DE NAR VAN DE KONING

Wat was de koning blij met zijn hofnar!

Ceen koning ter wereld had zo'n grappige kerel als hofnar dan hij. Vaak had hij de koning tranen laten lachen of snikkend laten huilen. Vaak was de koning door de gekke streken van de hofnar al zijn zorgen vergeten.

Op een dag wilde de koning hem hiervoor belonen. Hij riep de nar bij zich en roemde hem om zijn kwaliteiten. En ter beloning gaf hij hem een klein gouden stafje.

"Daar moet je heel zuinig op zijn, je mag het alleen maar weggeven als je iemand ontmoet die gekker is dan jij", sprak de koning.

Enkele jaren gaan voorbij. De nar wordt bij de koning geroepen. De koning gaat sterven. Alles is geregeld. "Mijn beste nar", zegt de vorst, "wat heb ik veel genoten van je narrestreken, maar nu moet ik afscheid van je nemen. Wees zuinig op het stafje. Het ga je goed!" De hofnar huilt. Nu is het echt!

"Koning", zegt hij, "hebt u uw voorbereidingen getroffen voor straks, als u afgereisd bent naar dat andere verre land, waar nooit iemand van teruggekeerd is?"

Diep zuchtend komt het antwoord: "Nee, daar heb ik niet aan gedacht".

De hofnar steekt een hand in zijn narrenbuis en buigt zich naar de koning. "Alstublieft majesteit, het gouden stafje dat ik alleen weg mocht geven als ik iemand zou ontmoeten die gekker is dan ik.

Daarom geef ik het u. U, die niet gezorgd hebt voor dat land waar u nu naartoe gaat".

Diep verslagen heeft de koning begrepen…

En wij…?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen