Jongerenrubriek Hoe moet ik verder?

"Geachte redactie, mijn naam is Thanja K. Ik ben 19 jaar en roomskatholiek.

Door mijn studie boven de rivieren ben ik in contact gekomen met protestantse studiegenoten. Van hen heb ik veel gehoord over het christelijke leven en de Bijbel.

Uit mijn achtergrond wist ik vrijwel niets van de Bijbel. Ook heb ik nooit een kerk van binnen gezien. Ik wist alleen dat de R.-K. Kerk alleen goed was en dat al de andere sekten en ketters waren.

Door de gesprekken met studiegenoten kreeg ik een verlangen om ook naar de kerk te gaan. Ik denk dat het vanzelfsprekend was dat ik naar de R.-K. Kerk ging. Daar hoorde ik tenslotte bij.

Maar wat was het een teleurstelling; ik hoorde wel een paar korte stukjes uit de Bijbel, maar de hele dienst was meer een formaliteit. Het zingen gebeurde door een klein koortje en als de mensen in de kerk eens een keer zongen deed er bijna niemand mee. Ik kreeg heel sterk de in druk dat alles alleen traditioneel was en niet een werkelijk beleven van je geloof. Ik stel me daar tenminste iets heel anders bij voor.

De pastoor zei: "Het is tegenwoordig toch allemaal hetzelfde, het maakt niet uit waar je bent, als je zelf maar gelooft, neemt God de rest voor lief."

Toen ik met de pastoor hierover sprak zei hij dat ik maar wat keren meer moest komen, dan zou ik wel aan deze dingen wennen en als dat niet lukte moest ik het maar eens bij een andere kerk proberen. Hij zei: "Het is tegenwoordig toch allemaal hetzelfde, het maakt niet uit waar je bent, als je zelf maar gelooft, neemt God de rest voor lief."

Ik stond in eerste instantie perplex, maar het trok me toch inderdaad wel om eens ergens anders te gaan luisteren. Door mijn geschiedenisstudie wist ik behoorlijk wat van de ontwikkelingen op kerkelijk terrein. Ik ken hierdoor Luther goed en Calvijn en andere reformatoren wat minder.

Ik ben toen naar een protestantse kerk gegaan. Men had mij gezegd dat dit een heel fijne gemeente was. Modern van opvattingen en een prediker die midden tussen de mensen stond.

Maar wat is me dat tegengevallen! Er werden wel een paar gedeelten uit de Bijbel gelezen, maar de dominee hield eigenlijk meer een politiek-sociaal-maatschappelijke lezing in plaats van een preek. Ik ben enkele keren naar deze kerk geweest maar het was elke keer hetzelfde. Ook toen er een keer een andere dominee was.

Toen ik hierover sprak met mijn medestudenten zeiden ze heel laconiek: "Jij moet maar eens een keer naar 'de zwaren' gaan".

Ik begreep goed dat ze me een beetje achterlijk vonden met mijn commentaar. Maar ik kon er niets aan doen, ik wilde het Evangelie horen. De Boodschap waar ik iets van gelezen had in de Bijbel, die ik nog maar zo kort ken, maar die mij zo ongelooflijk aanspreekt. En daar staat in dat het Evangelie overal gepredikt moet worden. Ik dacht steeds dat dit iets heerlijks moest zijn. Vandaar mijn verlangen een kerk te vinden waar ik dit hoorde.

Op een zondag ben ik toen met iemand meegegaan naar een andere kerk. De kerk liep helemaal vol. Geen plaats was er leeg. Alles verliep heel devoot en stil. Het orgel speelde heel rustig allerlei muziekstukken die ik niet ken.

Toen kwamen de voorname mannen binnen. Ik zeg dit niet spottend, maar zo kwam het op me over. Best heel plechtig.

Alles verliep precies zoals het hoorde, dat kon je zomaar merken en zien. De voorganger las uit de Bijbel, deed een gebed en ging preken. Het was een hele lange preek met veel woorden en zinnen die ik niet begreep. Maar één ding werd voor mij duidelijk toen ik er de volgende zondag weer was: veel moeilijke woorden en mooie zinnen werden steeds weer gezegd. Na de dienst had ik een gesprek met één van de kerkbezoekers en die vertelde mij een heleboel over hun kerk. Ik kon ook mee naar huis als ik dat wilde, maar ik wilde liever naar mijn kamer. Eén vraag hamerde steeds door mijn hoofd: "Is hier ook het geloof traditioneel geworden?" Ik bedoel hiermee:"ls hier het geloof ook niet een persoonlijke belevenis? Staat het allemaal in een boekje hoe het moet?"

Ik heb hier veel over nagedacht en ben drie zondagen later naar een Evangelische Gemeente gegaan. Eén van mijn medestudenten waarmee ik over mijn ervaringen sprak raadde me dat aan. Zij houdt zelf niet van deze gemeenten, ze is Nederlands Hervormd maar gaat niet vaak naar de kerk. In de Evangelische Gemeenten overdrijven ze volgens haar. Maar ik vond het er wel fijn. Alleen was het de volgende zondag weer bijna hetzelfde als de vorige week.

Mijn vraag aan u is niet om te zeggen wat de 'goede' kerk is, maar veel indringender:

"HOE MOET IK VERDER, moet ik terug naar mijn R.-K. Kerk of moet ik nog allerlei groepen en kerken bezoeken om te horen hoe het daar is? Is er wel echt een mogelijkheid om de waarheid te leren kennen? Kan ik wel echt vrede met God vinden?" Alstublieft, help mij een handje om uit deze doolhof te komen!"

Beste Thanja, het is niet eenvoudig om op één vraag (die wel uit tien vragen bestaat) zo maar in enkele regels een antwoord te geven.

Hoe moet ik verder? Biddend! Heel uitdrukkelijk. Wie God aanroept in de nood, vindt Zijn hulp, oneindig groot. Als je Hem aanroept vereer je Hem. Hij heeft nog nooit een echte bidder beschaamd laten staan. Wel iemand die zomaar een paar woorden prevelt of zonder nadenken een traditioneel heel mooi gebed doet. Maar als jij deze nood bij Hem brengt zal Hij je vroeger of later zeker de weg wijzen die je gaan moet. Het gaat niet in de eerste plaats om een bepaalde kerk. Het gaat om Hem, het gaat om Jezus! Hem moet je leren kennen als je Verlosser, je Zaligmaker, je Redder.

Moet ik terug naar mijn R.-K. Kerk? Heb je daar iets gevonden dat je dichter bij Jezus bracht? Of ben je juist op zoek gegaan omdat je Hem daar niet vond? Vraag het jezelf biddend af. Denk er diep over na. Moet ik nog allerlei groepen en kerken bezoeken?

Dat is niet verkeerd, maar ik denk dat je op dit moment jezelf terug moet trekken in het Woord van God, in de Heilige Schriften. Die kunnen je wijs maken tot zaligheid. Soms wil de Heere je hierbij op wonderlijke wijze helpen. Zomaar iemand ontmoeten of iets dergelijks. Lees maar eens in Handelingen 8 vers 26 e.v. Bij deze kamerling waren alle vragen ineens opgelost.

Is er wel echt een mogelijkheid om de waarheid te leren kennen? Ja, door de Heilige Geest. Smeek God om de krachtige werking van die Geest der genade en der gebeden. Lees vooral in het Nieuwe Testament hoe de Heiland met mensen omging. Zo is Hij nog. De graag vergevende, de liefelijk omhelzende, de beminnende en zaligende Heiland. Hij doet de Waarheid met een hoofdletter kennen. Wij alleen zonden, Hij alleen gerechtigheid, genade en waarheid.

Kan ik wel echt vrede met God vinden?

Een kerk kan je niet zalig maken, het is de plaats waar mensen die God zoeken bij elkaar komen

Ja, als je die zoekt bij Christus, Hij is de Vredevorst Die de zonden overwonnen heeft op Golgotha's heuvel en dit ook toepast aan de harten van mensenkinderen. Bij Hem is die waarachtige vrede die alle verstand te boven gaat. Een vrede die de tijd zelfs overwint. Een vrede die eeuwig blijft.

En wat die kerken allemaal betreft: een kerk kan je niet zalig maken, een kerk kan je geen vrede geven, maar het is de plaats waar mensen die God zoeken bij elkaar komen en luisteren naar Gods Woord tot lering, onderwijzing, bekering en verdere leiding in het leven. Ik weet ook wel dat er veel dingen verkeerd gaan in de kerken, maar God gaat voort om in de harten van mensen verlangen naar Hem te werken. En waar Hij dat verlangen door Zijn Heilige Geest werkt zal Hij Zich ook zeker op Zijn tijd openbaren.

Van harte Gods zegen toegewenst en toegebeden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen