hij woog nog 50 pond, toch kon hij nog zingen: "Als ik, omringd door tegenspoed, bezwijken moet, schenkt Gij mij leven."

GESCHONKEN DOOR DE GEREFORMEERDE BIJBELSTICHTING

Tot onze grote vreugde kunnen we u meedelen dat we in de afgelopen maand een groot geschenk gekregen hebben van de G.B.S.

Wij hadden gevraagd of zij misschien bijbels voor een niet te hoge prijs hadden voor ons.

Wie schetst onze blijdschap, toen we hoorden dat we een hele zending gratis kregen! Te weten: 200 Spaanse Bijbels, 150 Franse Bijbels en bovendien Franse en Spaanse Johannes-evangeliën, elk 200.

Vanaf deze plaats hartelijk dank! Wij zullen ervoorzorgen dat ze een goede bestemming krijgen.

Aardigheidjes

Weef u dat de kromste straat van de wereld in San Francisco, Californiё, ligt? De straat heet Lombard Street. De langste rechte straat van de wereld is de Kerkstraat in Pretoria, Zuid-Afrika. Deze straat is elf kilometer lang en heeft geen enkele, zelfs geen flauwe, bocht. (uit één van de eerste uitgaven van ons blad)

Verder heeft gesproken de heer J.F. Backers, voormalig r.-k. kloosterling.

Hij is tien jaar Jezuïet geweest en heeft een zeer zware geestelijke strijd gehad. Als kind en jongere had hij altijd al veel bewondering voor de Persoon van Christus. De R.-K. Kerk heeft twee Christussen, één voor de geest en een visuele Christus in de vorm van de Paus of priester. Of in het brood van de communie: dit is Mijn lichaam. Backer vertelt: "In de Schrift staat: "Ziet hier is de Christus of ziet daar, gelooft het niet". Ik ben verloofd geweest met een meisje waar ik heel veel van hield, toch meende ik dit te moeten opgeven. Omdat, naar r.-k. opvatting, men Jezus het beste kan volgen door zich van de wereld af te zonderen in een klooster. Dit bracht mij geen vrede. Ik ben 10 jaar in een klooster geweest. Het biechtgeheim werd hier schromelijk misbruikt, dat volgens de Roomse Kerk een goddelijk geheimenis is dat niet geschonden kan worden. Maar als God het beschermt, waarom dan de zware straffen die er op volgen bij het niet naleven? De R.-K. Kerk bewijst hiermee dat ze er zelf niet in gelooft. Het volgende gerucht wordt in de r.-k. wereld voor waar gehouden:

"Een r.-k. geestelijke nam eens de biecht af van een koningin. De koning wilde van de geestelijke weten wat de koningin had gebiecht. De geestelijke wilde dat niet vertellen. Daarom werd de geestelijke verbrand. Zijn lichaam verkoolde helemaal tot op zijn tong na, die helemaal gaaf bleef en als relikwie bewaard en vereerd wordt."

Door het misbruik van de biecht werd ik zo in mijn geest geschokt, dat het mij duidelijk werd dat dit niet de weg kon zijn om Jezus te volgen. Ik kreeg een zware geestelijke strijd te strijden, waarvan God alleen Getuige is geweest. Op het laatst werd ik zwaar ziek en heb ik vijf dagen in een ziekenhuis buiten bewustzijn gelegen. Ik wilde het klooster nu verlaten en zocht daarvoor de wettelijke wegen. Op het laatst kwam er een psycholoog aan te pas. Met de man heb ik nog geen twee zinnen van gedachten gewisseld, maar hij stelde vast dat het beter voor mij zou zijn om in het klooster te blijven. Na nog veel strijd ben ik tenslotte tot het uiterste gegaan en ben ik gevlucht. Ik kwam geheel berooid in Rotterdam. Ik bezocht een conferentie van ex-priesters (ik was nog steeds zonder God en Christus) en hier heb ik de Christus mogen vinden enkel door geloof."

Er is nog veel meer te schrijven, maar het is inmiddels kwart voor twaalf geworden. Ds. Hegger heeft deze avond ook het woord gevoerd.

(uit het aantekeningenboek van Hr. J. van der Veen)

Huidige adres: Kotweg 21, 7451 4A HOLTEN.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen