HET GROTE VERSCHIL…

Gezellig zaten we na maanden bij elkaar. Ik uit een reformatorische kerk, hij rooms-katholiek.

Hij: "Ik ben toch altijd maar bezig om het goed te doen. Je wilt toch je leitje schoon hebben als je straks bij God moet komen om geoordeeld te worden!"

Ik, voorzichtig om niet te kwetsen: "Ja, maar zalig worden is toch niet afhankelijk van ons doen en laten. Het gaat er toch om ingeënt te zijn in Jezus Christus? Voor allen die door waarachtig geloof in Hem zijn ingeplant is toch door Hem het leitje schoongemaakt? Dat geeft mij de vastheid en de zekerheid in het leven, ook als alles van mijzelf me in de steek laat en ik bij mezelf niet anders vind dan zondigheid."

Ik heb de man verteld van Luther. Hoe hij in verwondering en aanbidding opzag tot Jezus en het uitriep: "O, wonderbaarlijke ruil; Gij, heilige Zoon van God, mijn zonden en ik, zondig mensenkind, Uw gerechtigheid en heiligheid."

Ik heb hem verteld hoe al Gods kinderen daar hun vrede en rust in gevonden hebben om te kunnen sterven. Samen hebben we gezocht in de Bijbel, in het Woord van God. De plaatsen waar Paulus het zegt, waar de Heiland het Zelf nadrukkelijk onderstreept… Niets hielp.

Och arme zwoeger!

Als er niets verandert kom je er nooit! Ik denk dat het heel goed is om elkaar daar telkens maar weer op te wijzen als die zekere waarheid waar heel de Bijbel vol van is. Buiten Jezus om is er geen zaligheid mogelijk. Zelfs niet al zou u als een heilige leven en niet één zonde doen. Juist daarom heeft God Zijn Zoon gegeven. Hij wist het, Hij zag het: niemand zal ooit zichzelf uit de nood en de verlorenheid van de zonde op kunnen richten.

Ik heb geprobeerd om het hoofd, de ogen van deze lieve vriend en broeder op de gekruisigde Jezus te richten, hem mee te nemen naar Golgotha waar Jezus uitriep: "Het is volbracht."

We hebben samen in zijn hart geblikt waar de wanhoops-worstelingen steeds groter worden. Hij gaat ook al naar de zeventig. Het kort op!

Wat zijn er velen die net als deze vriend worstelen. Stop ermee, vlucht naar de Heere Jezus! Hij is REDDER, ZALIGMAKER, VERLOSSER. Hij is niet een schoolmeester die je leitje nakijkt.

Toen we samen zo een uurtje bezig waren rolden plotseling een paar tranen over zijn wangen…. Doodongelukkig keek hij mij aan: "Het klinkt wel schoon wat je zegt, maar ik vind het toch veiliger om mijn leitje schoon proberen te krijgen, anders kom ik er nooit, ik houd het maar bij mijn opvatting, als het dan mislukt, heeft God toch gezien dat ik mijn best gedaan heb!"

En met een ruk gooide hij het ineens over een andere boeg: "Maar je moet niet denken dat als je maar raak leeft en nooit je best doet om zonder zonde te leven, je dan ooit in de hemel zult komen. Want er staat in de Bijbel (en hij is een heel trouwe bijbellezer): "Zonder heiligmaking zal niemand God zien!"

Triomfantelijk keek hij me aan. Nou? Toen hebben we de andere zijde bezien en het grote verschil samen overwogen: als iemand Jezus leert kennen als zijn Zaligmaker en Gods liefde mag ervaren in de vergeving van al zijn zonden, dan WIL hij of zij niet meer zondigen, nooit meer!

Wat een verschil: ons best doen om netjes te leven en daardoor in de hemel te komen of uit dankbaarheid voor ontvangen genade nooit meer willen zondigen. Daar moet het heen. Dat is de weg die God mensen doet gaan. Geleid door Zijn Heilige Geest.

Ik denk dat veel mensen in de reformatorische kerken ook het zicht op deze heerlijke verlossings- en vergevingsweg zijn kwijtgeraakt. Zij doen wel niet hun best om door heel netjes te leven in de hemel te komen. Stel je voor! Dat weten we toch allemaal!

Maar de moeilijkheid ligt vaak aan de andere kant: "Heb ik wel genoeg ellendebesef om tot Jezus te gaan?" Soms kan ik de gedachte niet kwijtraken dat mensen daar dan weer hun betaalmiddel van trachten te maken.

Het makkelijkste is vaak het moeilijkste: gewoon als een arme zondaar tot God gaan. Wie je ook bent. Hij, onze God, vraagt niet naar je goede daden, naar de naam van je kerk, naar de uren worsteling die je doormaakte. Hij wil arme bedelaars uit genade zalig maken. Hen die komen, zonder schoon leitje, zonder goede daden, maar hulpbehoevend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen