EEN FUNDAMENT ONDER MIJN VOET

Trouw zijn! Dat hebben we broodnodig in onze tijd. Onze tijd kenmerkt zich door ontrouw. Ontrouw aan vredesverdragen, aan arbeidscontracten, aan regeringen.

Ontrouw in huwelijken. Ontrouw aan ouders, aan kinderen, ontrouw aan "jawoorden" bij doop en belijdenis. Ontrouw aan geloften aan God. Wees getrouw! Christus schrijft dit aan Zijn Gemeente in SMYRNA. Mensen in deze stad werden wedergeboren door de boodschap van het levende en eeuwigblijvende Woord van God. De vruchten van dat nieuwe leven werden zichtbaar in Smyrna. Heel duidelijk zelfs! Er ontstonden tegenstellingen. De christenen moesten de heilige oorlog in.

Wees getrouw! Christus vergeet Zijn gemeente in Smyrna niet, maar Hij stelde wel een onderzoek in naar haar geestelijke welstand. Nu schrijft Hij hen terug.

"Wees getrouw in uw moeitevolle omstandigheden!" Gemakkelijker geschreven dan gedaan! Hoe kan een christen staande blijven?

Wij kennen de Zeelandbrug met zijn vele pijlers. Het zwaarste verkeer kan over de brug, omdat de pijlers er onder blijven staan en niet wegzakken. Hoe komt dat? Ze staan op een hecht, solide fundament. Zonder dit fundament zouden de pijlers bij het minste of geringste dat over de brug heen kwam, in de modder zakken!

Wat ik bedoel? Het fundament van de Gemeente is Christus. De pijlers zijn de christenen. De verdrukking is het zware verkeer. Wees getrouw! Christus zegt tegen Smyrna: "Ik ben de Eerste en de Laatste!" Smyrna, let op Mijn bemoeienissen met u. Ik ben de Almachtige God, Ik heb u verkoren om Mij tot een volk te zijn, Ik liet Mij met u in. Ik zocht u op in verkiezende zondaarsliefde. U was niet anders dan de andere inwoners van Smyrna, die niet tot de gemeente behoren. U was even zondig, even goddeloos. U had geen voorsprong op hen! Ik trok u uit de duisternis tot Mijn wonderbaar licht. U hebt uzelf niet uitgeroepen tot Lichaam van Christus. Ik heb dat gedaan! Ik ben met u in een verbond getreden. Dat verbond zal Ik houden. Ik ben de Onveranderlijke God. Ik ben de Eerste en de Laatste. Ik maak Mijn werk af. Het is Mijn welbehagen dat Ik dat doe. Daarin heb Ik lust. Ik heb u lief met een eeuwige liefde. Ik leg de laatste hand aan Mijn Gemeente op aarde. Niets zal over u komen, waar Ik niet de hand in heb. Ik wandel met u mee. Ik wandel u na. Zo roept Christus Zijn Gemeente alles in herinnering wat Hij voor haar gedaan heeft en geweest is.

Christus richt haar oog op Zijn onbezweken trouw! Als die geloofswerkelijkheid het hart doorstroomt, wordt Gods kind klein, o, zo klein. Dan roepen ze in verwondering uit: "O Christus, ga uit van mij, ik ben een zondig, ontrouw mens!"

Waar ter wereld is een liefde als de liefde van Christus? Waar ter wereld is een mens die voor u in de bres springt dan Christus Die voor Zijn volk bidt: "Vader, Ik bid niet dat U ze uit de wereld wegneemt, maar dat U hen bewaart van de boze". Waar ter wereld is zo'n krachtfiguur Die de werken van de duivel kan verbreken, dan de almachtige Christus, Die de werken van de duivel op Pasen verbroken heeft? Zo trekt Christus het oog tot Hem! Heerlijk, mild en zacht daalt de balsem van Christus' troost in verslagen harten: Christus is de bodem onder de voeten van mijn geloof!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen